Aplicativo para Android

Baixe o Passa Parola - Focolare para Android e visualize a passaparola do dia, bem como as meditações deste blog.

Baixe já via Google Play:

segunda-feira, 9 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Nein sagen, zu einer Kultur der Ausgrenzung


Nein zu einer Kultur der Ausgrenzung zu sagen bedeutet, durch  konkreten Taten zu bezeugen, dass niemand diskriminiert werden darf. Es bedeutet anzuerkennen, dass jeder Mensch einen Wert hat, der nicht ignoriert oder in Frage gestellt werden darf.

Eine Kultur der Ausgrenzung manifestiert sich, wenn wir die Augen verschließen, wenn wir urteilen, bevor wir jemanden kennenlernen, wenn wir Mauern zwischen uns errichten. Sie wächst durch stillschweigende Komplizenschaft und durch Gleichgültigkeit, die sich als Normalität tarnt.

Den konträren Weg zu wählen bedeutet, Inklusion im täglichen Leben zu praktizieren: denen zuzuhören, die keine Stimme haben, diejenigen aufzunehmen, die verletzt wurden, denen Raum zu geben, die immer ausgegrenzt wurden.

Nein zur Ausgrenzung ist im Grunde genommen ein radikales Ja zur Menschenwürde und zum Aufbau einer gerechteren, sensibleren und geschwisterlicheren Gesellschaft.



NO A LA CULTURA DEL DESCARTE

Decir no a la cultura del descarte es afirmar con acciones concretas, que nadie debe ser discriminado. Es reconocer que cada persona posee un valor que no puede ser ignorado ni descartado.
La cultura de la exclusión se manifiesta cuando cerramos los ojos, cuando juzgamos antes de conocer, cuando construimos muros entre nosotros. Ella crece en el silencio cómplice y en la indiferencia disfrazada de normalidad.
Optar por el camino opuesto es practicar la inclusión en la vida cotidiana: escuchar a quienes no tienen voz, acoger a quienes fueron heridos, dar espacio a quienes siempre fueron marginados.
No a la cultura del descarte es, en el fondo, un sí radical a la dignidad humana y a la construcción de una sociedad más justa, sensible y fraterna.


NO TO THE CULTURE OF EXCLUSION

Saying no to the culture of exclusion means affirming, through concrete actions, that no one should be discriminated against. It means recognizing that every person has value that cannot be ignored or dismissed.
The culture of exclusion manifests itself when we close our eyes, when we judge before we know, when we create walls between us. It grows in complicit silence and indifference disguised as normality.
Choosing the opposite path means practicing inclusion in everyday life: listening to those who have no voice, welcoming those who have been hurt, making room for those who have always been pushed to the margins.
No to the culture of exclusion is, at its core, a radical yes to human dignity and the construction of a more just, sensitive, and fraternal society.


NO ALLA CULTURA DELLO SCARTO

Dire no alla cultura dello scarto significa affermare, con azioni concrete, che nessuno deve essere discriminato. Significa riconoscere che ogni persona ha un valore che non può essere ignorato o scartato.
La cultura dell'esclusione si manifesta quando chiudiamo gli occhi, quando giudichiamo prima di conoscere, quando creiamo muri tra noi. Essa cresce nel silenzio complice e nell'indifferenza mascherata da normalità.
Scegliere la strada opposta significa praticare l'inclusione nella vita quotidiana: ascoltare chi non ha voce, accogliere chi è stato ferito, dare spazio a chi è sempre stato emarginato.
No alla cultura dello scarto è, in fondo, un sì radicale alla dignità umana e alla costruzione di una società più giusta, sensibile e fraterna.


NÃO À CULTURA DA EXCLUSÃO

Dizer não à cultura da exclusão é afirmar, com atitudes concretas, que ninguém deve ser discriminado. É reconhecer que toda pessoa carrega um valor que não pode ser ignorado ou descartado.
A cultura da exclusão se manifesta quando fechamos os olhos, quando julgamos antes de conhecer, quando criamos muros entre nós. Ela cresce no silêncio cúmplice e na indiferença disfarçada de normalidade.
Escolher o caminho oposto é praticar a inclusão no cotidiano: ouvir quem não tem voz, acolher quem foi ferido, dar espaço a quem sempre foi empurrado para as margens. 
Não à cultura da exclusão é, no fundo, um sim radical à dignidade humana e à construção de uma sociedade mais justa, sensível e fraterna.


NON À LA CULTURE DU REJET

Dire non à la culture du rejet, c'est affirmer, par des actions concrètes, que personne ne doit être victime de discrimination. C'est reconnaître que chaque personne a une valeur qui ne peut être ignorée ou rejetée.
La culture du rejet se manifeste lorsque nous fermons les yeux, lorsque nous jugeons avant de connaître, lorsque nous érigeons des murs entre nous. Elle se développe dans le silence complice et l'indifférence déguisée en normalité.
Choisir la voie opposée, c'est pratiquer l'inclusion au quotidien : écouter ceux qui n'ont pas de voix, accueillir ceux qui ont été blessés, faire de la place à ceux qui ont toujours été repoussés vers les marges.
Dire non à la culture du rejet, c'est au fond dire oui de manière radicale à la dignité humaine et à la construction d'une société plus juste, plus sensible et plus fraternelle.


