Aplicativo para Android

Baixe o Passa Parola - Focolare para Android e visualize a passaparola do dia, bem como as meditações deste blog.

Baixe já via Google Play:

terça-feira, 6 de janeiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Lassen wir uns vom Licht Gottes erleuchten

Dieser Satz ist eine Einladung, das Licht nicht nur zu empfangen, sondern ihm auch zu erlauben, uns zu verwandeln.

Das göttliche Licht zwingt sich nicht auf, dringt nicht ein, fordert nichts. Es bietet sich an.

Und wir können unserer Seele öffnen, damit es eintreten kann, durch Demut, Glauben, Zuhören und die Aufrichtigkeit unseres Herzens.

Wenn wir uns vom Licht erleuchten lassen, findet die Unruhe Ruhe, das Verwirrende beginnt sich zu ordnen, das Schwere wird leichter, die Wunde wird zum Weg der Heilung, der Stolz gibt sich der Demut hin.

Sich erleuchten zu lassen bedeutet, Gott oder der heiligen Präsenz, die jeder in sich erkennt, zu erlauben, unsere Absichten vor unseren Handlungen und unseren Blick vor unserem Urteil zu berühren.

Es ist eine Bewegung von innen nach außen: Zuerst erfüllt uns das Licht, dann strömt es durch unsere Handlungen nach außen.



DEJÉMONOS ILUMINAR POR LA LUZ

Esta frase nos invita no solo a recibir la Luz, sino a permitir que nos transforme.
La Luz Divina no fuerza, no invade, no exige. Se ofrece.
Somos nosotros quienes podemos abrir una brecha en nuestra alma para que entre, a través de la humildad, de la fe, de la escucha y de la sinceridad de nuestro corazón.
Cuando nos dejamos iluminar por la Luz, la inquietud encuentra reposo, lo que es confuso comienza a organizarse, lo que es pesado se suaviza, la herida se convierte en un camino de sanación, lo que es orgullo se rinde a la humildad.
Dejarse iluminar es permitir que Dios, o la presencia sagrada que cada uno reconoce, toque nuestras intenciones antes que nuestras acciones, y toque nuestro mirar antes de juzgar.
Es un movimiento de adentro hacia afuera: primero la Luz nos llena, luego se desborda a través de nuestras actitudes.


BE ENLIGHTENED BY THE LIGHT

This phrase brings an invitation to not only receive the Light, but to allow it to transform us.
The divine Light does not force, does not invade, does not demand. It offers itself.
We are the ones who can open a breach in our soul, so that it may enter, through humility, faith, listening, and the sincerity of our heart.
When we allow ourselves to be enlightened by the Light, restlessness finds rest, what is confusing begins to organize itself, what is heavy softens, what is wounded becomes a path to healing, what is pride surrenders to humility.
To allow oneself to be enlightened is to allow God, or the sacred presence that each one of us recognizes, to touch our intentions before our actions, and to touch our gaze before judgment.
It is a movement from the inside out: first the Light fills us, then it overflows through our attitudes.


Lasciamoci illuminare dalla Luce

Questa frase è un invito non solo a ricevere la Luce, ma anche a permetterle di trasformarci.
La Luce divina non costringe, non invade, non esige. Si offre.
Siamo noi che possiamo aprire uno spiraglio nella nostra anima affinché essa entri, attraverso l'umiltà, la fede, l'ascolto e la sincerità del nostro cuore.
Quando ci lasciamo illuminare dalla Luce, l'inquietudine trova riposo, ciò che è confuso comincia a organizzarsi, ciò che è pesante si alleggerisce, ciò che è ferita diventa via di guarigione, ciò che è orgoglio si arrende all'umiltà.
Lasciarsi illuminare significa permettere a Dio, o alla presenza sacra che ciascuno riconosce, di toccare le nostre intenzioni prima delle nostre azioni e di toccare il nostro sguardo prima del giudizio.
È un movimento dall'interno verso l'esterno: prima la Luce ci riempie, poi trabocca attraverso i nostri atteggiamenti.


Deixemo-nos iluminar pela Luz

Essa frase traz um convite de não apenas receber a Luz, mas permitir que ela nos transforme.
A Luz divina não força, não invade, não exige. Ela se oferece.
E nós podemos abrir uma brecha em nossa alma, para que ela entre, por meio da humildade, da fé, da escuta, e pela sinceridade do nosso coração.
Quando nos deixamos iluminar pela Luz, a inquietação encontra repouso, o que é confuso começa a se organizar, o que é pesado se suaviza, o que é ferida vira caminho de cura, o que é orgulho se rende à humildade.
Deixar-se iluminar é permitir que Deus, ou a presença sagrada que cada um reconhece, toque as nossas intenções antes das nossas ações, e toque o nosso olhar antes do julgamento.
É um movimento do interior para o exterior: primeiro a Luz nos preenche, depois ela transborda por meio de nossas atitudes.


