Aplicativo para Android

Baixe o Passa Parola - Focolare para Android e visualize a passaparola do dia, bem como as meditações deste blog.

Baixe já via Google Play:

quarta-feira, 31 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 AUCH HEUTE KANN ICH NEU BEGINNEN


Am letzten Tag des Jahres glauben viele, dass die Zeit zu Ende geht, als würde das Leben auf Mitternacht warten, um einen neuen Zyklus zu beginnen.

Der Kalender markiert ein Ende, aber das Herz markiert Möglichkeiten.

Um neu anzufangen, braucht es keine großen Umwälzungen. Es reicht, zu entscheiden, dass die Vergangenheit kein Gefängnis sein muss und dass Fehler mich nicht definieren, sondern mir etwas lehren; dass Schmerz meine Hoffnung nicht zunichte macht, sondern sie nur reifen lässt.

Am letzten Tag des Jahres scheint die Zeit stiller zu sein, als würde sie mich auffordern, auf das zu hören, was ich monatelang ignoriert habe: „Du bist noch hier. Du kannst noch wählen. Du kannst noch neu beginnen.“

Und das kann ich, ganz sicher. Ich kann wieder lieben lernen.

Der letzte Tag des Jahres erinnert mich also daran: Auch heute, gerade heute, kann ich neu beginnen.



TAMBIÉN HOY PUEDO RECOMENZAR

En el último día del año, muchos creen que el tiempo se cierra, como si la vida esperara a la medianoche para comenzar un nuevo ciclo.
El calendario marca un final, pero el corazón marca posibilidades.
Recomenzar no exige grandes revoluciones, basta con decidir que el pasado no tiene por qué ser una prisión y que los fracasos no me definen, solo me enseñan que el dolor no anula mi esperanza, solo la madura.
En el último día del año, el tiempo parece más tranquilo, como si me llamara a escuchar lo que ignoré durante meses: “Aún estás aquí. Aún puedes elegir. Aún puedes recomenzar.”
Y puedo, sí. Puedo recomenzar en el modo de amar.
Que el último día del año nos recuerde, entonces: también hoy, precisamente hoy, puedo recomenzar.


TODAY TOO WE CAN START AGAIN

On the last day of the year, many believe that time closes, as if life waited for midnight to start a new cycle.
The calendar marks an end, but the heart marks possibilities.
Starting over does not require great revolutions, it is enough to decide that the past does not have to be a prison and that failures do not define me, they only teach me; that pain does not nullify my hope, it only matures it.
On the last day of the year, time seems quieter, as if calling me to listen to what I have ignored for months: "You are still here. You can still choose. You can still start over."
And I can, yes. I can start over in the way of loving.
May the last day of the year remind us, then: even today, precisely today, I can start again.


ANCHE OGGI POSSO RICOMINCIARE

L'ultimo giorno dell'anno, molti credono che il tempo si chiuda, come se la vita aspettasse la mezzanotte per iniziare un nuovo ciclo.
Il calendario segna una fine, ma il cuore segna delle possibilità.
Ricominciare non richiede grandi rivoluzioni, basta decidere che il passato non deve essere una prigione e che gli errori non mi definiscono, ma mi insegnano qualcosa; che il dolore non annulla la mia speranza, ma la fa solo maturare.
L'ultimo giorno dell'anno, il tempo sembra più silenzioso, come se mi chiamasse ad ascoltare ciò che ho ignorato per mesi: “Sei ancora qui. Puoi ancora scegliere. Puoi ancora ricominciare”.
E posso farlo, decisamente. Posso ricominciare ad amare.
Che l'ultimo giorno dell'anno mi ricordi, quindi: anche oggi, proprio oggi, posso ricominciare.


TAMBÉM HOJE POSSO RECOMEÇAR

No último dia do ano, muitos acreditam que o tempo se fecha, como se a vida esperasse pela meia-noite para iniciar um novo ciclo.
O calendário marca um fim, mas o coração marca possibilidades.
Recomeçar não exige grandes revoluções, basta decidir que o passado não precisa ser prisão e que as falhas não me definem, apenas me ensinam; que a dor não anula a minha esperança, apenas a amadurece.
No último dia do ano, o tempo parece mais silencioso, como se me chamasse a ouvir aquilo que ignorei durante meses: “Você ainda está aqui. Você ainda pode escolher. Você ainda pode começar de novo.”
E posso, sim. Posso recomeçar no modo de amar.
Que o último dia do ano nos lembre, então: também hoje, justamente hoje, posso recomeçar.