NIE DLA KULTURY ODRZUCANIA

 

Opowiedzenie się przeciw kulturze odrzucania powinno wyrażać się w konkretnych działaniach wymierzonych przeciwko dyskryminowaniu kogokolwiek oraz w uznaniu, że każdy człowiek ma wartość, której nie można ignorować ani odrzucać.

Kultura wykluczania dochodzi do głosu, kiedy zamykamy oczy na dyskryminację, kiedy osądzamy innych, zanim ich poznamy, kiedy budujemy między nami mury. Rozwija się ona w milczącej zmowie i obojętności maskowanej normalnością.

Wybranie drogi odwrotnej oznacza praktykowanie w życiu codziennym inkluzywności: słuchanie tych, którzy nie są dopuszczani do głosu, przyjmowanie przygnębionych, wydobywanie z cienia tych, którzy zawsze byli marginalizowani.

Nie dla kultury odrzucania jest w gruncie rzeczy radykalnym opowiedzeniem się za poszanowaniem godności ludzkiej i budowaniem społeczeństwa bardziej sprawiedliwego, wrażliwego i braterskiego.

domingo, 8 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Neue Wege der Nähe suchen


In diesem Weg steckt das Neue, nicht im anderen, in mir selbst: in meiner Bereitschaft, zu lieben, ohne etwas dafür zu erwarten, zu dienen, ohne Beifall zu suchen, präsent zu sein, nicht aus Pflichtgefühl, sondern aus einer freien Entscheidung heraus. Es geht darum, Nähe in einen bewussten Akt der Liebe zum Anderen zu verwandeln.

Nähe bedeutet nicht nur, physisch nahe zu sein, sondern Beziehungen aufzubauen.

Wenn wir diese Wege erkunden, entdecken wir, dass echte Verbundenheit durch das Teilen von Gaben entsteht.

Nähe auf neue Weise zu leben bedeutet, sich dafür zu entscheiden, alte Gewohnheiten von Präsenz zu verändern. Es bedeutet, mich nicht damit zufrieden zu geben, nur da zu sein, sondern zu versuchen, zu verstehen, anzunehmen und mich zu kümmern.



EXPLORAR NUEVAS VÍAS DE PROXIMIDAD

En este camino, la novedad no reside en la otra persona, sino en mí mismo: en mi disposición de amar sin esperar nada a cambio, de servir sin buscar aplausos, de estar presente no por obligación, sino por elección. Es transformar la proximidad en un acto consciente de amor por el otro.
La proximidad no es solo estar físicamente cerca, sino crear relaciones.
Al explorar estos caminos, descubrimos que la verdadera conexión nace de compartir dones.
Estar cerca de una manera nueva, es elegir ir más allá de los viejos hábitos de presencia. Es no conformarse solo con estar al lado de alguien, sino buscar comprender, acoger y cuidar.


FIND NEW WAYS OF BEING CLOSE TO OTHERS

On this path, the novelty is not in the other, but in me: in my willingness to love without expecting return, to serve without wanting applause, to be present not out of obligation, but by choice. It is to transform closeness into a conscious act of love for the other.
Closeness is not just about being close physically, but about creating relationships.
As we explore these paths, we discover that true connection is born from the sharing of one’s own gifts.
To be close in a new way is to choose to go beyond the old habits of presence. It is not to be content with just being by someone’s side, but to seek to understand, welcome and care.


ESPLORARE NUOVE VIE DI PROSSIMITÀ

In questo percorso, la novità non sta nell'altro, ma in me stesso: nella mia disponibilità ad amare senza aspettarmi nulla in cambio, a servire senza cercare applausi, a rendermi presente non per obbligo, ma per scelta. È trasformare la prossimità in un atto consapevole di amore verso l'altro.
La prossimità non è solo stare vicini fisicamente, ma creare relazioni.
Esplorando queste vie, scopriamo che la vera connessione nasce dalla condivisione dei doni.
Vivere la prossimità in modo nuovo significa scegliere di andare oltre le vecchie abitudini di presenza. Significa non accontentarmi solo di stare accanto, ma cercare di comprendere, accogliere e prendermi cura.