Laissons-nous éclairer par la Lumière

Cette phrase nous invite non seulement à recevoir la Lumière, mais aussi à lui permettre de nous transformer.
La Lumière divine ne force pas, n'envahit pas, n'exige pas. Elle s'offre à nous.
C'est à nous d'ouvrir une brèche dans notre âme pour qu'elle puisse entrer, par l'humilité, la foi, l'écoute et la sincérité de notre cœur.
Lorsque nous nous laissons illuminer par la Lumière, l'agitation trouve le repos, ce qui est confus commence à s'organiser, ce qui est lourd s'adoucit, ce qui est blessure devient chemin de guérison, ce qui est orgueil cède à l'humilité.
Se laisser illuminer, c'est permettre à Dieu, ou à la présence sacrée que chacun reconnaît, de toucher nos intentions avant nos actions, et de toucher notre regard avant notre jugement.
C'est un mouvement de l'intérieur vers l'extérieur : d'abord, la Lumière nous remplit, puis elle déborde à travers nos attitudes.


DAJMY SIĘ OŚWIECIĆ ŚWIATŁOŚCI

 

Dzisiejsze hasło zaprasza nas nie tylko do przyjęcia Światłości, ale także do poddania się Jej mocy przemieniającej. Boża Światłość nie zmusza, nie szturmuje, nie żąda. Ona proponuje. Tylko my sami możemy otworzyć przed Nią naszą duszę, aby mogła do niej wejść przez furtkę pokory, wiary, słuchania i szczerości serca.

Kiedy dajemy Światłości się oświecić, wtedy nasze troski znajdują ukojenie, nasz wewnętrzny rozgardiasz zaczyna się porządkować, nasze ciężary stają się lżejsze, nasze poranienia zaczynają się goić a pycha ustępuje miejsca pokorze.

Dać się oświecić to pozwolić Bogu, Jego świętej obecności, którą każdy może rozpoznać, wniknąć w nasze intencje zanim zaczniemy działać i prześwietlić nasze spojrzenie zanim zaczniemy osądzać.

Jest to ruch od środka na zewnątrz: najpierw Światłość nas wypełnia, a następnie promieniuje przez nasze postawy.

segunda-feira, 5 de janeiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Jedem Menschen mit aufrichtigem Herzen begegnen

Ein aufrichtiges Herzens schafft ein Klima des Vertrauens. Sie verleiht unseren Gesten Gewicht, lässt unsere Worte beim anderen Anklang finden und sorgt dafür, dass unsere Absichten unverfälscht wahrgenommen werden. Auf dieser Grundlage werden Bindungen gestärkt und Missverständnisse ausgeräumt.
Wenn das Herz aufrichtig ist, hat jede Begegnung, ob kurz oder lang, ihren Wert. Und selbst wenn Beziehungen nicht so gedeihen, wie wir es uns vorstellen, wissen wir, dass wir in der Welt um uns herum etwas Wahres hinterlassen haben, das nachhallt und auf unsichtbare Weise verändert.
Sich jedem mit aufrichtigem Herzen zu nähern, ist ein Weg der Authentizität, der uns mehr zu Brüdern und Schwestern macht.


ACERCARSE A CADA PERSONA CON CORAZÓN SINCERO

La sinceridad de corazón crea un ambiente de confianza. Permite que nuestros gestos tengan peso, que nuestras palabras encuentren resonancia en el otro y que nuestras intenciones se perciban sin distorsiones. Es en este terreno que los vínculos se fortalecen y que los malentendidos se disuelven.
Cuando el corazón es sincero, cada encuentro, breve o largo, tiene valor. E incluso cuando las relaciones no prosperan como imaginamos, sabemos que dejamos algo verdadero en el mundo que nos rodea, algo que resuena y transforma de manera invisible.
Acercarse a cada persona con un corazón sincero es un camino de autenticidad que nos hace más hermanos.


APPROACH EVERYONE WITH SINCERITY

Sincerity of heart creates an environment of trust. It allows our gestures to have weight, our words to find resonance in the other, and our intentions to be seen without distortion. It is in this terrain that bonds are strengthened and misunderstandings are dissolved.
When the heart is sincere, every encounter, brief or long, has value. And even when relationships don't flourish as we imagine, we know that we leave something true in the world around us, which echoes and transforms in invisible ways.
Approaching each person with a sincere heart is a path of authenticity that makes us more brothers and sisters.