AJOURD'HUI ENCORE, JE PEUX RECOMMENCER

Le dernier jour de l'année, beaucoup pensent que le temps s'arrête, comme si la vie attendait minuit pour commencer un nouveau cycle.
Le calendrier marque une fin, mais le cœur marque des possibilités.
Recommencer ne nécessite pas de grandes révolutions, il suffit de décider que le passé ne doit pas être une prison et que les échecs ne me définissent pas, ils m'enseignent seulement ; que la douleur n'annule pas mon espoir, elle le fait seulement mûrir.
Le dernier jour de l'année, le temps semble plus silencieux, comme s'il m'appelait à écouter ce que j'ai ignoré pendant des mois : « Tu es toujours là. Tu peux encore choisir. Tu peux encore recommencer. »
Et oui, je le peux. Je peux recommencer à aimer.
Que le dernier jour de l'année me rappelle donc : aujourd'hui aussi, précisément aujourd'hui, je peux recommencer.



DZISIAJ TEŻ MOGĘ ZACZĄĆ OD NOWA

 

Wielu wierzy, że w ostatnim dniu roku czas dobiega końca, a życie czeka na północ, aby rozpocząć nowy cykl. W kalendarzu dzień ten oznacza koniec, ale w sercu nowe możliwości.

Aby zacząć od nowa, nie potrzeba wielkich rewolucji, wystarczy postanowić, że przeszłość nie będzie moim więzieniem, a błędy nie będą mnie determinować, tylko sprawią, że czegoś się nauczę; że żadne cierpienie nie odbierze mi nadziei, ale przyczyni się do mego wzrostu.

W ostatnim dniu roku czas jakby się uspokajał, jakby wzywał mnie do wysłuchania tego, co ignorowałem przez miesiące: „Nadal tu jesteś. Nadal możesz wybierać. Nadal możesz zacząć od nowa”. I zdecydowanie mogę to zrobić. Mogę znów zacząć miłować.

Niech więc ostatni dzień roku przypomni mi, że też dzisiaj, że właśnie dzisiaj, mogę zacząć od nowa.

terça-feira, 30 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Die Welt zum Lächeln bringen


Die Welt zum Lächeln zu bringen bedeutet nicht nur, Freude zu bereiten, sondern bewusst daran mitzuwirken, dem Leben der Menschen Sinn zu geben.

Letztendlich ist das Lächeln der Welt das Echo unserer Entscheidungen und Fähigkeiten, den anderen als Erweiterung unserer selbst anzunehmen.

Der Welt zuzulächeln und sie zum Lächeln zu bringen bedeutet zu bekräftigen, dass das Leben es wert ist, gefeiert zu werden.

Wenn wir uns entscheiden, eine Quelle der Freude zu sein, offenbaren wir ein subtiles Verständnis: dass der Wert jedes Augenblicks nicht im Besitz liegt, sondern in dem, was wir ausstrahlen.

Die Welt zum Lächeln zu bringen ist also weniger eine Aufgabe als vielmehr eine Haltung, eine innere Verpflichtung zu Freundlichkeit und Empathie.

Denn das Lächeln der Welt ist nur ein Spiegelbild dessen, was wir zu sein beschließen.



HACER SONREÍR AL MUNDO

Hacer sonreír al mundo no es solo provocar alegría; es participar conscientemente en la construcción del sentido de la existencia de las personas.
En el fondo, la sonrisa del mundo es el eco de nuestras decisiones, de nuestra capacidad de reconocer al otro como una extensión de nosotros mismos.
Sonreír al mundo y hacerlo sonreír, es afirmar que la vida merece ser celebrada.
Cuando decidimos ser fuente de alegría, revelamos una sutil comprensión: que el valor de cada momento no reside en lo que poseemos, sino en lo que irradiamos.
Por lo tanto, hacer sonreír al mundo es menos una tarea y más una actitud, un compromiso íntimo con la amabilidad y la empatía.
Porque la sonrisa del mundo es simplemente el reflejo de lo que decidimos ser.