EXPLORAR NOVOS CAMINHOS DE PROXIMIDADE

Nesse caminho, a novidade não está no outro, mas em mim: na minha disposição de amar sem esperar retorno, de servir sem querer aplausos, de me fazer presente não por obrigação, mas por escolha. É transformar a proximidade em um ato consciente de amor ao outro.
Proximidade não é apenas estar perto fisicamente, mas criar relacionamentos.
Ao explorar esses caminhos, descobrimos que a verdadeira conexão nasce da partilha de dons.
Fazer-me próximo de maneira nova é escolher ir além dos hábitos antigos de presença. É não me contentar apenas em estar ao lado, mas buscar compreender, acolher e cuidar.


EXPLORER DE NOUVELLES VOIES DE PROXIMITÉ

Dans cette voie, la nouveauté ne réside pas dans l'autre, mais en moi : dans ma disposition à aimer sans attendre de retour, à servir sans vouloir d'applaudissements, à être présent non par obligation, mais par choix. C'est transformer la proximité en un acte conscient d'amour pour l'autre.
La proximité ne consiste pas seulement à être physiquement proche, mais à créer des relations.
En explorant ces voies, nous découvrons que la véritable connexion naît du partage des dons.
Me rapprocher d'une manière nouvelle, c'est choisir d'aller au-delà des anciennes habitudes de présence. C'est ne pas me contenter d'être à côté, mais chercher à comprendre, à accueillir et à prendre soin.


POSZUKUJMY NOWYCH DRÓG DO BLISKOŚCI

 

W tej wędrówce nowość nie tkwi w drugim człowieku, ale we mnie samym: w mojej gotowości do miłowania bez oczekiwania czegokolwiek w zamian, do służenia bez liczenia na oklaski, do towarzyszenia komuś nie z obowiązku, ale z wyboru. Wtedy nasza bliskość staje się świadomym aktem miłości do drugiego człowieka.

Bliskość nie polega tylko na fizycznej obecności przy kimś, ale także na budowaniu więzi. Poszukując tych dróg, odkrywamy, że prawdziwa więź jest efektem dzielenia się darami.

Życie bliskością w nowy sposób wymaga wychodzenia poza stare nawyki towarzyszenia, czyli niezadowalania się tylko byciem przy kimś. Wymaga wysiłku, by go zrozumieć, przyjąć i zatroszczyć się o niego.

sábado, 7 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Heute möchte ich allen denen begegnen, Freude schenken


Heute möchte ich Freude schenken, aber keine laute oder erzwungene Freude. Ich möchte jene Freude schenken, die in einem aufrichtigen Lächeln, einem aufmerksamen Blick, einem mit Sorgfalt gesprochenen Wort steckt.

Heute entscheide ich mich dafür, leicht zu sein, wo die Welt schwer ist, freundlich zu sein, wo Eile herrscht, präsent zu sein, wo sich jemand einsam fühlt.

Vielleicht werde ich nicht für alle den Tag verändern, wenn ich aber auch nur einen Augenblick im Tag eines Menschen erhellen kann, habe ich schon genug getan.

Denn Freude, die geteilt wird, geht nie verloren, sondern vervielfacht sich.



HOY QUIERO TRANSMITIR ALEGRÍA A QUIEN ENCUENTRE

Hoy quiero dar alegría, pero no una alegría ruidosa ni forzada. Quiero dar la alegría que cabe en una sonrisa sincera, en una mirada atenta, en una palabra, expresada con cariño.
Hoy elijo ser ligero donde el mundo pesa, ser amable donde hay prisa, estar presente donde alguien se siente solo.
Quizás no cambie el día de todos, pero si alegro un solo momento del día de alguien, ya habré hecho suficiente.
Porque la alegría, cuando se comparte, nunca se pierde, se multiplica.


TODAY I WILL GIVE JOY TO THOSE I MEET

Today I want to give joy, but not a noisy or forced joy. I want to give that joy that fits in a sincere smile, in an attentive look, in a word spoken with care.
Today I choose to be light where the world weighs down, to be kindness where there is haste, to be a presence where someone feels alone.
Maybe I won't change everyone's day, but if I light up just a moment of someone's day, I'll have done enough.
Because joy, when it is shared, is never lost, it is multiplied.


OGGI VOGLIO DARE GIOIA A CHI INCONTRO

Oggi voglio donare gioia, ma non una gioia rumorosa o forzata. Voglio donare quella gioia che sta in un sorriso sincero, in uno sguardo attento, in una parola detta con cura.
Oggi scelgo di essere leggero dove il mondo è pesante, di essere gentile dove c'è fretta, di essere presente dove qualcuno si sente solo.
Forse non cambierò la giornata di tutti, ma se illuminerò anche solo un istante della giornata di qualcuno, avrò già fatto abbastanza.
Perché la gioia, quando è condivisa, non si perde mai, ma si moltiplica.


