Aplicativo para Android

Baixe o Passa Parola - Focolare para Android e visualize a passaparola do dia, bem como as meditações deste blog.

Baixe já via Google Play:

domingo, 28 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

VISITAR UMA PESSOA DOENTE

Viver as obras de misericórdia pode parecer algo grande, mas muitas vezes começa com um gesto simples, como visitar uma pessoa doente.
Não se trata apenas de “ir ver alguém”, mas de se fazer presente na fragilidade do outro.
Não é preciso ter palavras perfeitas. A presença verdadeira comunica algo que palavras não conseguem dizer: “você não está sozinho”.
Visitar uma pessoa doente pode ser, no fundo, tornar visível o amor de Deus em um momento em que isso é mais necessário. E, nesses encontros, algo silencioso acontece: a dor é compartilhada.


VISIT THE SICK

Living the works of mercy may seem like a big deal, but it often begins with a simple gesture, such as visiting a sick person.
It is not just about "going to see someone", but about being present in the fragility of the other person. 
You don't need to have perfect words. True presence communicates something that words cannot say: "you are not alone."
Visiting a sick person can be, in essence, making God's love visible at a time when it is most needed. And in these encounters, something silent happens: pain is shared.


VISITAR A QUIEN ESTÁ ENFERMO

Practicar las obras de misericordia puede parecer un gran gesto, pero muchas veces comienza con un acto sencillo, como visitar a una persona enferma.
No se trata solo de "ir a ver a alguien", sino de estar presente en la fragilidad del otro.
No necesito tener palabras perfectas. La verdadera presencia comunica algo que las palabras no pueden decir: "no estás solo".
Visitar a una persona enferma puede ser, en esencia, hacer visible el amor de Dios en el momento en que más lo necesita. Y en estos encuentros, sucede algo silencioso: el dolor se comparte.


VISITARE CHI È MALATO

Praticare le opere di misericordia può sembrare qualcosa di grande, ma spesso inizia con un gesto semplice, come andare a trovare una persona malata.
Non si tratta solo di «andare a trovare qualcuno», ma di rendersi presenti nella fragilità dell’altro.
Non servono parole perfette. La presenza autentica comunica qualcosa che le parole non riescono a dire: «non sei solo».
Visitare una persona malata può significare, in fondo, rendere visibile l’amore di Dio in un momento in cui è più necessario. E, in questi incontri, accade qualcosa di silenzioso: il dolore viene condiviso.


VISITER QUI EST MALADE

Vivre les œuvres de miséricorde peut sembler quelque chose de grandiose, mais cela commence souvent par un simple geste, comme rendre visite à une personne malade.
Il ne s’agit pas seulement d’« aller voir quelqu’un », mais d’être présent dans la fragilité de l’autre.
Il n’est pas nécessaire d’avoir les mots justes. Une présence authentique communique quelque chose que les mots ne peuvent exprimer : « tu n’es pas seul ».
Rendre visite à une personne malade, c’est peut-être, au fond, rendre visible l’amour de Dieu à un moment où il est le plus nécessaire. Et, lors de ces rencontres, quelque chose de silencieux se produit : la douleur est partagée.


Kranke besuchen

Die Werke der Barmherzigkeit zu praktizieren, mag wie etwas Großes erscheinen, doch oft beginnen sie mit einer einfachen Geste, zum Beispiel mit dem Besuch eines Kranken.

Es geht nicht nur darum, „jemanden zu besuchen“, sondern darum, in der Gebrechlichkeit des anderen präsent zu sein.

Es bedarf keiner perfekten Worte. Die authentische Präsenz vermittelt etwas, was Worte nicht ausdrücken können: „Du bist nicht allein“.

Einen Kranken zu besuchen kann im Grunde bedeuten, die Liebe Gottes in einem Moment sichtbar zu machen, in dem sie am dringendsten gebraucht wird. Und bei diesen Begegnungen geschieht etwas Stillschweigendes: Der Schmerz wird geteilt.



ODWIEDZAJMY CHORYCH

 

Praktykowanie uczynków miłosierdzia może uchodzić za coś wielkiego, choć często zaczyna się od prostego gestu, jak odwiedzenie chorego. Nie chodzi tu tylko o „odwiedzenie kogokolwiek”, ale o bycie przy kimś, kto boleśnie doświadcza swojej słabości.

Nie pomogą tu nawet najpiękniejsze słowa. Autentyczna obecność mówi coś, czego żadne słowa nie są w stanie wyrazić: „Nie jesteś sam”.