Avvicinarsi ad ognuno/a con cuore sincero

La sincerità del cuore crea un clima di fiducia. Permette ai nostri gesti di avere peso, alle nostre parole di trovare riscontro nell'altro e alle nostre intenzioni di essere viste senza distorsioni. È su questo terreno che i legami si rafforzano e i malintesi si dissolvono.
Quando il cuore è sincero, ogni incontro, breve o lungo che sia, ha valore. E anche quando le relazioni non fioriscono come immaginiamo, sappiamo di aver lasciato nel mondo che ci circonda qualcosa di vero, che riecheggia e trasforma in modi invisibili.
Avvicinarsi ad ognuno/a con cuore sincero è un percorso di autenticità che ci rende più fratelli.


Aproximar-se de cada pessoa com coração sincero

A sinceridade do coração cria um ambiente de confiança. Ela permite que nossos gestos tenham peso, que nossas palavras encontrem ressonância no outro e que nossas intenções possam ser vistas sem distorções. É nesse terreno que os vínculos se fortalecem e que os mal-entendidos se dissolvem.
Quando o coração é sincero, cada encontro, breve ou longo, tem valor. E mesmo quando os relacionamentos não florescem como imaginamos, sabemos que deixamos no mundo à nossa volta algo verdadeiro, que ecoa e transforma de maneiras invisíveis.
Aproximar-se de cada pessoa com coração sincero é um caminho de autenticidade que nos torna mais irmãos.


S'approcher de chacun avec un coeur sincère

La sincérité du cœur crée un climat de confiance. Elle permet à nos gestes d'avoir du poids, à nos paroles de trouver un écho chez l'autre et à nos intentions d'être perçues sans distorsion. C'est ainsi que les liens se renforcent et que les malentendus se dissipent.
Lorsque le cœur est sincère, chaque rencontre, brève ou longue, a de la valeur. Et même lorsque les relations ne s'épanouissent pas comme nous l'imaginons, nous savons que nous laissons dans le monde qui nous entoure quelque chose de vrai, qui résonne et transforme de manière invisible.
Aborder chaque personne avec un cœur sincère est un chemin d'authenticité qui nous rend plus frères.


PODCHODŹMY DO KAŻDEGO ZE SZCZEROŚCIĄ SERCA

 

Szczerość serca tworzy atmosferę zaufania. Sprawia, że nasze gesty coś znaczą, nasze słowa znajdują oddźwięk u innych, a nasze intencje są czytelne. I na tym gruncie nasze więzi się wzmacniają i nie dochodzi do nieporozumień.

Kiedy serce jest szczere, każde spotkanie, krótkie lub długie, ma wartość. I choćby relacje nie rozwijały się tak, jak sobie tego życzymy, to wiemy, że pozostawiliśmy w naszym otoczeniu coś prawdziwego, coś, co odbija się echem i przemienia je w niewidzialny sposób.

Podchodzenie do każdego ze szczerym sercem jest drogą autentyczności, która czyni nas bardziej braćmi.

domingo, 4 de janeiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Die Nähe zu den Menschen führt uns zur Einheit mit Gott


Die geschwisterliche Liebe ist kein Parallelweg zur Liebe Gottes, sie ist der Weg selbst und führt uns zu ihm.

Das Zusammenleben mit unseren Brüdern und Schwestern fordert uns heraus, formt uns und reinigt uns. Es lädt uns ein, Geduld, Vergebung und Großzügigkeit zu üben. Und durch diese Übung wachsen wir innerlich. Wir entdecken, dass die Vereinigung mit Gott nicht nur individuell geschieht, sondern auch gemeinschaftlich, denn Gott ist in den Bindungen gegenwärtig, die wir aufbauen.

Jemanden aufzunehmen bedeutet, Gott aufzunehmen. Einen Mitmenschen zu lieben bedeutet, Gott zu lieben. Und wenn wir unser Herz für den anderen öffnen, schaffen wir darin einen Raum, in dem Gott ganz und gar wohnen kann.

Die Nähe zu unseren Brüdern und Schwestern macht uns also nicht nur menschlicher, sondern auch göttlicher. Sich dem anderen zu nähern bedeutet, sich Gott selbst zu nähern, der sich in der Gemeinschaft, im Teilen und in der Einheit offenbart.



LA PROXIMIDAD NOS IMPULSA A LA UNIÓN CON DIOS

El amor fraterno no es un camino paralelo al amor de Dios, sino el camino mismo que nos lleva a Él.
La convivencia con los hermanos nos desafía, nos moldea y nos purifica. Nos invita a practicar la paciencia, el perdón y la generosidad. Y, en este ejercicio, crecemos interiormente. Descubrimos que la unión con Dios no es solo individual: también es comunitaria, porque Dios está presente en los vínculos que construimos.
Acoger al hermano es acoger a Dios. Amar al hermano es amar a Dios, y permitir que el corazón se habra al otro, es preparar un espacio donde Dios pueda habitar plenamente.
Por lo tanto la proximidad con los hermanos, no solo nos humaniza, sino que nos diviniza. Aproximarse al otro, es aproximarse a Dios mismo, que se revela en la comunión, en el compartir y en la unidad.