HOJE QUERO DOAR ALEGRIA A QUEM EU ENCONTRAR

Hoje quero doar alegria, mas não uma alegria barulhenta ou forçada. Quero doar aquela alegria que cabe num sorriso sincero, num olhar atento, numa palavra dita com cuidado.
Hoje escolho ser leve onde o mundo pesa, ser gentileza onde há pressa, ser presença onde alguém se sente só.
Talvez eu não mude o dia de todos, mas se eu iluminar um instante só do dia de alguém, já terei feito o suficiente.
Porque a alegria, quando é partilhada, nunca se perde, ela se multiplica.


AUJOURD'HUI, JE VEUX APPORTER DE LA JOIE À CEUX QUE JE RENCONTRE

Aujourd'hui, je veux donner de la joie, mais pas une joie bruyante ou forcée. Je veux donner cette joie qui se trouve dans un sourire sincère, dans un regard attentif, dans un mot dit avec soin.
Aujourd'hui, je choisis d'être légère là où le monde est lourd, d'être gentille là où il y a de la précipitation, d'être présence là où quelqu'un se sent seul.
Je ne changerai peut-être pas la journée de tout le monde, mais si j'illumine ne serait-ce qu'un instant de la journée de quelqu'un, j'aurai déjà fait assez.
Car la joie, lorsqu'elle est partagée, ne se perd jamais, elle se multiplie.


KAŻDEMU SPOTKANEMU CHCĘ DAĆ DZISIAJ RADOŚĆ

 

Dzisiaj chcę dawać radość, ale nie tę hałaśliwą czy wymuszoną. Chcę dawać radość, która kryje się za szczerym uśmiechem, za uważnym spojrzeniem, za słowem wyrażającym troskę.

Postaram się być niemęczący tam, gdzie świat jest trudny, być pogodny tam, gdzie panuje zabieganie, być bliskim dla kogoś, kto czuje się samotny.

Prawdopodobnie nie odmienię dnia wszystkim, ale jeśli rozjaśnię komuś choćby jedną chwilę dnia, to już będzie dużo. Bo radość, kiedy się nią dzielimy, nigdy nie znika, ale zawsze urasta.

sexta-feira, 6 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Räume der Hoffnung schaffen

Dieser Satz überzeugt mich, dass ich nicht nur Hoffnung haben, sondern auch aufbauen muss. Selbst inmitten von Schwierigkeiten.
Hoffnung ist kein vages und passives Gefühl, sondern eine Tugend, die im täglichen Leben praktiziert werden muss.
Die Räume, die ich schaffen kann, sind nicht abstrakt, es sind physische oder „emotionale” Räume, wo Menschen angstfrei sein können: so z.B. im Gespräch mit einem Freund, in einem Klassenzimmer, in jeder beliebigen Arbeitsumgebung, in einer Gemeinschaft. Es kann auch nur eine einfache Geste der Fürsorge gegenüber einem Fremden sein.
Räume der Hoffnung zu schaffen bedeutet, die Gegenwart in einen sicheren Zufluchtsort, das Wort in ein Zeichen der Verbundenheit und die Stille in vertrauliches Zuhören zu verwandeln.


CREAR ESPACIOS DE ESPERANZA

Esta frase me lleva a pensar que no solo debo tener esperanza, sino que debo cultivarla. Incluso en medio de las dificultades.
La esperanza no es un sentimiento vago y pasivo; es una virtud que debe practicarse a diario.
Los espacios que puedo crear no son abstractos; son espacios físicos o “emocionales”, donde las personas pueden estar sin miedo: puede ser una conversación con un amigo, una aula escolástica o cualquier ambiente de trabajo, puede ser una comunidad o incluso un simple gesto de cuidado a una persona desconocida.
Crear espacios de esperanza es transformar la presencia en un refugio seguro, la palabra en una señal de unidad y el silencio en escucha confidente.


MAKE SPACE FOR HOPE

This phrase leads me to think that I should not just have hope, but I should build it. Even in the midst of difficulties.
Hope is not a vague and passive feeling; it is a virtue that must be practiced daily.
The spaces I can create are not abstract, they are physical or "emotional" spaces, in which people can be without fear: it can be a conversation with a friend, a classroom or any work environment, it can be a community or even a simple gesture of care towards a stranger.
To make space for hope is to transform presence into a safe shelter, words into a sign of unity, and silence into confidential listening.


CREARE SPAZI DI SPERANZA

Questa frase mi porta a pensare che non devo solo avere speranza, ma devo costruirla. Anche in mezzo alle difficoltà.
La speranza non è un sentimento vago e passivo, è una virtù che deve essere praticata nella vita quotidiana.
Gli spazi che posso creare non sono astratti, sono spazi fisici o “emotivi”, in cui le persone possono stare senza paura: può essere una conversazione con un amico, un'aula o qualsiasi ambiente di lavoro, può essere una comunità o anche un semplice gesto di cura verso una persona sconosciuta.
Creare spazi di speranza significa trasformare la presenza in un rifugio sicuro, la parola in un segno di unione e il silenzio in un ascolto confidenziale.