Odwiedzanie osoby chorej może naprawdę dać jej odczuć miłość Boga w chwili, kiedy tego najbardziej potrzebuje. A w czasie tych spotkań dzieje się jeszcze coś, co nie potrzebuje żadnych słów: bierzemy udział w cierpieniu drugiej osoby.

sábado, 27 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

ENTRAR EM COMUNHÃO COM O PAI

Muitas vezes, nós associamos Deus a momentos formais, mas a comunhão real acontece no cotidiano. Está no instante em que reconhecemos a sua presença por trás de cada coisa, de cada acontecimento; está no impulso de fazer o bem, na consciência tranquila após uma escolha correta.
Comunhão exige perseverança. Nem sempre haverá emoção, mas permanecer na vontade de Deus nos leva a uma comunhão constante.
Assim como qualquer relação, ela se aprofunda com o tempo, com a repetição, com a fidelidade mesmo nos dias difíceis.
No fundo, entrar em comunhão com o Pai é permitir que Ele não seja apenas uma ideia abstrata, mas uma realidade viva dentro da nossa experiência diária.


ENTER INTO COMMUNION WITH THE FATHER

Often, we associate God with formal moments, but real communion happens in everyday life. It is in the instant when we recognize His presence behind each thing, each event; it is in the impulse to do good, in a clear conscience after a correct choice.
Communion requires perseverance. There won't always be excitement, but staying in God's will leads us to constant communion. 
Just like any relationship, it deepens with time, with repetition, with fidelity even on difficult days.
Basically, to enter into communion with the Father is to allow Him not to be just an abstract idea, but a living reality within our daily experience.


ENTRAR EN COMUNIÓN CON EL PADRE

Muchas veces, asociamos a Dios con momentos formales, pero la verdadera comunión se da en la vida cotidiana. Está en el momento en que reconocemos su presencia detrás de cada cosa, detrás de cada acontecimiento; está en el impulso de hacer el bien, en la conciencia tranquila tras una decisión correcta.
La comunión requiere perseverancia. No siempre habrá emoción, pero permanecer en la voluntad de Dios nos lleva a una comunión constante.
Así como cualquier relación, se profundiza con el tiempo, con la repetición, con la fidelidad incluso en los momentos difíciles.
En definitiva, entrar en comunión con el Padre es permitir que Él no solo sea una idea abstracta, sino una realidad viva en nuestra experiencia diaria.


ENTRARE IN COMUNIONE COL PADRE

Spesso associamo Dio a momenti formali, ma la vera comunione avviene nella vita quotidiana. È nell’istante in cui riconosciamo la sua presenza dietro ogni cosa, dietro ogni evento; è nell’impulso di fare del bene, nella coscienza serena dopo una scelta giusta.
La comunione richiede perseveranza. Non ci sarà sempre emozione, ma rimanere nella volontà di Dio ci porta a una comunione costante.
Come ogni relazione, essa si approfondisce con il tempo, con la ripetizione, con la fedeltà anche nei giorni difficili.
In fondo, entrare in comunione con il Padre significa permettere che Egli non sia solo un'idea astratta, ma una realtà viva dentro la nostra esperienza quotidiana.


ENTRER EN COMMUNION AVEC LE PÈRE

Souvent, nous associons Dieu à des moments solennels, mais la véritable communion se produit dans la vie quotidienne. Elle réside dans l’instant où nous reconnaissons sa présence derrière chaque chose, derrière chaque événement ; elle réside dans l’élan de faire le bien, dans la conscience tranquille après un choix juste.
La communion exige de la persévérance. Il n'y aura pas toujours d'émotion, mais rester dans la volonté de Dieu nous conduit à une communion constante.
Comme toute relation, elle s'approfondit avec le temps, par la répétition, par la fidélité, même dans les jours difficiles.
Au fond, entrer en communion avec le Père, c'est permettre qu'Il ne soit pas seulement une idée abstraite, mais une réalité vivante au cœur de notre expérience quotidienne.


In Gemeinschaft mit dem Vater treten

Oft verbinden wir Gott mit feierlichen Anlässen, doch die wahre Gemeinschaft entsteht im Alltag. Sie liegt in dem Augenblick, in dem wir seine Gegenwart hinter allem und jedem Ereignis erkennen; sie liegt im Drang, Gutes zu tun, im ruhigen Gewissen nach einer richtigen Entscheidung.
Gemeinschaft erfordert Ausdauer. Es wird nicht immer große Begeisterung geben, aber wenn wir im Willen Gottes bleiben, führt uns das zu einer beständigen Gemeinschaft.
Wie jede Beziehung vertieft sie sich mit der Zeit, durch Wiederholung und durch Treue – auch an schwierigen Tagen.
Im Grunde bedeutet das Eingehen in Gemeinschaft mit dem Vater, dass wir zulassen, dass er nicht nur eine abstrakte Idee ist, sondern eine lebendige Realität in unserem täglichen Leben.