MAKE THE WORLD SMILE

Making the world smile is not just about provoking joy; it is to consciously participate in the construction of meaning in people's existence.
Ultimately, the smile of the world is the echo of our choices, of our ability to recognize the other as an extension of ourselves.
To smile at the world, and to make it smile, is to affirm that life deserves to be celebrated.
When we decide to be a source of joy, we reveal a subtle understanding: that the value of each moment is not in what we have, but in what we radiate.
Thus, making the world smile is less a task and more a posture, an intimate commitment to kindness and empathy.
Because the smile of the world is just the reflection of what we decide to be.


FAR SORRIDERE IL MONDO

Far sorridere il mondo non significa solo provocare gioia, ma partecipare consapevolmente alla costruzione di un senso nell'esistenza delle persone.
In fondo, il sorriso del mondo è l'eco delle nostre scelte, della nostra capacità di riconoscere l'altro come un'estensione di noi stessi.
Sorridere al mondo e farlo sorridere significa affermare che la vita merita di essere celebrata.
Quando decidiamo di essere fonti di gioia, riveliamo una sottile comprensione: che il valore di ogni istante non sta in ciò che possediamo, ma in ciò che irradiamo.
Quindi, far sorridere il mondo è meno un compito e più un atteggiamento, un impegno intimo con la gentilezza e l'empatia.
Perché il sorriso del mondo è solo il riflesso di ciò che decidiamo di essere.


FAZER O MUNDO SORRIR

Fazer o mundo sorrir não é apenas provocar alegria; é participar conscientemente da construção de sentido na existência das pessoas.
No fundo, o sorriso do mundo é o eco das nossas escolhas, da nossa capacidade de reconhecermos o outro como extensão de nós mesmos.
Sorrir para o mundo, e fazê-lo sorrir, é afirmar que a vida merece ser celebrada.
Quando decidimos ser fonte de alegria, revelamos uma compreensão sutil: que o valor de cada instante não está no que possuímos, mas no que irradiamos.
Assim, fazer o mundo sorrir é menos uma tarefa e mais uma posturaum compromisso íntimo com a bondade e a empatia.
Porque o sorriso do mundo é apenas o reflexo daquilo que decidimos ser.


FAIRE SOURIRE LE MONDE

Faire sourire le monde, ce n'est pas seulement provoquer la joie ; c'est participer consciemment à la construction du sens de l'existence des personnes.
Au fond, le sourire du monde est l'écho de nos choix, de notre capacité à reconnaître l'autre comme une extension de nous-mêmes.
Sourire au monde et le faire sourire, c'est affirmer que la vie mérite d'être célébrée.
Lorsque nous décidons d'être une source de joie, nous révélons une compréhension subtile : que la valeur de chaque instant ne réside pas dans ce que nous possédons, mais dans ce que nous rayonnons.
Ainsi, faire sourire le monde est moins une tâche et plus une attitude, un engagement intime envers la bonté et l'empathie.
Car le sourire du monde n'est que le reflet de ce que nous avons décidé d'être.


WYWOŁUJMY UŚMIECH W ŚWIECIE

 

Wywoływanie uśmiechu w świecie nie polega jedynie na sprawianiu ludziom radości, ale na świadomym pomaganiu im w odkrywaniu sensu istnienia.

Bez wątpienia uśmiech świata jest echem naszych wyborów, naszych umiejętności postrzegania innych jako przedłużenia nas samych.

Uśmiechanie się do świata i wywoływanie uśmiechu w świecie oznacza aprobatę opinii, że życie zasługuje na to, by je celebrować.

Kiedy postanawiamy być źródłem radości, dajemy wyraz subtelnemu pojęciu, że wartość każdej chwili nie zależy od tego, co posiadamy, ale od tego, czym promieniujemy. W związku z tym wywoływanie uśmiechu w świecie jest nie tyle wypełnianiem zadania, ile bardziej uzewnętrznianiem postawy, osobistym zobowiązaniem do życzliwości i empatii.

Uśmiech świata jest odzwierciedleniem tego, kim decydujemy się być.

segunda-feira, 29 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

Einen Moment finden, um uns zu sammeln


Es gibt eine Art von Stille, die nicht leer ist, die ein Zufluchtsort ist. In ihr kommen wir innerlich zur Ruhe, wie jemand, der nach einem langen Besuch sein Haus aufräumt. Wir ordnen jedes Gefühl an seinem Platz, öffnen einen Spalt, um Licht hereinzulassen, lassen die Luft zirkulieren. Und wenn wir uns dessen bewusst werden, fühlen wir uns leichter, ganzheitlicher, mehr wir selbst.