CRIAR ESPAÇOS DE ESPERANÇA

Essa frase me leva a pensar que não devo apenas ter esperança, mas devo construí-la. Mesmo em meio às dificuldades.
A esperança não é um sentimento vago e passivo, ela é uma virtude que deve ser praticada no cotidiano.
Os espaços que posso criar não são abstratos, são espaços físicos ou "emocionais", nos quais as pessoas podem estar sem medo: pode ser uma conversa com um amigo, uma sala de aula ou qualquer ambiente de trabalho, pode ser uma comunidade ou mesmo um gesto simples de cuidado a uma pessoa desconhecida.
Criar espaços de esperança é transformar a presença em abrigo seguro, a palavra em sinal de união e o silêncio em escuta confidente.


CRÉER DES ESPACES D'ESPÉRANCE

Cette phrase m'amène à penser que je ne dois pas seulement avoir de espérance, mais que je dois la construire. Même au milieu des difficultés.
L'espérance n'est pas un sentiment vague et passif, c'est une vertu qui doit être pratiquée au quotidien.
Les espaces que je peux créer ne sont pas abstraits, ce sont des espaces physiques ou « émotionnels » dans lesquels les gens peuvent se trouver sans crainte : cela peut être une conversation avec un ami, une salle de classe ou n'importe quel environnement de travail, cela peut être une communauté ou même un simple geste d'attention envers un inconnu.
Créer des espaces d'espérance, c'est transformer la présence en refuge sûr, la parole en signe d'union et le silence en écoute confidentielle.


TWÓRZMY PRZESTRZENIE NADZIEI

 

To zdanie nasuwa mi myśl, że nie tylko muszę mieć nadzieję, ale też ją wzbudzać. Także, gdy są trudności. Nie jest ona jakimś mglistym i biernym uczuciem, jest cnotą, którą codziennie należy stosować w praktyce.

Przestrzenie, które mogę tworzyć, nie są czymś fikcyjnym, są to przestrzenie fizyczne lub „emocjonalne”, w których ludzie mogą przebywać nie obawiając się niczego: może to być rozmowa z przyjacielem, sala lekcyjna lub dowolne miejsce pracy, może to być wspólnota, a nawet zwykły gest troski wobec kogoś nieznajomego.

Tworzyć przestrzenie nadziei możemy przekształcając naszą obecność w bezpieczne schronienie, nasze słowa w znak jedności, a nasze milczenie w poufne słuchanie.

quinta-feira, 5 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Mit Zuversicht neu beginnen

Wir können zuversichtlich neu beginnen. Dabei geht nicht darum zu prüfen, ob dies funktioniert, sondern dass wir an uns selbst glauben.
Neuanfänge sind nicht die Folge von Versagen, sondern von Mut. Sie geschehen nicht einfach so, wir entscheiden uns dafür. Daraus wächst Vertrauen.
Neu anzufangen bedeutet, auf das zu blicken, was geschehen ist, zu verstehen, wo Fehler waren, aus diesen zu lernen und zu uns selbst zu sagen: „Jetzt werde ich es anders machen”.
Vertrauen wir neu, nicht weil wir die Vergangenheit vergessen wollen, sondern weil wir genug gelernt haben, um keine Angst mehr davor zu haben.
Zusammenfassend: fangen wir neu an und begeben wir uns vertrauensvoll in Gottes Hände.


RECOMENZAR CON CONFIANZA

Podemos tener la confianza como punto de partida. No se trata de empezar a ver si funcionará, se trata de recomenzar creyendo en nosotros mismos.
Recomenzar no es señal de fracaso, sino de coraje. No es algo que nos sucede, es algo que decidimos. Y de ahí nace la confianza.
Recomenzar es mirar lo que pasó, comprender dónde estuvo el error, aprender de él y decirnos: “Ahora lo hago diferente”.
Recomenzar con confianza, no porque hayamos olvidado el pasado, sino, porque aprendimos lo suficiente para no tenerle miedo.
En resumen: recomenzar entregándonos con confianza en las manos de Dios.


BEGIN AGAIN WITH TRUST

We can have trust as a starting point. It's not about starting and seeing if it will work, it's starting again believing in ourselves.
Starting over is not a sign of failure, but of courage. It's not something that happens to us, it's something we decide. And from there, confidence is born.
Starting over is looking at what happened, understanding where the mistake was, learning from it and saying to ourselves: "Now I do it differently."
To begin again with confidence, not because we have forgotten the past, but because we have learned enough not to be afraid of it.
In short: to begin again by confidently surrendering ourselves in God's hands.