WCHODŹMY W KOMUNIĘ Z BOGIEM OJCEM

 

Często łączymy się z Bogiem w chwilach uroczystych, tymczasem prawdziwa komunia rodzi się w codzienności, czyli wtedy, kiedy dostrzegamy Jego obecność w każdej sprawie, w każdym wydarzeniu, kiedy jakiś impuls popycha nas do czynienia dobra, kiedy odczuwamy pokój w sumieniu po podjęciu słusznej decyzji.

Komunia ta wymaga wytrwałości. Nie zawsze będą towarzyszyć jej emocje, ale trwanie w woli Bożej sprawi, że komunia z Nim będzie stała. I jak każda relacja, w wyniku powtarzania się i wierności, także w chwilach trudnych, będzie się z czasem pogłębiać.

W gruncie rzeczy wejście w komunię z Bogiem Ojcem nie jest niczym innym jak opuszczeniem abstrakcyjnego świata idei, by doświadczyć Go jako żywej rzeczywistości w naszej codzienności.

sexta-feira, 26 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

REDESCOBRIR A BELEZA DA CRIAÇÃO

Em nossa vida agitada, os detalhes vão ficando invisíveis. A vida pulsa ao nosso redor e dentro de nós, mas passamos apressados demais para notar.
Aos poucos, infelizmente, aquilo que é extraordinário começa a parecer comum.
Para redescobrir a beleza da Criação é necessário fazer uma pausa interior. Não é sobre ir longe, mas sobre enxergar o que está perto.
Há também beleza nas pessoas, mesmo com suas imperfeições. Quando olhamos com mais atenção e menos julgamento, começamos a reconhecer a profundidade que existe em cada ser humano.
Redescobrir a beleza da Criação é, no fundo, reconhecer a presença de Deus em tudo.


REDISCOVER THE BEAUTY OF CREATION

In our busy lives, the details are becoming invisible. Life pulsates around us and within us, but we are too hasty to notice. 
Gradually, unfortunately, what is extraordinary begins to seem ordinary.
To rediscover the beauty of Creation, it is necessary to pause within. It's not about going far, but about seeing what's near. 
There is also beauty in people, even with their imperfections. When we look more carefully and less judgmentally, we begin to recognize the depth that exists in each human being.
To rediscover the beauty of Creation is, in essence, to recognize the presence of God in everything.


REDESCUBRIR LA BELLEZA DE LA CREACIÓN

En nuestras ajetreadas vidas, los detalles se vuelven invisibles. La vida palpita a nuestro alrededor y dentro de nosotros, pero pasamos demasiado apurados como para notarlo.
Desafortunadamente, poco a poco, aquello que es extraordinario comienza a parecer común.
Para redescubrir la belleza de la Creación, es necesario hacer una pausa interior. No se trata de ir lejos, sino de ver lo que está cerca.
También hay belleza en las personas, incluso con sus imperfecciones. Cuando miramos con más atención y menos prejuicios, comenzamos a reconocer la profundidad que existe en cada ser humano.
Redescubrir la belleza de la Creación es, en el fondo, reconocer la presencia de Dios en todo.


RISCOPRIRE LA BELLEZZA DEL CREATO

Nella nostra vita frenetica, i dettagli finiscono per diventare invisibili. La vita pulsa intorno a noi e dentro di noi, ma siamo troppo affrettati per accorgercene.
A poco a poco, purtroppo, ciò che è straordinario comincia a sembrare banale.
Per riscoprire la bellezza del Creato è necessario fare una pausa interiore. Non si tratta di andare lontano, ma di vedere ciò che è vicino.
C'è bellezza anche nelle persone, nonostante le loro imperfezioni. Quando guardiamo con più attenzione e meno giudizio, iniziamo a riconoscere la profondità che esiste in ogni essere umano.
Riscoprire la bellezza del Creato significa, in fondo, riconoscere la presenza di Dio in ogni cosa.


REDÉCOUVRIR LA BEAUTÉ DE LA CRÉATION

Dans notre vie agitée, les détails finissent par passer inaperçus. La vie bat son plein autour de nous et en nous, mais nous passons trop vite pour le remarquer.
Peu à peu, malheureusement, ce qui est extraordinaire commence à paraître banal.
Pour redécouvrir la beauté de la Création, il faut faire une pause intérieure. Il ne s'agit pas d'aller loin, mais de voir ce qui est proche.
Il y a aussi de la beauté chez les gens, malgré leurs imperfections. Lorsque nous regardons avec plus d'attention et moins de jugement, nous commençons à reconnaître la profondeur qui existe en chaque être humain.
Redécouvrir la beauté de la Création, c'est, au fond, reconnaître la présence de Dieu en toute chose.


Die Schönheit der Schöpfung wieder entdecken

In unserem hektischen Alltag geraten die Details oft aus dem Blickfeld. Das Leben pulsiert um uns herum und in uns, doch wir sind zu sehr in Eile, um es wahrzunehmen.