Besinnung hat etwas Heiliges, auch wenn sie einfach ist. Sie kann in einer ruhigen Ecke des Hauses stattfinden, in einem Gebet, in einem langen Atemzug oder sogar in der kurzen Pause zwischen zwei Gedanken.

Wenn wir lernen, uns im richtigen Moment zu sammeln, entdecken wir, dass das Leben nicht verlangt, dass wir immer stark sind. Es verlangt nur, dass wir aufrichtig sind. Und aufrichtig zu sein bedeutet manchmal, seine Müdigkeit zuzugeben, langsamer zu werden, sich um seine eigene Flamme zu kümmern, bevor der Wind sie ausbläst.

Sich zu sammeln bedeutet, zu sich selbst zurückzukehren, zum Zentrum, zum Wesentlichen.



ENCONTRAR EL MOMENTO PARA ORAR

Hay un tipo de silencio que no es vacío; es refugio. En él, la gente se arregla por dentro, como quien ordena la casa después de una larga visita. Ponemos cada sentimiento en su lugar, abrimos una rendija para que entre la luz, dejamos que circule el aire. Y, cuando nos damos cuenta, nos sentimos más ligeros, más completos, más nosotros mismos.
El retirarse a orar tiene algo de sagrado, aunque sea simple. Puede ocurrir en un rincón tranquilo de la casa, en la oración, en una respiración lenta o incluso en esa breve pausa entre un pensamiento y otro.
Cuando aprendemos a retirarnos a orar en el momento oportuno, descubrimos que la vida no exige que seamos fuertes todo el tiempo. Solo pide que seamos auténticos. Y ser auténticos, a veces, es admitir el cansancio, es bajar el ritmo, es cuidar nuestra propia llama antes que el viento la apague.
Retirarse a orar es volver a nuestro interior, al centro, a lo esencial.


FIND TIME TO BE RECOLLECTED

There is a kind of silence that is not empty; it is a refuge. In it, we tidy ourselves up inside, like someone organizing their home after a long visit. We put each feeling in its place, open a crack for the light to enter, let the air circulate. And when we realize it, we are lighter, more ​complete, more ourselves.
Recollect has something sacred about it, even if it is simple. It can happen in a quiet corner of the house, in a prayer, in a long breath, or even in that brief pause between one thought and another. 
When we learn to be recollected at the right moment, we discover that life does not require us to be strong all the time. It only asks us to be true. And being true sometimes means admitting tiredness, slowing down, taking care of our own flame before the wind extinguishes it.
To be recollecred means returning inward, to the center, to the essential.


TROVARE IL MOMENTO PER RACCOGLIERCI

C'è un tipo di silenzio che non è vuoto, ma è un rifugio. In esso, ci sistemiamo interiormente, come chi riordina la casa dopo una lunga visita. Mettiamo ogni sentimento al suo posto, apriamo uno spiraglio per far entrare la luce, lasciamo circolare l'aria. E, quando ce ne rendiamo conto, siamo più leggeri, più integri, più noi stessi.
Il raccoglimento ha qualcosa di sacro, anche se è semplice. Può avvenire in un angolo tranquillo della casa, in una preghiera, in un respiro prolungato o anche in quella breve pausa tra un pensiero e l'altro.
Quando impariamo a raccoglierci al momento giusto, scopriamo che la vita non ci chiede di essere forti tutto il tempo. Ci chiede solo di essere sinceri. E essere sinceri, a volte, significa ammettere la stanchezza, rallentare, prendersi cura della propria fiamma prima che il vento la spenga.
Raccogliersi significa tornare dentro di sé, al centro, all'essenziale.


ENCONTRAR O MOMENTO PARA SE RECOLHER

Há um tipo de silêncio que não é vazio; é refúgio. Nele, a gente se ajeita por dentro, como quem organiza a casa depois de uma visita longa. Colocamos cada sentimento no seu lugar, abrimos uma fresta para a luz entrar, deixamos que o ar circule. E, quando percebemos, estamos mais leves, mais inteiros, mais nós mesmos.
O recolhimento tem algo de sagrado, mesmo se é simples. Pode acontecer num canto quieto da casa, numa prece, num respirar demorado, ou até naquela pausa breve entre um pensamento e outro. 
Quando aprendemos a nos recolher no momento certo, descobrimos que a vida não exige que estejamos fortes o tempo todo. Ela só pede que sejamos verdadeiros. E ser verdadeiro, às vezes, é admitir cansaço, é desacelerar, é cuidar da própria chama antes que o vento a apague.
Recolher-se é voltar para dentro, para o centro, para o essencial.