Closeness draws us to union with God

Brotherly love is not a path parallel to the love of God; it is the very path that leads us to Him.
Living with our brothers and sisters challenges us, forms us, and purifies us. It invites us to exercise patience, forgiveness, and generosity. And in this exercise, we grow inwardly. We discover that union with God does not happen only individually: it is also communal, because God is present in the bonds we build.
To welcome our brother is to welcome God. To love our brother is to love God. And to allow our heart to open to another is to prepare a space in it where God can dwell fully.
Closeness to our brothers and sisters, therefore, not only humanizes us; it divinizes us. To draw close to another is to draw close to God himself, who reveals himself in communion, sharing, and unity.


La prossimità ci spinge all'unione con Dio

L'amore fraterno non è un percorso parallelo all'amore di Dio, è il percorso stesso che ci conduce a Lui.
La convivenza con i fratelli ci sfida, ci forma e ci purifica. Ci invita ad esercitare la pazienza, il perdono, la generosità. E, in questo esercizio, cresciamo interiormente. Scopriamo che l'unione con Dio non avviene solo individualmente: è anche comunitaria, perché Dio è presente nei legami che costruiamo.
Accogliere il fratello è accogliere Dio. Amare il fratello è amare Dio. E permettere al cuore di aprirsi all'altro è preparare in esso uno spazio dove Dio possa dimorare pienamente.
La prossimità con i fratelli, quindi, non solo ci umanizza, ma ci divinizza. Avvicinarsi all'altro è avvicinarsi a Dio stesso che si rivela nella comunione, nella condivisione e nell'unità.


A proximidade nos impele à união com Deus

O amor fraterno não é um caminho paralelo ao amor de Deus, é o próprio caminho que nos conduz a Ele.
A convivência com os irmãos nos desafia, nos forma e nos purifica. Nos convida a exercitar a paciência, o perdão, a generosidade. E, nesse exercício, crescemos interiormente. Descobrimos que a união com Deus não acontece apenas individualmente: é também comunitária, porque Deus está presente nos laços que construímos.
Acolher o irmão é acolher Deus. Amar o irmão é amar a Deus. E permitir que o coração se abra ao outro é preparar nele um espaço onde Deus possa habitar plenamente.
A proximidade com os irmãos, portanto, não apenas nos humaniza; ela nos diviniza. Aproximar-se do outro é aproximar-se do próprio Deus que se revela na comunhão, na partilha e na unidade.


La proximité nous pousse à l'union avec Dieu

L'amour fraternel n'est pas un chemin parallèle à l'amour de Dieu, c'est le chemin même qui nous conduit à Lui.
La vie commune avec nos frères et sœurs nous met au défi, nous forme et nous purifie. Elle nous invite à exercer la patience, le pardon, la générosité. Et, dans cet exercice, nous grandissons intérieurement. Nous découvrons que l'union avec Dieu ne se fait pas uniquement de manière individuelle : elle est aussi communautaire, car Dieu est présent dans les liens que nous tissons.
Accueillir son frère, c'est accueillir Dieu. Aimer son frère, c'est aimer Dieu. Et permettre à son cœur de s'ouvrir à l'autre, c'est préparer en lui un espace où Dieu peut pleinement habiter.
La proximité avec nos frères et sœurs ne nous humanise donc pas seulement, elle nous divinise. Se rapprocher de l'autre, c'est se rapprocher de Dieu lui-même qui se révèle dans la communion, le partage et l'unité.


BLISKOŚĆ Z LUDŹMI ZACHĘCA NAS DO BLISKOŚCI Z BOGIEM

 

Miłość do brata i miłość do Boga nie są dwiema drogami równoległymi; to jedna i ta sama droga, która prowadzi nas do Niego.

Zgodne współżycie z braćmi jest dla nas wyzwaniem, formuje nas i oczyszcza. Zachęca nas do praktykowania cierpliwości, przebaczenia i wielkoduszności, dzięki czemu rozwijamy się wewnętrznie. Odkrywamy też, że do zjednoczenia z Bogiem nie dochodzimy tylko indywidualnie: jest ono osiągane również wspólnotowo, ponieważ Bóg jest obecny w więziach, które budujemy.

Przyjąć brata to przyjąć Boga. Miłować brata to miłować Boga. A otworzyć serce dla drugiego człowieka to zrobić w nim miejsce dla Boga, by zajął je całe i w nim zamieszkał.