Nach und nach erscheint das Außergewöhnliche leider immer banaler.

Um die Schönheit der Schöpfung wiederzuentdecken, muss man eine innere Pause einlegen. Es geht nicht darum, weit wegzugehen, sondern das zu sehen, was nah ist.

Auch in den Menschen liegt Schönheit, trotz ihrer Unvollkommenheiten. Wenn wir genauer hinschauen und weniger urteilen, beginnen wir, die Tiefe zu erkennen, die in jedem Menschen steckt.

Die Schönheit der Schöpfung wiederzuentdecken bedeutet im Grunde genommen, die Gegenwart Gottes in allem zu erkennen.



ODKRYWAJMY NA NOWO PIĘKNO STWORZENIA

 

W naszym zabieganym życiu nie dostrzegamy wielu szczegółów. Życie tętni w nas i wokół nas, a my jesteśmy zbyt zajęci, by je dostrzec. I niestety, stopniowo, to co niezwykłe, zaczynamy odbierać jako banalne.

Żeby na nowo odkryć piękno stworzenia, trzeba włączyć wewnętrzne hamulce i zatrzymać się. Wszak nie chodzi o to, by wyjechać gdzieś daleko i tam je odkrywać, ale o to, by dostrzec je blisko nas.

Piękno możemy odkrywać również w ludziach, mimo iż są niedoskonali. Przyglądając się im uważniej i mniej krytycznie zaczniemy dostrzegać w nich głębię ukrytą w każdym człowieku.

Odkrycie na nowo piękna stworzenia to w gruncie rzeczy nic innego jak rozpoznanie we wszystkim obecności Boga.

quinta-feira, 25 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

NÃO JULGAR

"Não julgueis e não sereis julgados." (Mt 7,1)
Julgar é quase automático: vemos uma atitude, ouvimos uma história incompleta, e rapidamente tiramos conclusões.
Ao julgar, reduzimos o outro a um recorte, ignorando tudo o que não vemos: a história, as dores, as intenções, as lutas silenciosas.
Nós não conhecemos o coração do outro por inteiro. E, ao admitir isso, nasce a prudência e a misericórdia.
Quem aprende a evitar o julgamento começa a experimentar mais leveza. Já não carrega o peso de condenar o tempo todo.
Não julgar é entender que, assim como você, o outro está em caminho, com acertos e falhas, tentando, caindo e recomeçando.


DO NOT JUDGE

"Do not judge, and you will not be judged." (Mt 7:1)
Judging is almost automatic: we see an attitude, hear an incomplete story, and quickly draw conclusions. 
When we judge, we reduce the other to a fragment, ignoring everything we do not see: the history, the pain, the intentions, the silent struggles.
We don't know the other's heart completely. And, by admitting this, prudence and mercy are born.
Those who learn to avoid judgment begin to experience more lightness. They no longer carry the weight of condemning all the time.
Not judging is understanding that, just like you, the other is on the way, with successes and failures, trying, falling and starting over.


NO JUZGAR

No juzguen, para no ser juzgados (Mt. 7,1)
Juzgar es casi automático: vemos una actitud, escuchamos una historia incompleta y sacamos conclusiones rápidamente.
Cuando juzgamos, reducimos al otro a un fragmento, ignorando todo lo que no vemos: su historia, sus dolores, sus intenciones, sus luchas silenciosas.
No conocemos completamente el corazón del otro. Y, al admitir esto, nacen la prudencia y la misericordia.
Quien aprende a evitar el juicio comienza a experimentar mayor ligereza. Ya no cargan con el peso de condenar todo el tiempo.
No juzgar es comprender que, al igual que nosotros, el otro está en camino, con éxitos y fracasos, intentándolo, cayéndose y volviendo a empezar.


NON GIUDICARE

«Non giudicate, per non essere giudicati.» (Mt 7,1)
Giudicare è quasi automatico: vediamo un comportamento, ascoltiamo una storia incompleta e traiamo rapidamente delle conclusioni.
Quando giudichiamo, riduciamo l’altro a un ritaglio, ignorando tutto ciò che non vediamo: la storia, i dolori, le intenzioni, le lotte silenziose.
Non conosciamo il cuore dell'altro nella sua interezza. E, ammettendolo, nascono la prudenza e la misericordia.
Chi impara a evitare il giudizio inizia a provare più leggerezza. Non porta più il peso di condannare in ogni momento.
Non giudicare significa capire che, proprio come noi, l'altro è in cammino, con successi e fallimenti, provando, cadendo e ricominciando.