TROUVER LE MOMENT POUR NOUS RECUEILLIR

Il existe un type de silence qui n'est pas vide ; c'est un refuge. Dans ce silence, nous nous réorganisons intérieurement, comme quelqu'un qui range sa maison après une longue visite. Nous remettons chaque sentiment à sa place, nous ouvrons une fenêtre pour laisser entrer la lumière, nous laissons l'air circuler. Et, lorsque nous nous en rendons compte, nous sommes plus légers, plus entiers, plus nous-mêmes.
Le recueillement a quelque chose de sacré, même s'il est simple. Il peut se produire dans un coin tranquille de la maison, dans une prière, dans une respiration prolongée, ou même dans cette brève pause entre deux pensées.
Lorsque nous apprenons à nous recueillir au bon moment, nous découvrons que la vie n'exige pas que nous soyons forts tout le temps. Elle nous demande seulement d'être authentiques. Et être authentique, c'est parfois admettre sa fatigue, ralentir, prendre soin de sa propre flamme avant que le vent ne l'éteigne.
Se recueillir, c'est revenir à l'intérieur, au centre, à l'essentiel.


ZNAJDUJMY CHWILE NA SKUPIENIE

 

Jest taki rodzaj ciszy, która nie jest pustką, ale schronieniem. W niej porządkujemy nasze wnętrze, tak jak porządkujemy dom po czyjejś długiej wizycie. Układamy wszystkie uczucia na swoim miejscu, otwieramy okna, aby wpuścić światło i przewietrzyć dom. I zanim się spostrzeżemy, zauważamy, że czujemy się lżejsi, bardziej spójni, bardziej sobą.

Skupienie zawiera w sobie coś z sacrum, nawet jeśli jest proste. Możemy je osiągnąć w jakimś spokojnym kącie domu, podczas modlitwy, czy robiąc długie oddechy, a nawet w krótkich przerwach między jedną myślą a drugą.

Kiedy nauczymy się skupiać w odpowiednim momencie, odkryjemy, że życie nie wymaga od nas niespożytych sił przez cały czas. Wymaga od nas tylko szczerości. A szczerość oznacza przyznanie się czasem do zmęczenia, zwolnienie tempa, zadbanie o swój wewnętrzny ogień, zanim wiatr go zgasi.

Skupienie to powrót do siebie, do swego wnętrza, do swojej istoty.

domingo, 28 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Die Atmosphäre von Familie überall hin verbreiten


Eine familiäre Atmosphäre zu schaffen  ist eine Lebenseinstellung, die sich daraus ergibt, wie man auf eine andere Person wartet, wie man still wird, um zuzuhören, wie man ohne Umstände das letzte Stück anbietet.

Wenn wir diesen Geist in die Welt tragen, tragen wir die Fähigkeit zur Gastfreundschaft in uns. Es ist, als gäbe es in uns immer einen Platz am Tisch für jemand anderen.

Eine Atmosphäre von Familie zu schaffen bedeutet, zu lernen, jeden Menschen mit jener Würde zu behandeln, die wir denen schenken, die wir lieben.

Und das Kuriose daran ist: Je mehr wir diesen Geist teilen, desto mehr wächst er.

Bringen wir diese Atmosphäre überallhin, durch: unsere wärmende Präsenz , eine Geste, die näher bringt, ein Wort, das Zugehörigkeit schafft. Erinnern wir die Welt und uns selbst daran, dass niemand alleine gehen muss.



LLEVAR EL ESPÍRITU DE FAMILIA A TODAS PARTES

El espíritu de familia es una forma de ser que nace de cómo esperamos la llegada de la otra persona, de cómo se guarda silencio para escuchar, de cómo se ofrece el último pedazo sin ceremonias.
Cuando llevamos esto al mundo, también llevamos la capacidad de acoger. Es como si, dentro de nosotros, siempre hubiera un lugar en la mesa para alguien más.
Llevar el espíritu de familia es aprender a tratar a cada persona con la dignidad que se da a los que amamos.
Y lo curioso es que cuanto más lo compartimos, más crece este espíritu.
Llevar el espíritu de familia a todas partes es esto: ser una presencia que reconforta, un gesto que acerca a las personas, una palabra que crea pertenencia. Es recordarle al mundo, y a nosotros mismos, que nadie necesita caminar solo.


