Aplicativo para Android

Baixe o Passa Parola - Focolare para Android e visualize a passaparola do dia, bem como as meditações deste blog.

Baixe já via Google Play:

quinta-feira, 19 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

 TER OLHOS DE TERNURA E COMPAIXÃO


Ter olhos de ternura e compaixão é ter um olhar que não julga apressadamente, mas procura compreender; que não se limita a ver o que está diante dos olhos, mas busca enxergar o que há no coração do outro.
A ternura nos torna mais atentos aos pequenos sinais: uma palavra que não foi dita, um silêncio prolongado, um sorriso que esconde uma preocupação, uma pessoa que precisa simplesmente ser acolhida.
Ter compaixão não significa apenas sentir pena, mas sofrer e caminhar com o outro, colocando-nos, tanto quanto possível, no seu lugar.
Chiara Lubich insistia em um amor concreto, capaz de fazer-se próximo de todos, especialmente de quem mais necessita. Ter olhos de ternura é, portanto, deixar que o amor transforme nosso modo de ver e de nos relacionar.


MAY OUR EYES BE FULL OF TENDERNESS AND COMPASSION

Having eyes of tenderness and compassion is a gaze that does not judge hastily, but seeks to understand; that does not limit itself to seeing what is before the eyes, but seeks to see what is in the other's heart. 
Tenderness makes us more attentive to small signs: a word that was not said, a prolonged silence, a smile that hides a concern, a person who simply needs to be welcomed. 
Having compassion does not just mean feeling pity, but suffering and walking with the other, putting ourselves, as much as possible, in their place. 
Chiara Lubich insisted on a concrete love, capable of becoming close to everyone, especially those who need it most. Having eyes of tenderness is, therefore, letting love transform the way we see and relate to each other.


MIRAR CON TERNURA Y COMPASIÓN

Mirar con ojos de ternura y compasión, es mirar sin juzgar precipitadamente, sino buscando comprender; que no se limita a ver lo que está ante los ojos, sino que intenta percibir lo que hay en el corazón del otro.
La ternura nos hace más atentos a las pequeñas señales: una palabra no dicha, un silencio prolongado, una sonrisa que esconde una preocupación, una persona que simplemente necesita ser acogida.
Tener compasión no significa solo sentir lástima, sino sufrir y caminar junto al otro, poniéndonos, en la medida de lo posible, en su lugar.
Chiara Lubich insistía en un amor concreto, capaz de acercarse a todos, especialmente a quienes más lo necesitan. Mirar con ojos de ternura es, por tanto, dejar que el amor transforme nuestra forma de ver y de relacionarnos.


AVERE OCCHI DI TENEREZZA E DI COMPASSIONE

Avere occhi di tenerezza e di compassione significa avere uno sguardo che non giudica frettolosamente, ma cerca di comprendere; che non si limita a vedere ciò che è davanti agli occhi, ma cerca di cogliere ciò che c’è nel cuore dell’altro.
La tenerezza ci rende più attenti ai piccoli segnali: una parola non detta, un silenzio prolungato, un sorriso che nasconde una preoccupazione, una persona che ha semplicemente bisogno di essere accolta.
Avere compassione non significa solo provare pietà, ma soffrire e camminare insieme all’altro, mettendoci, per quanto possibile, al suo posto.
Chiara Lubich insisteva su un amore concreto, capace di avvicinarsi a tutti, specialmente a chi ne ha più bisogno. Avere occhi di tenerezza significa, quindi, lasciare che l’amore trasformi il nostro modo di vedere e di relazionarci.


AVOIR UN REGARD DE TENDRESSE ET DE COMPASSION

Avoir un regard empreint de tendresse et de compassion, c’est un regard qui ne juge pas à la hâte, mais qui cherche à comprendre ; qui ne se limite pas à voir ce qui se trouve sous les yeux, mais qui s’efforce de percevoir ce qu’il y a dans le cœur de l’autre.
La tendresse nous rend plus attentifs aux petits signes : un mot qui n’a pas été dit, un silence prolongé, un sourire qui cache une inquiétude, une personne qui a simplement besoin d’être accueillie.
Avoir de la compassion ne signifie pas seulement éprouver de la pitié, mais souffrir et cheminer avec l’autre, en se mettant, autant que possible, à sa place.
Chiara Lubich insistait sur un amour concret, capable de se faire proche de tous, en particulier de ceux qui en ont le plus besoin. Avoir un regard de tendresse, c’est donc laisser l’amour transformer notre façon de voir et d’entrer en relation.


ZÄRTLICH UND MITGEFÜHLEND AUF DIE DINGE SCHAUEN


Ein zärtlicer und mitfühlenderBlick, urteilt nicht vorschnell, sondern sucht nach Verständnis; beschränkt sich nicht darauf, das zu sehen, was vor den Augen liegt, sondern strebt danach, zu erkennen, was im Herzen des anderen vorgeht.

Zärtlichkeit macht uns aufmerksamer für die kleinen Zeichen: ein Wort, das nicht gesagt wurde, ein langes Schweigen, ein Lächeln, hinter dem sich eine Sorge verbirgt, ein Mensch, der einfach nur aufgenommen werden möchte.