NE PAS JUGER

« Ne jugez pas, pour ne pas être jugés. » (Mt 7,1)
Juger est presque un réflexe : nous observons un comportement, nous entendons une histoire incomplète, et nous tirons rapidement des conclusions.
En jugeant, nous réduisons l’autre à une image partielle, en ignorant tout ce que nous ne voyons pas : son histoire, ses souffrances, ses intentions, ses combats silencieux.
Nous ne connaissons pas entièrement le cœur de l’autre. Et c’est en l’admettant que naissent la prudence et la miséricorde.
Celui qui apprend à éviter le jugement commence à ressentir plus de légèreté. Il ne porte plus le poids de condamner tout le temps.
Ne pas juger, c’est comprendre que, tout comme nous, l’autre est en chemin, avec ses réussites et ses échecs, essayant, tombant et recommençant.


Urteile nicht


„Richtet nicht, damit ihr nicht gerichtet werdet.“ (Mt 7,1)

Urteilen geschieht fast automatisch: Wir sehen ein Verhalten, hören eine unvollständige Geschichte und ziehen schnell Schlussfolgerungen.

Wenn wir urteilen, reduzieren wir den anderen auf einen Ausschnitt und ignorieren alles, was wir nicht sehen: die Geschichte, die Schmerzen, die Absichten, die stillen Kämpfe.

Wir kennen das Herz des anderen nicht in seiner Gesamtheit. Und wenn wir das zugeben, entstehen Besonnenheit und Barmherzigkeit.

Wer lernt, Urteile zu vermeiden, beginnt, mehr Leichtigkeit zu empfinden. Er trägt nicht mehr die Last, in jedem Moment verurteilen zu müssen.

Nicht zu urteilen bedeutet zu verstehen, dass der andere, genau wie wir, auf einem Weg ist, mit Erfolgen und Misserfolgen, beim Ausprobieren, Scheitern und Neuanfangen.



NIE SĄDŹMY

 

„Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni” (Mt 7, 1).

Osądzanie odbywa się niemal automatycznie: widzimy czyjeś zachowanie, słyszymy fragment jakiejś historii i natychmiast wyciągamy wnioski.

Osądzamy drugich na podstawie ich fragmentarycznej znajomości, ignorując wszystko to, czego o nich nie wiemy: nie znamy ich historii, cierpień, intencji, cichych zmagań. Nie znamy w ogóle ich serca. Dopiero kiedy sobie to uświadomimy, zaczynamy podchodzić do innych z roztropnością i miłosierdziem.

Kto zaczyna stronić od osądzania, zaczyna odczuwać lekkość na duchu. Nie ciąży mu już w duszy brzemię ciągłego potępiania.

Nie sądzić to rozumieć, że drudzy, podobnie jak my, są w drodze, odnoszą sukcesy i ponoszą porażki, próbując, upadając i zaczynając od nowa.

quarta-feira, 24 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

ORIENTAR A VIDA PARA DEUS

Orientar a vida para Deus não é um gesto único ou um momento isolado, é uma decisão contínua.
O mundo nos oferece caminhos rápidos e recompensas imediatas. Deus, por outro lado, se revela no silêncio, naquilo que não chama atenção.
Quando Deus ocupa o centro de nossa vida, o resto não desaparece: ganha um novo sentido. O trabalho passa a ser serviço. Os relacionamentos passam a ser entrega. Até o sofrimento muda de sentido: não é algo a ser somente evitado, mas algo a ser vivido em união com Deus.
Se a ideia de orientar a vida para Deus depender de perfeição, ela se torna impossível. Mas se depender de recomeçar sempre, então ela se torna viável.


DIRECT YOUR LIFE TOWARDS GOD

Directing one's life towards God is not a one-time gesture or an isolated moment, it is an ongoing decision.
The world offers us fast paths and immediate rewards. God, on the other hand, reveals himself in silence, in what does not attract attention.
When God occupies the center of our life, the rest does not disappear, it gains a new meaning. Work becomes service. Relationships become surrender. Even suffering changes its meaning: it is not something to be avoided, but something to be lived in union with God.
If the idea of directing one's life toward God depends on perfection, it becomes impossible. But if it depends on always starting over, then it becomes viable.


ORIENTAR LA VIDA HACIA DIOS

Orientar la vida hacia Dios no es un gesto aislado ni un momento puntual; es una decisión continua.
El mundo nos ofrece caminos rápidos y recompensas inmediatas. Dios, en cambio, se revela en el silencio, en aquello que no llama la atención.
Cuando Dios ocupa el centro de nuestras vidas, lo demás no desaparece; adquiere un nuevo significado. El trabajo se convierte en servicio. Las relaciones se convierten en entrega. Incluso el sufrimiento cambia de sentido: no es algo que se deba evitar, sino algo que se debe vivir en unión con Dios.
Si la idea de orientar la vida hacia Dios depende de la perfección, se vuelve imposible. Pero si depende de recomenzar siempre, entonces ella se vuelve viable.