Bliskość z braćmi nie tylko czyni nas bardziej ludzkimi, ale przebóstwia nas. Zbliżyć się do drugiego człowieka to zbliżyć się do samego Boga, który objawia się we wspólnocie, w dzieleniu się i w jedności.

sábado, 3 de janeiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Mutig Frieden aufbauen


Frieden zu schaffen erfordert eine besondere Art von Mut, der sich im Alltag still und beharrlich zeigt. Es ist der Mut, menschlich zu bleiben, wenn die Welt hart erscheint; das Herz offen zu halten, wenn die Wunden noch schmerzen; sich für Verständnis zu entscheiden, wenn es einfacher wäre, zu urteilen.

Frieden entsteht nach und nach, mit Worten, die nicht verletzen, mit einer Haltung, die offen ist, mit Gesten, die entwaffnen. Es erfordert Kraft, den Dialog aufrechtzuerhalten, wenn Ungeduld zum Bruch führt.

Wahrer Mut beim Aufbau des Friedens besteht darin, den anderen als Bruder zu betrachten, auch wenn Geschichte, Kultur oder Meinung uns trennen. Es bedeutet, in der Lage zu sein, Gelassenheit zu säen, wo Konflikt herrscht, Respekt, wo Intoleranz herrscht, Versöhnung, wo Wunden sind.



VALENTÍA PARA CONSTRUIR LA PAZ

Construir la paz exige un tipo de valentía especial, que se revela en la vida cotidiana, silenciosa y persistente. Es el coraje de permanecer humano cuando el mundo parece endurecerse; de mantener el corazón abierto cuando las heridas aún duelen; de elegir comprender cuando sería más fácil juzgar.
La paz se teje poco a poco, con palabras que no hieren, con actitudes que acogen, con gestos que desarman. Exige fuerza para sostener el diálogo cuando la impaciencia presiona por rupturas.
La verdadera valentía para construir la paz consiste en mirar al otro como un hermano, incluso cuando la historia, la cultura o la opinión nos separan. Es ser capaces de sembrar serenidad donde hay conflicto, respeto donde hay intolerancia, reconciliación donde hay heridas.


BE COURAGEOUS IN BUILDING PEACE

Building peace requires a special kind of courage, which is revealed in daily life, silent and persistent. It is the courage to remain human when the world seems to harden; to keep the heart open when wounds still hurt; to choose to understand when it would be easier to judge.
Peace is woven little by little, with words that do not hurt, with attitudes that welcome, with gestures that disarm. It requires strength to sustain dialogue when impatience presses for ruptures.
True courage in building peace consists in looking at the other as a brother, even when history, culture or opinion separate us. It is to be able to sow serenity where there is conflict, respect where there is intolerance, reconciliation where there is wound.


Coraggio nel costruire la pace

Costruire la pace richiede un tipo speciale di coraggio, che si rivela nella vita quotidiana, silenzioso e persistente. È il coraggio di rimanere umani quando il mondo sembra indurirsi; di mantenere il cuore aperto quando le ferite fanno ancora male; di scegliere di comprendere quando sarebbe più facile giudicare.
La pace si tesse poco a poco, con parole che non feriscono, con atteggiamenti che accolgono, con gesti che disarmano. Richiede forza per sostenere il dialogo quando l'impazienza spinge alla rottura.
Il vero coraggio nella costruzione della pace consiste nel guardare l'altro come un fratello, anche quando la storia, la cultura o l'opinione ci separano. È essere capaci di seminare serenità dove c'è conflitto, rispetto dove c'è intolleranza, riconciliazione dove c'è ferita.


Coragem na construção da paz

A construção da paz exige um tipo especial de coragem, que se revela no cotidiano, silenciosa e persistente. É a coragem de permanecer humano quando o mundo parece endurecer; de manter o coração aberto quando feridas ainda doem; de escolher compreender quando seria mais fácil julgar.
A paz é tecida pouco a pouco, com palavras que não ferem, com atitudes que acolhem, com gestos que desarmam. Exige força para sustentar o diálogo quando a impaciência pressiona por rupturas.
A verdadeira coragem na construção da paz consiste em olhar o outro como um irmão, mesmo quando a história, a cultura ou a opinião nos separam. É ser capaz de semear serenidade onde há conflito, respeito onde há intolerância, reconciliação onde há ferida.


Le courage de construire la paix

Construire la paix exige un courage particulier, qui se révèle au quotidien, silencieusement et avec persévérance. C'est le courage de rester humain quand le monde semble s'endurcir ; de garder le cœur ouvert quand les blessures sont encore douloureuses ; de choisir de comprendre quand il serait plus facile de juger.
La paix se tisse petit à petit, avec des mots qui ne blessent pas, des attitudes qui accueillent, des gestes qui désarment. Il faut de la force pour maintenir le dialogue lorsque l'impatience pousse à la rupture.
Le véritable courage dans la construction de la paix consiste à considérer l'autre comme un frère, même lorsque l'histoire, la culture ou l'opinion nous séparent. C'est être capable de semer la sérénité là où il y a conflit, le respect là où il y a intolérance, la réconciliation là où il y a blessure.