RIPARTIRE CON FIDUCIA

Possiamo avere la fiducia come punto di partenza. Non si tratta di ricominciare per vedere se funzionerà, ma di ricominciare credendo in noi stessi.
Ricominciare non è un segno di fallimento, ma di coraggio. Non è qualcosa che ci capita, è qualcosa che decidiamo. E da qui nasce la fiducia.
Ricominciare è guardare a ciò che è successo, capire dove abbiamo sbagliato, imparare dall'errore e dire a noi stessi: "Ora farò diversamente".
Ricominciare con fiducia, non perché abbiamo dimenticato il passato, ma perché abbiamo imparato abbastanza da non averne paura.
In sintesi: ripartire, abbandonandoci con fiducia nelle mani di Dio.


CONFIANTE, COMEÇAR DE NOVO

Podemos ter a confiança como ponto de partida. Não é começar para ver se vai dar certo, é recomeçar acreditando em nós.
Recomeçar não é sinal de fracasso, mas de coragem. Não é algo que nos acontece, é algo que decidimos. E daí nasce a confiança.
Recomeçar é olhar para o que aconteceu, entender onde estava o erro, aprender com ele e dizer para nós mesmos: "Agora faço diferente."
Começar de novo, confiantes, não porque esquecemos o passado, mas porque aprendemos o suficiente para não ter medo dele.
Em resumo: começar de novo entregando-nos confiantes nas mãos de Deus.


REPARTIR AVEC CONFIANCE

Nous pouvons prendre la confiance comme point de départ. Il ne s'agit pas de commencer pour voir si cela va fonctionner, mais de recommencer en croyant en nous.
Recommencer n'est pas un signe d'échec, mais de courage. Ce n'est pas quelque chose qui nous arrive, c'est quelque chose que nous décidons. Et c'est de là que naît la confiance.
Recommencer, c'est regarder ce qui s'est passé, comprendre où était l'erreur, en tirer les leçons et se dire : « Maintenant, je vais faire autrement. »
Recommencer avec confiance, non pas parce que nous avons oublié le passé, mais parce que nous avons suffisamment appris pour ne plus en avoir peur.
En résumé : recommencer en nous remettant avec confiance entre les mains de Dieu.


ZACZNIJMY JESZCZE RAZ Z UFNOŚCIĄ

 

Możemy przyjąć ufność za punkt wyjścia. Nie chodzi o to, aby zacząć od nowa w celu sprawdzenia, czy zadziała, ale o to, aby zacząć od nowa wierząc w siebie.

Zaczynać od nowa nie jest oznaką porażki, ale odwagi. Nie jest też czymś, co się nam przytrafia, ale czymś, co postanawiamy uczynić. I stąd bierze się ufność.

Zaczynać od nowa to przyjrzeć się temu, co się stało, zrozumieć, gdzie popełniliśmy błąd, wyciągnąć z niego wnioski i powiedzieć sobie: „Teraz zrobię to inaczej”.

Zaczynać od nowa z ufnością, nie dlatego, że zapomnieliśmy o przeszłości, ale dlatego, że nauczyliśmy się wystarczająco dużo, aby się jej nie bać.

Podsumowując: zaczynajmy od nowa, oddając się z ufnością w ręce Boga.

quarta-feira, 4 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Der Armut nicht gleichgültig begegnen

Armut ist nicht nur ein Mangel an materiellen Ressourcen, sondern oft auch ein Mangel an Chancen, an Mitspracherecht, an Würde und Hoffnung. Ebenso kann sie auch ein Mangel an Gott sein.
Gleichgültigkeit bedeutet, die Augen vor unbequemen Realitäten zu verschließen, so weiterzumachen, als hätte das Leid anderer nichts mit uns zu tun.
Wenn wir der Armut gegenüber nicht gleichgültig sind, sehen, fühlen und handeln, wir auch in kleinen Gesten. Wir tragen unseren Teil dazu bei, den Kreislauf der Unsichtbarkeit zu durchbrechen.
Wenn Armut „normal” wird, verlieren wir auch etwas Wesentliches in uns selbst.
Wenn wir nicht gleichgültig sind, zeigen wir Mitgefühl statt Apathie, Verantwortung statt Ausreden und Solidarität statt Egoismus.


NO PERMANECER INDIFERENTES ANTE LA POBREZA

La pobreza no es solo la ausencia de recursos materiales; a menudo, es la ausencia de oportunidades, de voz, de dignidad y de esperanza. Así como también puede ser la ausencia de Dios.
Ser indiferente es cerrar los ojos ante realidades que incomodan, es seguir adelante como si el dolor ajeno no tuviera nada que ver con nosotros.
No permanecer indiferente delante de la pobreza significa ver, sentir y actuar, incluso con pequeñas acciones. Es hacer nuestra parte para romper el ciclo de la invisibilidad.
Cuando la pobreza se vuelve "normal", algo esencial también se pierde en nosotros.
No permanecer indiferente, es elegir la compasión en lugar de la apatía, la responsabilidad en lugar de las excusas y la solidaridad en lugar del egoísmo.