Mitgefühl zu haben bedeutet nicht nur, Mitleid zu empfinden, sondern mit dem anderen zu leiden und seinen Weg zu gehen, indem wir uns so weit wie möglich in seine Lage versetzen.

Chiara Lubich legte großen Wert auf eine konkrete Liebe, die fähig ist, allen nahe zu sein, insbesondere denen, die es am meisten brauchen. Mit zärtlichen Augen zu sehen bedeutet daher, zuzulassen, dass die Liebe unsere Sichtweise und unsere Art, Beziehungen zu pflegen, verwandelt.



PATRZMY Z CZUŁOŚCIĄ I WSPÓŁCZUCIEM

 

Patrzeć z czułością i współczuciem to patrzeć na drugich bez pochopnego osądzania ich, ale ze zrozumieniem; bez ograniczania się do tego, co widać gołym okiem, ale z pragnieniem dostrzeżenia tego, co kryje się w ich sercach.

Czułość uwrażliwia nas na drobne sygnały: na niewypowiedziane słowo, na przedłużające się milczenie, na uśmiech skrywający zmartwienie; czyli na człowieka, który po prostu pragnie uznania.

Okazywanie współczucia nie ogranicza się tylko do odczuwania litości, ale obejmuje współcierpienie z drugim i wczuwanie się w jego sytuację, na ile to możliwe, by mu towarzyszyć.

Chiara Lubich kładła nacisk na konkretną miłość, zdolną zbliżyć się do każdego, a zwłaszcza do tych, którzy jej najbardziej potrzebują.

Patrzenie z czułością oznacza zatem otwarcie się na miłość, by przemieniała nasz sposób postrzegania innych i nawiązywania relacji z nimi.

quarta-feira, 18 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

ENCORAJAR-SE MUTUAMENTE

"Estejamos atentos uns aos outros, para nos incentivarmos ao amor fraterno e às boas obras." (Hb 10,24)
Podemos sempre nos encorajar para fazer o bem. Essa atitude gera comportamentos saudáveis em todos os ambientes onde vivemos.
Quando um amigo nos incentiva a praticar o bem é porque ele mesmo já o faz, e sabe que o bem traz consigo a felicidade. Não apenas para quem o pratica, mas para todos ao seu redor.
Quando duas ou mais pessoas se encorajam a praticar o amor fraterno e a realizar boas obras, atraem a presença de Deus entre elas.
O encorajamento mútuo é sustento para o fraco, luz para o indeciso e esperança para todos.


ENCOURAGE ONE ANOTHER

"Let us be attentive to one another, to encourage one another to brotherly love and good works." (Heb 10,24)
We can always encourage ourselves to do good. This attitude generates healthy behaviours in every environment where we live. 
When a friend encourages us to do good, it's because he already does it himself, and knows that good brings happiness. Not only for those who practice it, but for everyone around them. 
When two or more people encourage each other to practice brotherly love and do good works, they draw God's presence among them. 
Mutual encouragement is sustenance for the weak, light for the undecided, and hope for all.


ANIMARSE MUTUAMENTE

“Velemos los unos por los otros, para animarnos en el amor y en las buenas obras” (Heb. 10,24)
Siempre podemos animarnos para hacer el bien. Esta actitud genera comportamientos saludables en todos los ámbitos en los que vivimos.
Cuando un amigo nos anima a practicar el bien, es porque él mismo ya lo hace, y sabe que el bien trae consigo la felicidad; no solo para quien lo practica, sino también para todos los que lo rodean.
Cuando dos o más personas se animan a practicar el amor fraterno y a realizar buenas obras, atraen la presencia de Dios entre ellas.
El animarse mutuamente es sustento para el débil, luz para el indeciso y esperanza para todos.


 INCORAGGIARSI A VICENDA

"Cerchiamo anche di stimolarci a vicenda nella carità e nelle opere buone". (Eb 10,24)
Possiamo sempre incoraggiarci a fare del bene. Questo atteggiamento genera comportamenti sani in tutti gli ambienti in cui viviamo.
Quando un amico ci incoraggia a fare del bene è perché lo fa già lui stesso e sa che il bene porta felicità. Non solo per chi lo fa, ma anche per tutti coloro che lo circondano.
Quando due o più persone si incoraggiano a vicenda a praticare l'amore fraterno e a compiere buone azioni, attirano la presenza di Dio tra loro.
L'incoraggiamento reciproco è sostegno per i deboli, luce per gli indecisi e speranza per tutti.


S'ENCOURAGER MUTUELLEMENT

"Soyons attentifs les uns aux autres pour nous stimuler à vivre dans l’amour et à bien agir." (Heb 10, 24)
Nous pouvons toujours nous encourager à faire le bien. Cette attitude génère des comportements sains dans tous les environnements où nous vivons.
Un ami qui nous encourage à faire le bien, c'est parce qu'il le fait déjà lui-même et qu'il sait que le bien apporte le bonheur. Non seulement pour ceux qui le font, mais aussi pour tous ceux qui les entourent.
Lorsque deux ou plusieurs personnes s'encouragent mutuellement à pratiquer l'amour fraternel et à faire de bonnes actions, elles attirent la présence de Dieu parmi elles.
L'encouragement mutuel est un soutien pour les faibles, une lumière pour les indécis et un espoir pour tous.