ORIENTARE LA VITA A DIO

Orientare la propria vita
a Dio non è un gesto unico o un momento isolato, ma una scelta continua.
Il mondo ci offre scorciatoie e ricompense immediate. Dio, invece, si rivela nel silenzio, in ciò che non attira l’attenzione.
Quando Dio occupa il centro della nostra vita, il resto non scompare, ma acquista un nuovo significato. Il lavoro diventa servizio. Le relazioni diventano donazione. Anche la sofferenza cambia significato: non è soltanto qualcosa da evitare, ma qualcosa da vivere in unione con Dio.
Se l'idea di orientare la vita a Dio dipende dalla perfezione, diventa impossibile. Ma se dipende dal ricominciare sempre, allora diventa realizzabile.


ORIENTER NOTRE VIE VERS DIEU

Orienter sa vie vers Dieu n’est pas un geste ponctuel ni un moment isolé, c’est une décision permanente.
Le monde nous offre des chemins rapides et des récompenses immédiates. Dieu, en revanche, se révèle dans le silence, dans ce qui ne retient pas l’attention.
Lorsque Dieu occupe le centre de notre vie, le reste ne disparaît pas, mais prend un nouveau sens. Le travail devient service. Les relations deviennent don de soi. Même la souffrance change de sens : ce n’est pas quelque chose à éviter, mais quelque chose à vivre en union avec Dieu.
Si l’idée d’orienter sa vie vers Dieu dépend de la perfection, elle devient impossible. Mais si elle dépend du fait de toujours recommencer, alors elle devient réalisable.


Das Leben an Gott ausrichten

Sein Leben auf Gott auszurichten ist keine einmalige Geste oder ein isolierter Moment, sondern eine fortwährende Entscheidung. Die Welt bietet uns schnelle Wege und sofortige Belohnungen. Gott hingegen offenbart sich in der Stille, in dem, was nicht ins Auge fällt. Wenn Gott im Mittelpunkt unseres Lebens steht, verschwindet der Rest nicht: Er gewinnt einen neuen Sinn. Die Arbeit wird zum Dienst. Beziehungen werden zur Hingabe. Selbst das Leiden bekommt eine neue Bedeutung: Es ist nicht etwas, das man nur vermeiden sollte, sondern etwas, das man in Einheit mit Gott erlebt. Wenn die Idee, das Leben auf Gott auszurichten, von Vollkommenheit abhängt, wird sie unmöglich. Wenn sie jedoch davon abhängt, immer wieder von vorne anzufangen, dann wird sie machbar.


KIERUJMY SWOJE ŻYCIE KU BOGU

 

Skierowanie swego życia ku Bogu nie jest aktem jednorazowym ani jakimś momentem wyjątkowym, ale ciągłym dokonywaniem wyboru. Świat oferuje nam drogi na skróty i natychmiastowe profity. Bóg natomiast objawia się w ciszy, w tym, co nie przyciąga uwagi.

Kiedy Bóg zajmuje centralne miejsce w naszym życiu, reszta spraw nie znika, ale nabiera nowego znaczenia. Praca nabiera charakteru służby. Relacje stają się dawaniem. Nawet cierpienie zmienia swoje znaczenie: nie jest już tylko czymś, czego należy unikać, ale czymś, co należy przeżywać w jedności z Bogiem.

Jeśli idea skierowania życia ku Bogu miałaby polegać na doskonałości, byłaby niemożliwa do zrealizowania. Jeśli jednak ma polegać na ciągłym zaczynaniu od nowa, jest do urzeczywistnienia.

terça-feira, 23 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

NÃO SE DEIXAR ATRAIR PELAS COISAS EFÊMERAS

Vivemos cercados por estímulos que prometem prazer rápido, reconhecimento imediato e satisfação momentânea.
Refletir sobre isso é perceber que nem tudo o que encanta merece ser seguido. O que é efêmero não é necessariamente ruim, mas torna-se perigoso quando ocupa o lugar do que é essencial.
Ter relacionamentos apenas superficiais, consumos impulsivos e valorização das aparências, pode nos afastar daquilo que realmente importa para a nossa vida: ter propósitos, valores, profundidade e paz interior.
Na verdade, tudo passa. Só Deus permanece para sempre. Portanto, façamos Dele o ideal de nossas vidas.


DO NOT BE ATTRACTED BY THE EPHEMERAL

We live surrounded by stimuli that promise quick pleasure, immediate recognition, and momentary satisfaction.
To reflect on this is to realize that not everything that enchants deserves to be followed. What is ephemeral is not necessarily bad, but it becomes dangerous when it takes the place of what is essential. 
Having only superficial relationships, impulsive consumption, and valuing appearances can take us away from what really matters to our life: having purposes, values, depth and inner peace.
In fact, everything passes. God alone remains forever. Therefore, let us make Him the ideal of our lives.