ODWAGI W BUDOWANIU POKOJU

 

Budowanie pokoju wymaga szczególnego rodzaju odwagi, która uzewnętrznia się w życiu codziennym jako cicha i wytrwała. Jest to odwaga bycia człowiekiem w świecie, który traci ludzkie oblicze; zachowania otwartego serca, mimo iż ciosy życiowe wciąż bolą; wybierania zrozumienia drugiego, chociaż łatwiej byłoby osądzać.

Pokój buduje się powoli używając słów, które nie ranią, gestów, które rozbrajają, przejawiając postawę, która przyjmuje drugich. Budowanie pokoju wymaga, poza tym, samozaparcia, aby podtrzymywać dialog, gdy niecierpliwość popycha do zerwania.

W budowaniu pokoju prawdziwa odwaga polega na postrzeganiu drugiego człowieka jako brata, nawet gdy dzielą nas historia, kultura lub poglądy. Odwadze sprzyja umiejętność łagodzenia emocji tam, gdzie zrodził się konflikt, wprowadzania szacunku tam, gdzie panuje nietolerancja, jednania tam, gdzie panuje krzywda.

sexta-feira, 2 de janeiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Alle mit Wohlwollen betrachten

Alle mit Wohlwollen zu betrachten bedeutet, den anderen mit einem offenen Herzen zu sehen, wo Verständnis vor Urteilsvermögen steht.
Wenn wir Wohlwollen in uns pflegen, versuchen wir, statt sofort auf das zu reagieren, was wir sehen – Ärgernisse, Fehler, unhöfliche Gesten –, den Menschen zu sehen, der sich hinter diesen Schichten verbirgt. Das ermöglicht uns, gelassener, mitfühlender und reifer zu reagieren.
Wohlwollen schenkt uns auch etwas Kostbares zurück: Frieden. Denn wenn wir unseren Blick auf den anderen ändern, mildern wir auch die Last, die wir in uns tragen.
Mögen wir also diesen großzügigen Blick üben, der ohne zu messen annimmt, ohne zu fordern versteht, ohne zu trüben erleuchtet. Denn jede kleine Geste des Wohlwollens ist ein Samenkorn, das in den Boden des menschlichen Zusammenlebens gepflanzt wird, und eine Einladung, damit sich die Liebe Gottes unter uns offenbart.


MIRAR A TODOS CON BENEVOLENCIA

Mirar a todos con benevolencia significa elegir ver al otro con un corazón más amplio, donde la comprensión precede al juicio.
Cuando cultivamos la benevolencia en nosotros, en lugar de reaccionar inmediatamente a lo que vemos: irritaciones, defectos, gestos bruscos, buscamos ver al ser humano que existe detrás de estas capas. Esto nos permite reaccionar con más serenidad, compasión y madurez.
La benevolencia también nos devuelve algo precioso: la paz. Porque al suavizar nuestra mirada para el otro, también suavizamos el peso que llevamos dentro.
Que podamos, entonces, practicar esta mirada generosa, que acoge sin medir, que comprende sin exigir, que ilumina sin cegar. Porque cada pequeño gesto de benevolencia es una semilla plantada en el suelo de la convivencia humana y una invitación a que el amor de Dios se manifieste en medio de nosotros.


SEE EVERYONE KINDLY

Looking at everyone kindly means choosing to see the other with a broader heart, where understanding precedes judgment.
When we cultivate kindness within ourselves, instead of responding to what we see immediately: irritations, failures, abrupt gestures, we try to see the human being that exists behind these layers. This allows us to react with more serenity, compassion, and maturity.
Kindness also gives us back something precious: peace. Because by softening our gaze at the other, we also soften the weight we carry within us.
May we then exercise this generous gaze, which welcomes without measuring, which understands without demanding, which illuminates without dazzling. For every small gesture of kindness is a seed planted in the soil of human coexistence and an invitation for God's love to be manifested in our midst.


Guardare tutti con benevolenza

Guardare tutti con benevolenza significa scegliere di vedere l'altro con un cuore più ampio, dove la comprensione precede il giudizio.
Quando coltiviamo la benevolenza in noi, invece di reagire a ciò che vediamo immediatamente - irritazioni, difetti, gesti bruschi - cerchiamo di vedere l'essere umano che si nasconde dietro questi strati. Questo ci permette di reagire con più serenità, compassione e maturità.
La benevolenza ci restituisce anche qualcosa di prezioso: la pace. Perché quando raddolciamo lo sguardo verso l'altro, raddolciamo anche il peso che portiamo dentro di noi.
Che possiamo quindi esercitare questo sguardo generoso, che accoglie senza misurare, che comprende senza esigere, che illumina senza offuscare. Perché ogni piccolo gesto di benevolenza è un seme piantato nel terreno della convivenza umana e un invito affinché l'amore di Dio si manifesti in mezzo a noi.