SICH GEGENSEITIG ERMUTIGEN


„Lasst uns aufeinander achten, um uns zur brüderlichen Liebe und zu guten Taten anzuspornen.“ (Hebr 10,24)

Wir können uns immer gegenseitig ermutigen und Gutes zu tun. Diese Haltung führt zu einem gesunden Verhalten in allen Lebensberichen.

Wenn ein Freund uns ermutigt, Gutes zu tun, dann deshalb, weil er es selbst bereits tut und weiß, dass das Gute Glück mit sich bringt. Nicht nur für den, der es tut, sondern für alle in seinem Umfeld.

Wenn zwei oder mehr Menschen sich gegenseitig ermutigen, geschwisterlicher Liebe zu praktizieren und gute Werke zu vollbringen, ziehen sie die Gegenwart Gottes unter sich an.

Gegenseitige Ermutigung ist Stütze für die Schwachen, Licht für die Unentschlossenen und Hoffnung für alle.



ZACHĘCAJMY SIĘ WZAJEMNIE

 

„Troszczmy się o siebie wzajemnie, by się zachęcać do miłości i do dobrych uczynków” (Hbr 10, 24).

Zawsze możemy się zachęcać do czynienia dobra. Takie podejście sprzyja zdrowym zachowaniom w każdym towarzystwie, w którym się obracamy.

Kiedy przyjaciel zachęca nas do czynienia dobra, to dlatego, że sam już to robi i wie, że dobro przynosi szczęście. Nie tylko temu, kto je czyni, ale także innym z jego otoczenia.

Kiedy dwie lub więcej osób zachęcają się wzajemnie do okazywania sobie miłości braterskiej i wykonywania dobrych uczynków, przyciągają do swego grona obecność Boga.

Wzajemne zachęcanie się jest wsparciem dla słabych, światłem dla niezdecydowanych i nadzieją dla wszystkich.

terça-feira, 17 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

 PEDIR DESCULPAS


Às vezes, por achar que estou com a razão em alguma questão, acabo por ofender alguém. E o pior de tudo: ainda em nome da razão, me acho no direito de não pedir desculpas.
É importante fazer a seguinte reflexão: o que é mais importante? A minha razão ou o relacionamento com a outra pessoa?
Os relacionamentos estão acima de todas as razões. Por isso, esclarecer-se, pedir desculpas, recomeçar, relevar, é algo fundamental na minha relação com todos.
Além disso, em toda questão eu tenho a minha "razão" e o outro tem a sua.
O diálogo só será possível se deixarmos de fora as "razões" e cultivarmos o amor mútuo com um pedido sincero de desculpas.


APOLOGIZE

Sometimes, because I think I'm right on some issue, I end up offending someone. And worst of all: still in the name of being right, I feel entitled not to apologize. 
It is important to reflect on the following: what is more important? My reasoning or the relationship with the other person? 
Relationships are above all reasons. Therefore, clarifying things, apologizing, starting over, revealing, is something fundamental in my relationship with everyone. 
Moreover, in every matter I have my "reason" and the other person has theirs. 
Dialogue will only be possible if we leave aside the "reasons" and cultivate mutual love with a sincere apology.


PEDIR PERDÓN

A veces, por creer que tengo razón en algún asunto, termino ofendiendo a alguien. Y lo peor de todo: en nombre de esa "razón", me siento con derecho a no pedir disculpas.
Es importante hacer la siguiente reflexión: ¿qué es más importante? ¿Mi razón o la relación con la otra persona?
Las relaciones están por encima de cualquier razón. Por eso, aclarar las cosas, pedir disculpas, recomenzar y dejar de lado el orgullo son actitudes fundamentales en mi relación con los demás.
Además, en cualquier cuestión, yo tengo mis "razones" y la otra persona tiene las suyas.
El diálogo solo será posible si dejamos de lado nuestras "razones" y cultivamos el amor recíproco, acompañado de una sincera petición de disculpas.


CHIEDERE SCUSA

A volte, poiché penso di avere ragione su qualcosa, finisco per offendere qualcuno. Peggio ancora, in nome della ragione, penso di avere il diritto di non scusarmi.
È importante riflettere su quanto segue: cosa è più importante? La mia ragione o la mia relazione con l'altra persona?
Le relazioni stanno al di sopra di tutte le ragioni. Ecco perché chiarirsi, scusarsi, ricominciare, lasciare stare, è fondamentale nel mio rapporto con tutti.
Inoltre, in ogni questione io ho le mie "ragioni" e l'altro ha le sue.
Il dialogo sarà possibile solo se lasceremo da parte le "ragioni" e se coltiveremo l'amore reciproco con il chiedere sinceramente scusa.