DON’T BE INDIFFERENT TO POVERTY

Poverty is not just the absence of material resources; it is often the absence of opportunities, voice, dignity and hope. Just as it can also be the absence of God. 
To be indifferent is to close one's eyes to realities that bother us, it is to move forward as if the pain of the other had nothing to do with us. 
Not being indifferent in the face of poverty means seeing, feeling and acting, even if in small actions. It is to do our part to break the cycle of invisibility.
When poverty becomes "normal," something essential in us is also lost.
Not to be indifferent is to choose compassion instead of apathy, responsibility instead of excuses, and solidarity instead of selfishness.


NON ESSERE INDIFFERENTI ALLA POVERTÀ

La povertà non è solo assenza di risorse materiali; spesso è assenza di opportunità, di voce, di dignità e di speranza. Così come può essere anche assenza di Dio.
Essere indifferenti significa chiudere gli occhi davanti a realtà che disturbano, significa andare avanti come se il dolore degli altri non avesse nulla a che fare con noi.
Non essere indifferenti alla povertà significa vedere, sentire e agire, anche con piccoli gesti. Significa fare la nostra parte per rompere il ciclo dell'invisibilità.
Quando la povertà diventa “normale”, perdiamo anche qualcosa di essenziale in noi stessi.
Non essere indifferenti significa scegliere la compassione al posto dell'apatia, la responsabilità al posto delle scuse e la solidarietà al posto dell'egoismo.


NÃO FICAR INDIFERENTE DIANTE DA POBREZA

A pobreza não é apenas a ausência de recursos materiais; é, muitas vezes, a ausência de oportunidades, de voz, de dignidade e de esperança. Assim como pode ser também a ausência de Deus. 
Ser indiferente é fechar os olhos para realidades que incomodam, é seguir adiante como se a dor do outro não tivesse nada a ver conosco. 
Não ficar indiferente diante da pobreza significa ver, sentir e agir, ainda que em pequenas atitudes. É fazer a nossa parte para que se rompa o ciclo da invisibilidade.
Quando a pobreza se torna “normal”, algo essencial em nós também se perde.
Não ficar indiferente é escolher a compaixão no lugar da apatia, a responsabilidade no lugar da desculpa, a solidariedade no lugar do egoísmo.


NE PAS ÊTRE INDIFFÉRENTS À LA PAUVRETÉ

La pauvreté n'est pas seulement l'absence de ressources matérielles ; c'est souvent l'absence d'opportunités, de voix, de dignité et d'espoir. Tout comme cela peut aussi être l'absence de Dieu.
Être indifférent, c'est fermer les yeux sur des réalités qui dérangent, c'est continuer comme si la douleur de l'autre n'avait rien à voir avec nous.
Ne pas rester indifférent face à la pauvreté, c'est voir, ressentir et agir, même si ce n'est que par de petits gestes. C'est faire notre part pour briser le cycle de l'invisibilité.
Lorsque la pauvreté devient « normale », quelque chose d'essentiel en nous se perd également.
Ne pas rester indifférent, c'est choisir la compassion plutôt que l'apathie, la responsabilité plutôt que les excuses, et la solidarité plutôt que l'égoïsme.


NIE BĄDŹMY OBOJĘTNI NA UBÓSTWO

 

Ubóstwo to nie tylko brak zasobów materialnych; często oznacza ono brak widoków na przyszłość, niemożność dojścia do głosu, niskie poczucie godności i brak nadziei. Równie dobrze może oznaczać brak Boga.

Bycie obojętnym to zamykanie oczu na niepokojącą rzeczywistość, to życie tak, jakby cierpienie innych nie miało z nami nic wspólnego.

Nie być obojętnym na ubóstwo to widzieć, odczuwać i udzielać się, choćby poprzez drobne gesty. Oznacza też robić wszystko, co w naszej mocy, by przerwać ten krąg niemożności.

Kiedy ubóstwo staje się „normę”, wtedy my też tracimy coś istotnego.

Nie być obojętnym oznacza wybierać współczucie zamiast apatii, odpowiedzialność zamiast wymówek i solidarność zamiast egoizmu.

terça-feira, 3 de março de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Sich von Gottes Gegenwart verändern lassen


Oft wünschen wir uns, dass Gott die Umstände verändert, aber Er möchte vor allem unser Herz verändern. Seine Gegenwart ordnet unser Leben von innen heraus neu.

Wenn wir uns Gott aufrichtig präsentieren, passen sich unsere Gedanken an, unser Stolz wird schwächer, unsere Ängste verschwinden. All dies geschieht nicht sofort, aber es ist tiefgreifend.

Die Gegenwart Gottes verwandelt uns nicht durch Zwang, sondern durch das Zusammenleben. So wie wir, wenn wir mit jemandem zusammenleben, ihm ähnlich werden, lernen diejenigen, die mit Gott wandeln, zu sehen, wie er sieht, zu lieben, wie er liebt, und zu handeln, wie er handelt.