BRINGING THE FAMILY SPIRIT EVERYWHERE

The family spirit is a way of being that comes from the way one waits for the other to arrive, how one keeps silence to listen, how one offers the last piece without ceremony.
When we carry this to the world, we take with us the ability to welcome. It's as if, inside us, there was always a place at the table for someone else. 
To bring the family spirit is to learn to treat each person with the dignity that is given to those we love.
And the curious thing is that the more we share this spirit, the more it grows. 
To bring the family spirit everywhere is this: to be a presence that warms, a gesture that brings us closer, a word that creates belonging. It is reminding the world, and ourselves, that no one needs to walk alone.


PORTARE OVUNQUE LO SPIRITO DI FAMIGLIA

Lo spirito di famiglia è un modo di essere che deriva dal modo in cui si aspetta l'arrivo dell'altro, dal modo in cui si fa silenzio per ascoltare, dal modo in cui si offre l'ultimo pezzo senza cerimonie.
Quando portiamo questo spirito nel mondo, portiamo con noi la capacità di accogliere. È come se, dentro di noi, ci fosse sempre un posto a tavola per qualcun altro.
Portare lo spirito di famiglia significa imparare a trattare ogni persona con la dignità che riserviamo a coloro che amiamo.
E la cosa curiosa è che più condividiamo questo spirito, più esso cresce.
Portare ovunque lo spirito di famiglia significa questo: essere una presenza che riscalda, un gesto che avvicina, una parola che crea appartenenza. Significa ricordare al mondo, e a noi stessi, che nessuno deve camminare da solo.


LEVAR POR TODA PARTE O ESPÍRITO DE FAMÍLIA

O espírito de família é um modo de ser que vem do jeito como se espera o outro chegar, como se guarda silêncio para ouvir, como se oferece o último pedaço sem fazer cerimônia.
Quando carregamos isso para o mundo, levamos junto a capacidade de acolher. É como se, dentro de nós, houvesse sempre um lugar à mesa para mais alguém. 
Levar o espírito de família é aprender a tratar cada pessoa com a dignidade que se dá aos que amamos.
E o curioso é que, quanto mais dividimos esse espírito, mais ele cresce. 
Levar por toda parte o espírito de família é isso: ser presença que aquece, gesto que aproxima, palavra que cria pertencimento. É lembrar ao mundo, e a nós mesmos, que ninguém precisa caminhar só.


PORTER PARTOUT L'ESPRIT DE FAMILLE

L'esprit de famille est une façon d'être qui vient de la manière dont on attend l'arrivée de l'autre, dont on garde le silence pour écouter, dont on offre le dernier morceau sans faire de cérémonie.
Lorsque nous transmettons cela au monde, nous transmettons également la capacité d'accueillir. C'est comme si, en nous, il y avait toujours une place à table pour quelqu'un d'autre.
Porter l'esprit de famille, c'est apprendre à traiter chaque personne avec la dignité que l'on accorde à ceux que l'on aime.
Et ce qui est curieux, c'est que plus on partage cet esprit, plus il grandit.
Porter partout l'esprit de famille, c'est cela : être une présence qui réchauffe, un geste qui rapproche, une parole qui crée un sentiment d'appartenance. C'est rappeler au monde, et à nous-mêmes, que personne n'a besoin de marcher seul.


ZANOŚMY WSZĘDZIE DUCHA RODZINY

 

Duch rodziny to sposób bycia, który wynika ze sposobu zachowania w czasie oczekiwania na czyjeś przybycie, ze sposobu milczenia podczas słuchania, z umiejętności oddania komuś ostatniego kawałka bez zbędnych ceregieli.

Kiedy zanosimy tego ducha do świata, to zanosimy też zdolność przyjmowania innych. To tak, jakby mieć w duszy zawsze jedno miejsce wolne przy stole.

Zanoszenie ducha rodziny oznacza też uczenie się traktowania każdego z godnością, jaką okazuje się tym, których się kocha. Co ciekawe, im bardziej dzielimy się tym duchem, tym bardziej on rośnie.