DEMANDER PARDON

Parfois, parce que je pense avoir raison sur un sujet, je finis par offenser quelqu'un. Pire encore, au nom de la raison, je pense avoir le droit de ne pas m'excuser.
Il est important de réfléchir à la question suivante : qu'est-ce qui est le plus important ? Ma raison ou ma relation avec l'autre personne ?
Les relations sont au-dessus de toutes les raisons. C'est pourquoi clarifier, s'excuser, recommencer, lâcher prise, est fondamental dans ma relation avec chacun.
D'ailleurs, dans chaque problème, j'ai ma "raison" et l'autre la sienne.
Le dialogue ne sera possible que si nous laissons de côté les "raisons" et cultivons l'amour mutuel avec des excuses sincères.


SICH ENTSCHULDIGEN

Manchmal beleidige ich jemanden, weil ich glaube, in einer bestimmten Angelegenheit im Recht zu sein. Und das Schlimmste daran: Im Namen der Vernunft glaube ich sogar, das Recht zu haben, mich nicht zu entschuldigen.
Es ist wichtig, sich folgende Frage zu stellen: Was ist wichtiger? Mein Recht oder die Beziehung zu der anderen Person?
Beziehungen stehen über allen Rechtfertigungen. Deshalb ist es in meiner Beziehung zu allen Menschen von grundlegender Bedeutung, Dinge zu klären, sich zu entschuldigen, neu anzufangen und zu vergeben.
Außerdem habe ich in jeder Angelegenheit mein „Recht“ und der andere hat seines.
Ein Dialog ist nur möglich, wenn wir die „Gründe“ beiseite lassen und die gegenseitige Liebe durch eine aufrichtige Entschuldigung pflegen.


PRZEPRASZAJMY

 

Czasami myśląc, że w jakiejś sprawie mam rację, zdarza mi się kogoś obrazić. Co gorsza, w imię tej racji uważam, że mam prawo nie przepraszać. Warto się wtedy zastanowić, co jest ważniejsze: moja racja czy moja relacja z drugą osobą?

Otóż, relacje są ważniejsze niż wszystkie racje. Dlatego wyjaśnianie nieporozumień, przepraszanie, zaczynanie od nowa i puszczanie w niepamięć mają fundamentalne znaczenie w relacjach z innymi. Ponadto, w każdej sprawie ja mam swoje racje, a druga osoba swoje.

Dialog będzie możliwy tylko wtedy, kiedy odłożymy na bok swoje racje a będziemy się wzajemnie miłować szczerze się przepraszając.

segunda-feira, 16 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

 ESPERAR SEMPRE


O maior testemunho de esperança é abandonar-se inteiramente nas mãos de Deus.
A única coisa que Deus nos pede diante de qualquer dificuldade é que continuemos a amar, o resto Ele resolve.
Quando continuamos a amar diante dos problemas, das provações, temos a luz. E com ela não perdemos a esperança.
Não podemos evitar as dificuldades, mas diante de cada uma delas podemos decidir se agir sozinhos ou junto com Deus.
Nunca estamos sós quando temos fé, esperança e caridade: quando nos abandonamos nas mãos de Deus; quando temos a certeza de sua intervenção em nossa vida; quando amamos sempre.
"Aqueles que contam com o Senhor renovam suas forças; Ele dá-lhes asas de águia. Correm sem se cansar, vão para a frente sem se fatigar."  (Is 40,31)


HOPE AT ALL TIMES

The greatest testimony of hope is to abandon oneself entirely into God's hands. 
The only thing that God asks of us in the face of any difficulty is that we continue to love; He will take care of the rest. 
When we continue to love in the face of problems, trials, we have the light. And with it we do not lose hope. 
We cannot avoid difficulties, but in the face of each one of them we can decide whether to act alone or together with God. 
We are never alone when we have faith, hope and charity: when we abandon ourselves in God's hands; when we are sure of his intervention in our lives; when we always love. 
"Those who rely on the Lord renew their strength; He gives them eagle wings. They run and not grow weary, they go forward without tiring." (Is 40,31)


TENER SIEMPRE ESPERANZA

El mayor testimonio de esperanza es abandonarse por completo en las manos de Dios.
Lo único que Dios nos pide ante cualquier dificultad es que sigamos amando; el resto lo resuelve Él.
Cuando seguimos amando frente a los problemas y a las pruebas, tenemos la luz. Y con ella, no perdemos la esperanza.
No podemos evitar las dificultades, pero ante cada una de ellas podemos decidir si actuamos solos o unidos a Dios.
Nunca estamos solos cuando tenemos fe, esperanza y caridad: cuando nos abandonamos en las manos de Dios; cuando tenemos la certeza de su intervención en nuestra vida; cuando amamos siempre.
“Los que esperan en el Señor renuevan sus fuerzas, despliegan alas como las águilas; corren y no se agotan, avanzan y no se fatigan” (Is. 40,31)