Olhar a todos com benevolência

Olhar a todos com benevolência significa escolher enxergar o outro com um coração mais amplo, onde a compreensão precede o julgamento.
Quando cultivamos a benevolência em nós, em vez de responder ao que vemos de imediato - irritações, falhas, gestos bruscos - buscamos enxergar o ser humano que existe por trás dessas camadas. Isso nos permite reagir com mais serenidade, compaixão e maturidade.
A benevolência também nos devolve algo precioso: a paz. Porque ao suavizar o olhar para o outro, suavizamos também o peso que carregamos dentro de nós.
Que possamos, então, exercitar esse olhar generoso, que acolhe sem medir, que compreende sem exigir, que ilumina sem ofuscar. Pois cada pequeno gesto de benevolência é uma semente plantada no terreno da convivência humana e um convite para que o amor de Deus se manifeste em nosso meio.


Regarder chacun avec bienveillance

Regarder tout le monde avec bienveillance signifie choisir de voir l'autre avec un cœur plus ouvert, où la compréhension précède le jugement.
Lorsque nous cultivons la bienveillance en nous, au lieu de réagir immédiatement à ce que nous voyons : irritations, défauts, gestes brusques, nous cherchons à voir l'être humain qui se cache derrière ces couches. Cela nous permet de réagir avec plus de sérénité, de compassion et de maturité.
La bienveillance nous rend également quelque chose de précieux : la paix. Car en adoucissant notre regard sur l'autre, nous adoucissons également le poids que nous portons en nous.
Puissions-nous donc exercer ce regard généreux, qui accueille sans mesurer, qui comprend sans exiger, qui illumine sans éblouir. Car chaque petit geste de bienveillance est une graine plantée dans le terrain de la coexistence humaine et une invitation à ce que l'amour de Dieu se manifeste au milieu de nous.


PATRZMY NA WSZYSTKICH Z ŻYCZLIWOŚCIĄ

 

Żeby patrzeć na wszystkich z życzliwością musimy postanowić, że będziemy postrzegać innych z anielskim sercem, czyli że będziemy się starali ich zrozumieć a nie osądzać.

Jeśli pielęgnujemy w sercu życzliwość, to zamiast reagować na to, co widać na pierwszy rzut oka – irytacja, wady, gwałtowność gestów – będziemy starali się dostrzec kryjącego się za tym wszystkim człowieka. Wtedy nasza reakcja będzie spokojna, dojrzała i współczująca.

Poza tym życzliwość przywraca nam jeszcze coś bardzo cennego: pokój. Ponieważ kiedy łagodzimy nasze postrzeganie innych, lżejszy staje się ciężar, który nosimy w sobie.

Starajmy się ćwiczyć to wielkoduszne postrzeganie innych, które przyjmuje a nie odmierza, które rozumie a nie stawia wymagań, które oświeca a nie zaciemnia. Ponieważ każdy mały gest życzliwości jest ziarnem zasianym w glebie ludzkiego współistnienia i zaproszeniem do starań o to, aby miłość Boga objawiała się pośród nas.

quinta-feira, 1 de janeiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Für einen „unbewaffneten und entwaffnenden” Frieden leben

Gewalt entsteht oft aus kleinen alltäglichen Spannungen: einer abrupten Geste, einem unpassenden Wort, einem voreiligen Urteil. Wahrer Frieden wird nicht aufgezwungen, sondern angeboten, wie jemand, der die Hand ausstreckt, ohne zu erwarten, dass der andere dasselbe tut.
Ein unbewaffneter Frieden basiert nicht auf Drohungen, Ängsten oder Kontrollen, wie es die Führer der als mächtig geltenden Nationen tun.
Ein entwaffnender Frieden hingegen ist ein Frieden, der durch sein Beispiel verwandelt: Seine Sanftheit baut Abwehrhaltungen ab, sein Dialog entschärft Feindseligkeiten, sein Respekt neutralisiert Aggressionen.
Unbewaffneter und entwaffnender Frieden ist nicht nur die Abwesenheit von Konflikten, sondern eine Einladung an jeden, eine Quelle der Versöhnung, ein Brückenbauer, ein Hüter einfacher Gesten zu sein, die das Zusammenleben unterstützen.