NO DEJARSE ATRAER POR LO EFÍMERO

Vivimos rodeados de estímulos que prometen placer rápido, reconocimiento inmediato y satisfacción momentánea.
Reflexionar sobre esto nos lleva a comprender que no todo lo que nos encanta merece ser perseguido. Lo efímero no es necesariamente malo, pero se vuelve peligroso cuando ocupa el lugar de lo que es esencial.
Tener solo relaciones superficiales, consumir impulsivamente y valorar las apariencias puede alejarnos de lo que realmente importa en nuestras vidas: tener propósito, valores, profundidad y paz interior.
En realidad, todo pasa. Solo Dios permanece para siempre. Por lo tanto, hagamos de Él el ideal de nuestras vidas.


NON LASCIARSI ATTRARRE DA CIÒ CHE È EFFIMERO

Viviamo circondati da stimoli che promettono piacere immediato, riconoscimento istantaneo e soddisfazione momentanea.
Riflettere su questo significa rendersi conto che non tutto ciò che affascina merita di essere seguito. Ciò che è effimero non è necessariamente negativo, ma diventa pericoloso quando prende il posto di ciò che è essenziale.
Avere solo relazioni superficiali, cedere ai consumi impulsivi e dare importanza alle apparenze può allontanarci da ciò che conta davvero nella nostra vita: avere degli obiettivi, dei valori, profondità e pace interiore.
In realtà, tutto passa. Solo Dio rimane per sempre. Facciamo quindi di Lui l'ideale della nostra vita.


NE PAS SE LAISSER SÉDUIRE PAR CE QUI EST ÉPHÉMÈRE

Nous vivons entourés de stimuli qui promettent un plaisir rapide, une reconnaissance immédiate et une satisfaction momentanée.
Réfléchir à cela, c’est se rendre compte que tout ce qui séduit ne mérite pas forcément d’être suivi. Ce qui est éphémère n’est pas nécessairement mauvais, mais cela devient dangereux lorsqu’il prend la place de ce qui est essentiel.
Avoir des relations purement superficielles, des consommations impulsives et valoriser les apparences peut nous éloigner de ce qui compte vraiment dans notre vie : avoir des objectifs, des valeurs, de la profondeur et la paix intérieure.
En réalité, tout passe. Seul Dieu demeure pour toujours. Faisons donc de Lui l’idéal de nos vies.


Sich nicht von vergänglichen Dingen verleiten lassen

Wir leben umgeben von Reizen, die schnelles Vergnügen, sofortige Anerkennung und momentane Befriedigung versprechen.
Wenn man darüber nachdenkt, wird einem klar, dass nicht alles, was uns verzaubert, wert ist, ihm nachzugehen. Vergängliches ist nicht unbedingt schlecht, wird aber gefährlich, wenn es zum Wesentlichen wird.
Oberflächliche Beziehungen, impulsiver Konsum und die Wertschätzung des Äußeren können uns von dem entfernen, was in unserem Leben wirklich zählt: Ziele, Werte, Tiefe und innerer Frieden.
Tatsächlich vergeht alles. Nur Gott bleibt für immer. Machen wir Ihn darum zum Ideal unseres Lebens.


NIE DAJMY SIĘ ZWODZIĆ TEMU, CO ULOTNE

 

Żyjemy w otoczeniu bodźców, które obiecują natychmiastową przyjemność, szybkie uznanie i chwilową satysfakcję.

Przemyślenie tego prowadzi do przekonania, że nie wszystko, co nas fascynuje, jest warte zachodu. To, co ulotne, nie musi być koniecznie złe, ale staje się niebezpieczne, gdy zajmuje miejsce tego, co istotne.

Utrzymywanie wyłącznie relacji powierzchownych, uleganie nieprzemyślanym zakupom i przywiązywanie wagi do pozorów może oddalić nas od tego, co naprawdę liczy się w naszym życiu: od celu, wartości, głębi duszy i wewnętrznego spokoju.

W rzeczywistości wszystko przemija. Tylko Bóg pozostaje na zawsze. Uczyńmy Go zatem ideałem naszego życia.

segunda-feira, 22 de junho de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

 DOAR UM OBJETO FAVORITO MEU A ALGUÉM QUE PRECISA DELE


Doar aquilo que nos é favorito é um exercício de desapego e amor. 
Muitas vezes, esses objetos representam segurança, memória ou até identidade. Ao entregá-los a alguém que realmente precisa, damos um passo para que o bem possa circular.
Não se trata apenas do objeto, mas do fato de reconhecer a necessidade do próximo e responder a ela com o melhor que temos, inclusive com aquilo que nos custa.
Há uma alegria silenciosa que nasce desse tipo de doação. Não é uma alegria baseada na perda, mas na liberdade. Ao nos desapegarmos, abrimos espaço no coração para a compaixão, a gratidão e a confiança na Providência.