Ducha rodziny można zanosić wszędzie przez bycie obecnym tak, by ogrzewać, przez czynienie gestów, które zbliżają, przez używanie słów, które dają poczucie przynależności, przez przypominanie światu i samym sobie, że nikt nie musi iść sam.

sábado, 27 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Freude bringen


Freude zu bringen bedeutet nicht, das zu leugnen, was wehtut. Es bedeutet, nicht zuzulassen, dass der Schmerz den Lauf der Dinge bestimmt. Es bedeutet, das Leben mit einer Art zärtlicher Beharrlichkeit zu betrachten, die auch dann nicht aufgibt, einen Sinn zu finden, wenn der Tag zu schwer erscheint.

Und wenn wir diese Freude mit einem beruhigenden Wort, einem Lächeln, das nichts dafür verlangt, oder einer einladenden Stille schenken, kommt sie zurück. Sie kommt immer zurück. Denn geteilte Freude ist hartnäckig: Sie wächst, vermehrt sich und findet auch dort Platz, wo es scheinbar keinen Platz für sie gibt.

Freude zu bringen bedeutet zu verstehen, dass jede Begegnung ein fruchtbarer Boden ist. Und dass, wenn wir dort einen Samen des Lichts hinterlassen, so klein er auch sein mag, vielleicht jemand die Kraft findet, zu blühen, wenn er es am meisten braucht.

Freude zu bringen ist einfach: Es ist Präsenz, es ist eine Geste, es ist die Entscheidung, mühelos eine Art Zufluchtsort für die Welt zu sein.



TRANSMITIR LA ALEGRÍA

Transmitir alegría no significa negar lo que duele. Significa no permitir que el dolor lo domine todo. Es mirar la vida con una ternura persistente, esa que no renuncia a encontrarle sentido, incluso cuando el día parece demasiado duro.
Y cuando ofrecemos esta alegría con una palabra  que calma, con una sonrisa que no exige nada a cambio, con un silencio acogedor, ella regresa. Siempre regresa. Porque la alegría compartida es tenaz: crece, se multiplica, encuentra un lugar incluso donde parecía no haber espacio.
Transmitir alegría es comprender que cada encuentro es un campo fértil. Y que, si dejamos allí una semilla de luz, por pequeña que sea, quizás alguien encuentre la fuerza para florecer cuando más la necesite.
Transmitir alegría es simple: es presencia, es un gesto, es la elección de ser, sin esfuerzo, una especie de refugio para el mundo.


BRING JOY

To bring joy does not mean denying what hurts. It means not allowing pain to dictate the course of everything. It is looking at life with a kind of insistent tenderness, one of those that does not give up on finding meaning, even when the day seems too hard.
And when we offer this joy in a word that calms, in a smile that does not demand return, in a silence that welcomes, it comes back. It always comes back. Because shared joy is stubborn: it grows, it multiplies, it finds a place even where there seemed to be no space.
To bring joy is to understand that each encounter is a fertile field. And that, if we leave a seed of light there, no matter how small, maybe someone will find the strength to flourish when they need it most.
To bring joy is simple: it is presence, it is a gesture, it is a choice to be, without effort, a kind of shelter for the world.


PORTARE LA GIOIA

Portare la gioia non significa negare ciò che fa male. Significa non permettere che il dolore determini il corso di tutto. Significa guardare alla vita con una sorta di tenera insistenza, quella che non rinuncia a trovare un senso anche quando la giornata sembra troppo dura.
E quando offriamo questa gioia con una parola che calma, con un sorriso che non chiede nulla in cambio, con un silenzio che accoglie, essa ritorna. Ritorna sempre. Perché la gioia condivisa è tenace: cresce, si moltiplica, trova posto anche dove sembrava non esserci spazio.
Portare la gioia significa comprendere che ogni incontro è un campo fertile. E che, se lasciamo lì un seme di luce, per quanto piccolo, forse qualcuno troverà la forza di fiorire quando ne avrà più bisogno.
Portare la gioia è semplice: è presenza, è un gesto, è una scelta di essere, senza sforzo, una sorta di rifugio per il mondo.