Vivir por una paz “desarmanda y desarmante

La violencia a menudo surge de pequeñas tensiones cotidianas: un gesto duro, una palabra hiriente, un juicio precipitado.
La verdadera paz no se impone, se ofrece, como quien extiende la mano sin exigir nada a cambio.
Una paz desarmada es aquella que no se basa en amenazas, miedos ni controles, como hacen los líderes de naciones consideradas poderosas.
Una paz desarmante, en cambio, transforma con el ejemplo: su dulzura desmantela defensas, su diálogo desmoviliza hostilidades, su respeto neutraliza la agresión.
La paz desarmada y desarmante no es solo la ausencia de conflicto, sino una invitación a que cada uno sea fuente de reconciliación, constructor de puentes, guardián de gestos sencillos que sustentan la vida en común.


Live for an “unarmed and disarming” peace 

Violence is often born of small daily tensions: a harsh gesture, a hurtful word, a hasty judgment. 
True peace is not imposed, it is offered, as if reaching out without demanding that the other do the same.
An unarmed peace is one that is not sustained by threats, fears or controls, as the leaders of nations considered powerful do.
A disarming peace, on the other hand, is one that transforms by example: its softness dismantles defences, its dialogue demobilizes hostilities, its respect neutralizes aggressions.
Unarmed and disarming peace is not only the absence of conflicts, but it is an invitation for each one to be a source of reconciliation, a builder of bridges, a guardian of simple gestures that sustain life in common.


Vivere per una pace "disarmata e disarmante" 

La violenza nasce spesso dalle piccole tensioni quotidiane: un gesto brusco, una parola fuori luogo, un giudizio affrettato. La vera pace non si impone, si offre, come chi tende la mano senza pretendere che l'altro faccia lo stesso.
Una pace disarmata è quella che non si basa su minacce, paure o controlli, come fanno i leader delle nazioni considerate potenti.
Una pace disarmante è invece quella che trasforma con l'esempio: la sua dolcezza smonta le difese, il suo dialogo smobilita le ostilità, il suo rispetto neutralizza le aggressioni.
La pace disarmata e disarmante non è solo assenza di conflitti, ma è un invito affinché ciascuno sia fonte di riconciliazione, costruttore di ponti, custode di gesti semplici che sostengono la vita in comune.


Viver por uma paz "desarmada e desarmadora"

A violência, muitas vezes, nasce das pequenas tensões cotidianas: um gesto ríspido, uma palavra atravessada, um julgamento apressado. 
A verdadeira paz não se impõe, ela se oferece, como quem estende a mão sem exigir que o outro faça o mesmo.
Uma paz desarmada é aquela que não se sustenta em ameaças, medos ou controles, como fazem os dirigentes das nações consideradas poderosas.
Já uma paz desarmadora é a que transforma pelo exemplo: sua suavidade desmonta defesas, seu diálogo desmobiliza hostilidades, seu respeito neutraliza agressões.
A paz desarmada e desarmadora não é somente a ausência de conflitos, mas é um convite para que cada um seja fonte de reconciliação, construtor de pontes, guardião de gestos simples que sustentam a vida em comum.


Vivre pour une paix "désarmée et désarmante"

La violence naît souvent de petites tensions quotidiennes : un geste brusque, un mot mal placé, un jugement hâtif. La paix véritable ne s'impose pas, elle s'offre, comme quelqu'un qui tend la main sans exiger que l'autre fasse de même.
Une paix désarmée est une paix qui ne repose pas sur des menaces, des peurs ou des contrôles, comme le font les dirigeants des nations considérées comme puissantes.
Une paix désarmante, en revanche, est celle qui transforme par l'exemple : sa douceur démantèle les défenses, son dialogue démobilise les hostilités, son respect neutralise les agressions.
La paix désarmée et désarmante n'est pas seulement l'absence de conflits, mais une invitation à chacun à être source de réconciliation, bâtisseur de ponts, gardien de gestes simples qui soutiennent la vie en commun.


ŻYJMY DLA POKOJU „ROZBROJONEGO I ROZBRAJAJĄCEGO”

 

Źródłem przemocy bywają drobne codzienne napięcia: szorstkie gesty, niestosowne słowa, pochopne osądy. Prawdziwego pokoju nie da się narzucić, można go proponować, tak jak się wyciąga do kogoś rękę do zgody, nie oczekując, że druga strona zrobi to samo.

Pokój rozbrojony to taki, który nie opiera się na groźbach, strachu czy kontroli, jak to robią przywódcy narodów uważanych za mocarstwa.

Pokój rozbrajający zaś to taki, który dając dobre przykłady przemienia ludzi: jego łagodność rozbraja obronę, dialog rozładowuje wrogość, a szacunek neutralizuje agresję.

Pokój rozbrojony i rozbrajający to nie tylko brak konfliktów, ale raczej zaproszenie, aby każdy był inicjatorem pojednania, budowniczym mostów, strażnikiem zwyczajnych gestów, które służą ożywieniu życia wspólnotowego.