DONATE AN OBJECT YOU CARE ABOUT TO SOMEONE IN NEED

Giving what is dear to us is an exercise in detachment and love. 
Often, these objects represent security, memory, or even identity. By giving them to someone who really needs them, we take a step so that the good can circulate.
It's not just about the object, but about recognizing the need of others and responding to it with the best we have, including what it costs us.
There is a quiet joy that is born of this kind of giving. It is not a joy based on loss, but on freedom. By letting go, we make room in our hearts for compassion, gratitude, and trust in providence.


REGALAR UN OBJETO QUE APRECIO A QUIEN LO NECESITE

Regalar aquello que apreciamos es un ejercicio de desapego y amor.
Muchas veces, estos objetos representan seguridad, recuerdos o hasta incluso identidad. Al dárselos a alguien que realmente los necesita, damos un paso para que el bien pueda circular.
No se trata solo del objeto, sino de reconocer las necesidades del prójimo y responder a ellas con lo mejor que tenemos, incluso con lo que nos cuesta.
Hay una alegría silenciosa que nace de este tipo de donación. No es una alegría basada en la pérdida, sino en la libertad. Al desapegarnos, abrimos espacio en nuestro corazón para la compasión, la gratitud y la confianza en la Providencia.


DONARE UN OGGETTO A CUI TENGO A CHI NE HA BISOGNO

Donare ciò a cui teniamo è un esercizio di distacco e di amore.
Spesso questi oggetti rappresentano sicurezza, ricordi o persino identità. Consegnandoli a chi ne ha davvero bisogno, facciamo un passo affinché il bene possa circolare.
Non si tratta solo dell’oggetto, ma del fatto di riconoscere il bisogno del prossimo e di rispondervi con il meglio che abbiamo, compreso ciò che ci costa.
C'è una gioia silenziosa che nasce da questo tipo di donazione. Non è una gioia basata sulla perdita, ma sulla libertà. Quando ci distacchiamo, apriamo spazio nel cuore alla compassione, alla gratitudine e alla fiducia nella Provvidenza.


DONNER UN OBJET AUQUEL JE TIENS À QUELQU'UN QUI EN A BESOIN

Donner ce qui nous est cher est un exercice de détachement et d’amour.
Souvent, ces objets représentent la sécurité, des souvenirs, voire notre identité. En les offrant à quelqu’un qui en a vraiment besoin, nous faisons un pas pour que le bien puisse circuler.
Il ne s’agit pas seulement de l’objet, mais de reconnaître le besoin de l’autre et d’y répondre avec ce que nous avons de mieux, y compris ce qui nous coûte.
Il y a une joie silencieuse qui naît de ce type de don. Ce n’est pas une joie fondée sur la perte, mais sur la liberté. En nous détachant, nous faisons de la place dans notre cœur pour la compassion, la gratitude et la confiance en la ​Providence.


Einen Gegenstand, der mir am Herzen liegt, an jemanden verschenken, der ihn braucht

Zu verschenken, was uns am Herzen liegt, ist eine Übung im Loslassen und in der Liebe.

Oft stehen diese Gegenstände für Geborgenheit, Erinnerungen oder für unsere Identität. Indem wir sie jenen übergeben, die sie wirklich brauchen, tragen wir dazu bei, dass Gutes weitergegeben wird.

Es geht nicht nur um den Gegenstand selbst, sondern darum, die Not des Nächsten zu erkennen und darauf mit dem Besten zu reagieren, was wir haben – auch wenn es uns etwas kostet.

Wenn wir so geben erwächst eine stille Freude. Es ist keine Freude, die auf Verlust beruht, sondern auf Freiheit. Wenn wir loslassen, schaffen wir im Herzen Raum für Mitgefühl, Dankbarkeit und Vertrauen in die Vorsehung.



PODARUJMY COŚ, CO JEST NAM DROGIE, KOMUŚ, KTO TEGO POTRZEBUJE

 

Podarowanie czegoś, co jest nam drogie, jest ćwiczeniem w uwalnianiu się i miłowaniu.

Często drogie nam przedmioty są dla nas symbolem poczucia bezpieczeństwa, wspomnień, a nawet naszej tożsamości. Przekazując je tym, którzy naprawdę ich potrzebują, przyczyniamy się do większego krążenia dóbr wśród ludzi.

Nie chodzi tu tylko o przedmioty, ale o dostrzeżenie potrzeb bliźniego i zareagowanie na nie podarowaniem tego, co mamy najlepszego, a nawet tego, co nas kosztuje.

Ten rodzaj darowizny rodzi w nas cichą radość. Nie jest to radość z powodu straty, ale z powodu uwolnienia się. Kiedy się od tych przedmiotów uwalniamy, robimy w sercu miejsce na współczucie, wdzięczność i zaufanie do Opatrzności.