SPERARE SEMPRE

La più grande testimonianza di speranza è abbandonarsi completamente nelle mani di Dio.
L'unica cosa che Dio ci chiede dinanzi a qualsiasi difficoltà è che continuiamo ad amare, Lui risolve il resto.
Quando continuiamo ad amare di fronte ai problemi, alle prove, abbiamo la luce. E con essa non perdiamo la speranza.
Non possiamo evitare le difficoltà, ma davanti ad ognuna di esse possiamo decidere se agire da soli o insieme a Dio.
Non siamo mai soli quando abbiamo fede, speranza e carità: quando ci abbandoniamo nelle mani di Dio; quando siamo sicuri del suo intervento nella nostra vita; quando amiamo sempre.
"Ma quanti sperano nel Signore riacquistano forza, mettono ali come aquile, corrono senza affannarsi, camminano senza stancarsi." (Is 40,31)


NE JAMAIS PERDRE ESPOIR

Le plus grand témoignage d'espoir est de s'abandonner entièrement entre les mains de Dieu.
La seule chose que Dieu demande de nous face à toute difficulté est que nous continuons à aimer, le reste, Il résout.
Quand nous continuons d'aimer face aux problèmes, aux épreuves, nous avons la lumière. Et avec cela, nous ne perdons pas l'espoir.
Nous ne pouvons pas éviter les difficultés, mais devant chacune d’elles, nous pouvons décider d’agir seul ou avec Dieu.
Nous ne sommes jamais seuls quand nous avons foi, espérance et charité: quand nous nous abandonnons entre les mains de Dieu; quand nous sommes sûrs de son intervention dans notre vie; quand on aime toujours.
"Mais ceux qui mettent leur espérance dans le Seigneur trouvent des forces nouvelles ; ils déploient comme des ailes d’aigles, ils courent sans se lasser, ils marchent sans se fatiguer." (Is 40,31)


IMMER HOFFEN


Das größte Zeugnis der Hoffnung besteht darin, sich ganz in Gottes Hände zu begeben.

Das Einzige, was Gott von uns angesichts jeder Schwierigkeit verlangt, ist, dass wir weiterhin lieben – den Rest regelt Er.

Wenn wir angesichts von Problemen und Prüfungen weiter lieben, haben wir das Licht. Und mit ihm verlieren wir die Hoffnung nicht.

Wir können Schwierigkeiten nicht vermeiden, aber angesichts jeder einzelnen können wir entscheiden, ob wir allein oder gemeinsam mit Gott handeln.

Wir sind niemals allein, wenn wir Glauben, Hoffnung und Nächstenliebe haben: wenn wir uns in Gottes Hände begeben; wenn wir die Gewissheit haben, dass er in unser Leben eingreift; wenn wir immer lieben.

„Die auf den Herrn vertrauen, gewinnen neue Kraft; er gibt ihnen Flügel wie Adler. Sie laufen und werden nicht müde, sie gehen voran und werden nicht erschöpft.“ (Jes 40,31)



ZAWSZE MIEJMY NADZIEJĘ

 

Największym świadectwem nadziei jest całkowite oddanie się w ręce Boga.

Jedyne, czego Bóg od nas oczekuje w obliczu każdej trudności, to byśmy nieprzerwanie miłowali, a On zajmie się resztą. Kiedy miłujemy mimo problemów i prób, to mamy światło. A dzięki niemu nie tracimy nadziei.

Trudności nie da się uniknąć, ale w obliczu każdej z nich możemy zdecydować czy będziemy działać samodzielnie, czy razem z Bogiem.

Nigdy nie jesteśmy sami, jeśli mamy wiarę, nadzieję i miłość, jeśli oddajemy się w ręce Boga, jeśli jesteśmy pewni Jego interwencji w naszym życiu, jeśli miłujemy zawsze.

„Lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły; biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40, 31).

domingo, 15 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

 COLOCAR A SERVIÇO OS PRÓPRIOS TALENTOS


Cada pessoa recebe dons, capacidades e talentos que a tornam única. Esses dons não são apenas para nosso benefício: podem tornar-se instrumentos de amor quando colocados a serviço dos outros.
Quando oferecemos o que somos e o que sabemos fazer, contribuímos para o bem de todos e ajudamos a construir a unidade.
Colocar nossos talentos a serviço significa também reconhecer os dons dos outros. Aprendemos a colaborar, a confiar e a valorizar a contribuição de cada pessoa.
Quando cada um coloca seus dons à disposição, a comunidade se torna mais rica, viva e capaz de responder às necessidades de cada um.


USE YOUR TALENTS AT THE SERVICE OF OTHERS

Each person is given gifts, abilities, and talents that make him or her unique. These gifts are not only for our benefit: they can become instruments of love when placed at the service of others. 
When we offer what we are and what we know how to do, we contribute to the good of all and help build unity. 
Putting our talents at the service of others also means recognizing their gifts as well. We learn to collaborate, to trust, and to value the contribution of each person. 
When each one makes his or her gifts available, the community becomes richer, more alive and able to respond to the needs of each one.