Sich verwandeln zu lassen bedeutet, auf Gottes Pläne zu vertrauen und sich in seine Hände zu begeben.



DEJARSE  TRANSFORMAR POR LA PRESENCIA DE DIOS

Muchas veces deseamos que Dios cambie las circunstancias, pero Él quiere, sobre todo, cambiar nuestros corazones. Su presencia reorganiza nuestras vidas desde dentro.
Cuando nos presentamos ante Dios con sinceridad, nuestros pensamientos se ajustan, el orgullo se debilita y los miedos desaparecen. Nada de esto ocurre de inmediato, pero es profundo.
La presencia de Dios no nos transforma por imposición, sino por convivencia. Así como cuando convivimos con alguien y terminamos asemejándonos a él, quien camina con Dios aprende a ver como Él ve, a amar como Él ama y a actuar como Él actúa.
Dejarse transformar es confiar en los planes de Dios y entregarse en sus manos.


BE TRANSFORMED BY GOD’S PRESENCE

Many times we want God to change our circumstances, but He wants first of all to change our hearts. His presence reorganizes our lives from within.
When we stand before God in sincerity, thoughts adjust, pride weakens, fears disappear. None of this happens immediately, but it is profound.
God's presence does not transform us by imposition, but by coexistence. Just as when we live with someone and end up resembling them, those who walk with God learn to see as He sees, to love as He loves, and to act as He acts.
To let oneself be transformed is to trust in God's plans and to surrender oneself into His hands.


LASCIARSI TRASFORMARE DALLA PRESENZA DI DIO

Spesso desideriamo che Dio cambi le circostanze, ma Lui vuole, prima di tutto, cambiare il nostro cuore. La Sua presenza riorganizza la nostra vita dall'interno.
Quando ci presentiamo davanti a Dio con sincerità, i pensieri si adeguano, l'orgoglio si indebolisce, le paure scompaiono. Nulla di tutto ciò avviene immediatamente, ma è profondo.
La presenza di Dio non ci trasforma per imposizione, ma per convivenza. Proprio come quando viviamo con qualcuno e finiamo per assomigliargli, chi cammina con Dio impara a vedere come Lui vede, ad amare come Lui ama e ad agire come Lui agisce.
Lasciarsi trasformare significa confidare nei piani di Dio e abbandonarsi nelle sue mani.


DEIXAR QUE A PRESENÇA DE DEUS NOS TRANSFORME

Muitas vezes queremos que Deus mude as circunstâncias, mas Ele quer, antes de tudo, mudar o nosso coração. Sua presença reorganiza a nossa vida por dentro.
Quando nos colocamos diante de Deus com sinceridade, os pensamentos se ajustam, o orgulho enfraquece, os medos desaparecemNada disso acontece de imediato, mas é profundo.
A presença de Deus não nos transforma por imposição, mas por convivência. Assim como quando convivemos com alguém e acabamos parecidos com ele, quem caminha com Deus aprende a ver como Ele vê, amar como Ele ama e agir como Ele age.
Deixar-se transformar é confiar nos planos de Deus e entregar-se em suas mãos.


SE LAISSER TRANSFORMER PAR LA PRÉSENCE DE DIEU

Souvent, nous voulons que Dieu change les circonstances, mais Il veut avant tout changer notre cœur. Sa présence réorganise notre vie de l'intérieur.
Lorsque nous nous présentons devant Dieu avec sincérité, nos pensées s'ajustent, notre orgueil s'affaiblit, nos peurs disparaissent. Rien de tout cela ne se produit immédiatement, mais c'est profond.
La présence de Dieu ne nous transforme pas par imposition, mais par coexistence. Tout comme lorsque nous vivons avec quelqu'un et que nous finissons par lui ressembler, celui qui marche avec Dieu apprend à voir comme Il voit, à aimer comme Il aime et à agir comme Il agit.
Se laisser transformer, c'est faire confiance aux plans de Dieu et s'en remettre à Lui.


DAJMY SIĘ PRZEMIENIAĆ OBECNOŚCI BOGA

 

Często pragniemy, żeby Bóg zmienił okoliczności, w których się znajdujemy, tymczasem On chce odmienić nasze serce. Jego obecność porządkuje nasze życie od wewnątrz.

Kiedy stajemy przed Bogiem ze szczerym sercem, nasze myśli dostosowują się do okoliczności, pycha zamiera a obawy znikają. Nie dzieje się to natychmiast, ale wnika głęboko.

Obecność Boga nie przemienia nas na siłę; wystarczy, żeby była w nas. Wtedy dzieje się to, co się dzieje, kiedy mieszkamy z kimś przez dłuższy czas: upodabniamy się do niego. I kiedy przebywamy z Bogiem, to uczymy się patrzeć tak, jak On patrzy, miłować tak, jak On miłuje i postępować tak, jak On postępuje.

Dać się przemieniać to zaufać planom Boga i oddać się w Jego ręce.