PONER LOS PROPIOS TALENTOS AL SERVICIO DE LOS DEMÁS

Cada persona recibe dones, capacidades y talentos que la hacen única. Estos dones no son solo para nuestro beneficio: pueden convertirse en instrumentos de amor cuando se ponen al servicio de los demás.
Cuando ofrecemos lo que somos y lo que sabemos hacer, contribuimos al bien de todos y ayudamos a construir la unidad.
Poner nuestros talentos al servicio significa también reconocer los dones de los demás. Aprendemos a colaborar, a confiar y a valorar la contribución de cada persona.
Cuando cada uno pone sus dones a disposición, la comunidad se vuelve más rica, viva y capaz de responder a las necesidades de cada uno.


METTERE A SERVIZIO I PROPRI TALENTI

Ogni persona riceve doni, capacità e talenti che la rendono unica. Questi doni non sono solo a nostro beneficio: possono diventare strumenti d’amore quando vengono messi al servizio degli altri.
Quando offriamo ciò che siamo e ciò che sappiamo fare, contribuiamo al bene di tutti e aiutiamo a costruire l’unità.
Mettere i nostri talenti al servizio significa anche riconoscere i doni degli altri. Impariamo a collaborare, a fidarci e a valorizzare il contributo di ogni persona.
Quando ciascuno mette a disposizione i propri doni, la comunità diventa più ricca, viva e capace di rispondere ai bisogni di ciascuno.


METTRE SES TALENTS AU SERVICE DES AUTRES

Chaque personne reçoit des dons, des capacités et des talents qui la rendent unique. Ces dons ne sont pas uniquement destinés à notre propre bénéfice : ils peuvent devenir des instruments d’amour lorsqu’ils sont mis au service des autres.
Lorsque nous offrons ce que nous sommes et ce que nous savons faire, nous contribuons au bien de tous et nous aidons à construire l’unité.
Mettre nos talents au service des autres, c’est aussi reconnaître les dons des autres. Nous apprenons à collaborer, à faire confiance et à valoriser la contribution de chacun.
Lorsque chacun met ses dons à disposition, la communauté s’en trouve enrichie, plus vivante et plus à même de répondre aux besoins de chacun.


DIE EIGENEN TALENTE EINBRINGEN


Jeder Mensch erhält Gaben, Fähigkeiten und Talente, die ihn einzigartig machen. Diese Gaben dienen nicht nur unserem eigenen Wohl: Sie können zu Werkzeugen der Liebe werden, wenn wir sie in den Dienst anderer stellen.

Wenn wir das, was wir sind und was wir können, einbringen, tragen wir zum Wohl aller bei und helfen, Einheit aufzubauen.

Unsere Talente in den Dienst zu stellen bedeutet auch, die Gaben anderer anzuerkennen. Wir lernen, zusammenzuarbeiten, zu vertrauen und den Beitrag jedes Einzelnen wertzuschätzen.

Wenn jeder seine Gaben zur Verfügung stellt, wird die Gemeinschaft reicher, lebendiger und fähiger, auf die Bedürfnisse jedes Einzelnen einzugehen.



SŁUŻMY INNYM SWOIMI TALENTAMI

 

Każdy z nas otrzymał dary, zdolności i talenty, które uczyniły go wyjątkowym. Nie są one przeznaczone wyłącznie dla nas: jeśli oddamy je na służbę innym, mogą stać się narzędziami miłości.

Kiedy dzielimy się tym, kim jesteśmy i tym, co umiemy robić, bierzemy udział w pomnażaniu dobra wszystkich i pomagamy budować jedność.

Służenie talentami sprawia też, że zaczynamy dostrzegać dary u innych osób. Uczymy się współpracować z innymi, ufać sobie nawzajem i doceniać wkład każdej osoby.

Kiedy każdy służy swoimi darami, wspólnota staje się bogatsza, bardziej żywa i zdolna do zaspokajania potrzeb każdego jej członka.

sábado, 14 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

 REAVIVAR A ESPERANÇA


O adágio popular "A esperança é a última que morre", tem um fundo de verdade.
O apóstolo Paulo define três virtudes: a Fé, a Esperança e o Amor. Virtudes que a Igreja chama de virtudes teologais, isto é, relacionadas a Deus. Nós necessitamos delas aqui, agora, enquanto estamos na terra. Das três, apenas uma, o amor, permanecerá para sempre.
Quando estivermos face a face com Deus, já não precisaremos da fé e da esperança. O amor permanece em eterno porque é a essência de Deus.
A esperança nos impulsiona a amar, por isso é importante e fundamental.
Ela nos faz ir além de nossas forças, dá coragem e supre a ausência daquilo que ainda não chegou.
A fé e a esperança andam juntas, motivadas pelo amor e motivando o amor.
O amor, por sua vez, robustece a fé e reaviva a esperança em nosso coração.


REVIVE HOPE

The popular adage "Hope is the last thing that dies" has a kernel of truth. 
The apostle Paul defines three virtues: Faith, Hope, and Love. Virtues that the Church calls theological virtues, that is, related to God. We need them here, now, while we are on earth. Of the three, only one, love, will remain forever. 
When we will be face to face with God, we will no longer need faith and hope. Love remains eternal because it is the essence of God. 
Hope drives us to love, so it is important and fundamental. 
It makes us go beyond our strength, gives courage and makes up for the void left by what has not yet arrived. 
Faith and hope go together, motivated by love and motivating love. 
Love, in turn, strengthens faith and revives hope in our hearts.


REAVIVAR LA ESPERANZA

El adagio popular “la esperanza es lo último que se pierde” tiene un fondo de verdad.
El apóstol Pablo define tres virtudes: la fe, la esperanza y el amor. Virtudes que la Iglesia denomina virtudes teologales, es decir, relacionadas con Dios. Las necesitamos aquí y ahora, mientras estamos en la tierra. De las tres, solo una, el amor, permanecerá para siempre.
Cuando estemos cara a cara con Dios, ya no necesitaremos la fe, ni la esperanza. El amor permanece eternamente porque es la esencia de Dios.
La esperanza nos impulsa a amar; por eso es importante y fundamental.
Nos permite ir más allá de nuestras fuerzas, nos da valentía y suple la ausencia de aquello que aún no ha llegado. La fe y la esperanza van de la mano, motivadas por el amor y, a su vez, motivando el amor.
El amor, por su parte, fortalece la fe y reaviva la esperanza en nuestro corazón.


RAVVIVARE LA SPERANZA

Il proverbio “La speranza è l'ultima a morire” ha molto di vero.
L'apostolo Paolo definisce tre virtù: Fede, Speranza e Amore. Virtù che la Chiesa chiama virtù teologali, cioè legate a Dio. Ne abbiamo bisogno qui, ora, mentre siamo sulla terra. Delle tre, solo una, l'amore, rimarrà per sempre: quando saremo faccia a faccia con Dio, non avremo più bisogno di fede e speranza. L'amore rimane eterno perché è l'essenza di Dio.
La speranza ci spinge ad amare, per questo è importante e fondamentale.
Ci fa andare oltre le nostre forze, ci dà coraggio e compensa l'assenza di ciò che non è ancora arrivato.
Fede e speranza vanno di pari passo, sono motivate dall'amore e motivano l'amore.
L'amore, a sua volta, rafforza la fede e ravviva la speranza nei nostri cuori.


RAVIVER L'ESPÉRANCE

L'adage populaire « L'espérance est la dernière à mourir » n'est pas sans fondement.
L'apôtre Paul définit trois vertus : la foi, l'espérance et l'amour. Des vertus que l'Église appelle vertus théologales, c'est-à-dire liées à Dieu. Nous en avons besoin ici, maintenant, tant que nous sommes sur terre. De ces trois vertus, une seule, l'amour, restera éternelle : lorsque nous serons face à Dieu, nous n'aurons plus besoin de la foi et de l'espérance. L'amour reste éternel parce qu'il est l'essence de Dieu.
L'espérance nous pousse à aimer, c'est pourquoi elle est importante et fondamentale.
Elle nous fait aller au-delà de nos forces, nous donne du courage et compense l'absence de ce qui n'est pas encore arrivé.
La foi et l'espérance vont de pair, motivées par l'amour et motivant l'amour.
L'amour, à son tour, renforce la foi et ravive l'espérance dans nos cœurs.


DIE HOFFNUNG LEBENDIG HALTEN


Das Sprichwort „Die Hoffnung stirbt zuletzt“ enthält einen Kern Wahrheit.

Der Apostel Paulus nennt drei Tugenden: den Glauben, die Hoffnung und die Liebe. Tugenden, die die Kirche als theologische Tugenden bezeichnet, das heißt, als solche, die mit Gott in Verbindung stehen. Wir brauchen sie hier und jetzt, solange wir auf Erden sind. Von diesen dreien wird nur eine, nämlich die Liebe, für immer bestehen bleiben.

Wenn wir Gott von Angesicht zu Angesicht gegenüberstehen, werden wir den Glauben und die Hoffnung nicht mehr brauchen. Die Liebe bleibt ewig, denn sie ist das Wesen Gottes.

Die Hoffnung spornt uns zur Liebe an, deshalb ist sie wichtig und grundlegend.

Sie lässt uns über unsere Kräfte hinauswachsen, schenkt uns Mut und füllt die Lücke dessen, was noch nicht da ist.

Glaube und Hoffnung gehen Hand in Hand, angetrieben von der Liebe und die Liebe wiederum antreibend.

Die Liebe wiederum stärkt den Glauben und belebt die Hoffnung in unserem Herzen neu.



OŻYWIAJMY NADZIEJĘ

 

Przysłowie „Nadzieja umiera ostatnia” zawiera wielką prawdę.

Apostoł Paweł mówi o trzech cnotach: o wierze, nadziei i miłości, które Kościół nazywa cnotami teologicznymi, ponieważ związane są z Bogiem. Potrzebujemy ich teraz tu, na ziemi. Tylko jedna z nich – miłość – pozostanie na zawsze: kiedy staniemy przed obliczem Boga, nie będziemy już potrzebować ani wiary, ani nadziei. Miłość trwać będzie wiecznie, ponieważ jest istotą Boga.

Nadzieja pobudza nas do miłości, dlatego jest ważna i fundamentalna. Pozwala nam działać ponad nasze siły, dodaje odwagi i rekompensuje brak tego, co jeszcze nie nadeszło.

Wiara i nadzieja idą w parze, są motywowane miłością i same motywują miłość.

Miłość z kolei umacnia wiarę i ożywia nadzieję w naszych sercach.

sexta-feira, 13 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

REALIZAR ATOS DE GENTILEZA

A gentileza pode parecer algo pequeno, mas possui uma grande força transformadora.
Realizar um ato de gentileza significa sair de nós mesmos para reconhecer o outro, acolhê-lo e fazê-lo sentir-se amado.
Não se trata de realizar grandes ações, mas de viver com atenção cada oportunidade que a vida nos oferece para amar.
A verdadeira gentileza nasce de um coração que deseja fazer o bem e criar, ao seu redor, um ambiente de fraternidade.
Podemos escolher, a cada dia, pelo menos um ato concreto de gentileza e realizá-lo com simplicidade, gratuitamente e com amor.


PERFORM ACTS OF KINDNESS

Kindness may seem like a small thing, but it has a great transformative power. 
Performing an act of kindness means going out of ourselves to recognize the other, welcoming them and making them feel loved. 
It is not a matter of performing great actions, but attentively living each opportunity that life offers us to love. 
True kindness is born from a heart that desires to do good and to create an environment of fraternity around it. 
We can choose, each day, at least one concrete act of kindness and perform it simply, gratuitously and with love.


TENER GESTOS DE AMABILIDAD

La amabilidad puede parecer algo pequeño, pero posee una gran fuerza transformadora.
Realizar un acto de amabilidad significa salir de nosotros para reconocer al otro, acogerlo y hacerlo sentirse amado.
No se trata de realizar grandes acciones, sino de vivir con atención cada oportunidad que la vida nos ofrece para amar.
La verdadera amabilidad nace de un corazón que desea hacer el bien y crear, a su alrededor, un ambiente de fraternidad.
Podemos elegir cada día, al menos un acto concreto de amabilidad y realizarlo con sencillez, de forma gratuita y con amor.


COMPIERE ATTI DI GENTILEZZA

La gentilezza può sembrare una cosa da poco, ma possiede una grande forza trasformatrice.
Compiere un atto di gentilezza significa uscire da noi stessi per riconoscere l’altro, accoglierlo e farlo sentire amato.
Non si tratta di compiere grandi azioni, ma di vivere con attenzione ogni occasione che la vita ci offre per amare.
La vera gentilezza nasce da un cuore che desidera fare del bene e creare, attorno a sé, un ambiente di fratellanza.
Possiamo scegliere, ogni giorno, almeno un atto concreto di gentilezza e compierlo con semplicità, gratuitamente e con amore.


POSER DES GESTES DE GENTILLESSE

La gentillesse peut sembler être un geste insignifiant, mais elle recèle un immense pouvoir de transformation.
Accomplir un acte de gentillesse, c’est sortir de soi-même pour reconnaître l’autre, l’accueillir et lui faire sentir qu’il est aimé.
Il ne s’agit pas d’accomplir de grandes actions, mais de vivre avec attention chaque occasion que la vie nous offre d’aimer.
La véritable gentillesse naît d’un cœur qui désire faire le bien et créer, autour de lui, une ambiance de fraternité.
Nous pouvons choisir, chaque jour, au moins un geste concret de gentillesse et l’accomplir avec simplicité, gratuitement et avec amour.


GUTES TUN


Güte mag wie eine Kleinigkeit erscheinen, doch sie besitzt eine große, verwandelnde Kraft.

Güte zu zeigen bedeutet, aus uns selbst herauszutreten, um den anderen wahrzunehmen, ihn willkommen zu heißen und ihm das Gefühl zu geben, geliebt zu sein.

Es geht nicht darum, große Taten zu vollbringen, sondern jede Gelegenheit, die uns das Leben bietet, liebevoll wahrzunehmen.

Wahre Freundlichkeit entspringt einem Herzen, das Gutes tut und um sich herum eine Atmosphäre der Geschwisterlichkeit schaffen möchte.

Wir können uns jeden Tag für mindestens eine konkrete Geste der Freundlichkeit entscheiden und diese einfach, uneigennützig und mit Liebe vollbringen.



OKAZUJMY ŻYCZLIWOŚĆ

 

Życzliwość może wydawać się czymś mało ważnym, ale ma wielką siłę przemieniania.

Okazywanie życzliwości jest objawem postawy wychodzenia poza obszar swoich spraw, aby dostrzec drugiego człowieka, przyjąć go i dać mu odczuć, że jest miłowany.

Nie chodzi tu o jakieś wielkie czyny, ale o uważne wykorzystywanie każdej okazji, jaką daje nam życie, by miłować.

Prawdziwa życzliwość wypływa z serca, które pragnie czynić dobro i tworzyć wokół siebie klimat braterstwa.

Każdego dnia możemy z prostotą, bezinteresownie i z miłością wykonać przynajmniej jeden konkretny akt życzliwości.