SER PORTADOR DE ALEGRIA

Ser portador de alegria não significa negar o que dói. Significa não permitir que a dor dite o rumo de tudo. É olhar para a vida com uma espécie de ternura insistente, dessas que não desistem de encontrar sentido, mesmo quando o dia parece duro demais.
E quando a gente oferta essa alegria numa palavra que acalma, num sorriso que não cobra retorno, num silêncio que acolhe, ela volta. Sempre volta. Porque alegria compartilhada é teimosa: cresce, se multiplica, encontra lugar mesmo onde parecia não haver espaço.
Ser portador de alegria é compreender que cada encontro é um campo fértil. E que, se deixarmos ali uma semente de luz, por menor que seja, talvez alguém encontre força para florescer quando mais precisar.
Ser portador de alegria é simples: é presença, é um gesto, é uma escolha de ser, sem esforço, uma espécie de abrigo para o mundo.


APPORTER LA JOIE

Être porteur de joie ne signifie pas nier ce qui fait mal. Cela signifie ne pas laisser la douleur dicter le cours des choses. C'est regarder la vie avec une sorte de tendresse insistante, celle qui ne renonce pas à trouver un sens, même lorsque la journée semble trop difficile.
Et lorsque nous offrons cette joie dans un mot qui apaise, dans un sourire qui ne demande rien en retour, dans un silence qui accueille, elle revient. Elle revient toujours. Parce que la joie partagée est tenace : elle grandit, se multiplie, trouve sa place même là où il semblait n'y avoir aucune place.
Être porteur de joie, c'est comprendre que chaque rencontre est un terrain fertile. Et que, si nous y laissons une graine de lumière, aussi petite soit-elle, quelqu'un trouvera peut-être la force de s'épanouir quand il en aura le plus besoin.
Être porteur de joie, c'est simple : c'est une présence, c'est un geste, c'est un choix d'être, sans effort, une sorte de refuge pour le monde.


ZANOŚMY RADOŚĆ

 

Zanoszenie radości nie zaprzecza temu, że też cierpimy. Nie pozwala ono jednak, aby cierpienie przesądziło o biegu wydarzeń. Pozwala też patrzeć na życie z pewnego rodzaju czułą wytrwałością, która nie dopuszcza do nas rezygnacji z poszukiwania sensu, nawet w zbyt trudnych chwilach dnia.

A kiedy ofiarujemy tę radość poprzez jakieś słowo, które uspokaja, uśmiech, który nie żąda niczego w zamian, ciszę, która przyjmuje, to co jest, wtedy ona wraca. Zawsze wraca. Ponieważ radość podarowana jest trwała: rośnie, rozmnaża się, umie wniknąć nawet tam, gdzie wydawałoby się, że nie ma dla niej miejsca.

Zanoszenie radości jest oznaką zrozumienia, że każde spotkanie jest jak pole uprawne. Jeśli zasiejemy tam ziarno światła, nawet bardzo małe, to być może znajdzie się ktoś, kto wzbudzi w nim siłę, by wyrosło i zakwitło, kiedy będzie tego najbardziej potrzebował.

Zanoszenie radości jest proste: to obecność, zwyczajny gest, postanowienie, że będziemy swego rodzaju ucieczką dla świata, co nie wymaga wielkiego wysiłku.

sexta-feira, 26 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Vorsicht vor Selbstbezogenheit


Wir dürfen nicht alles auf unsere eigene Denkweise konzentrieren und glauben, dass unsere Methoden immer die besten sind. Wir laufen Gefahr, wie ein Spiegel vor einem anderen Spiegel zu sein, ohne eine angemessenere Sicht auf die uns umgebende Realität widerzuspiegeln.

Auf Selbstbezogenheit zu achten ist ein Zeichen von Reife, das erfordert, zu wissen, wann man nicht auf sich selbst schauen sollte, und die Denkweise und Handlungsweise des anderen zu schätzen.

Selbstbezogenheit kann nützlich sein, um unseren Platz in einer Diskussion zu verstehen und die Möglichkeit der Neutralität in entscheidenden Situationen des sozialen Lebens auszuschließen. Sie muss jedoch mit Liebe und Respekt gegenüber den anderen praktiziert werden, die uns zuhören und ihrerseits etwas zu sagen haben.



ATENTOS A LA AUTORREFERENCIALIDAD

No podemos concentrar todo en nuestro pensamiento, creyendo que nuestros métodos siempre son los mejores. Corremos el riesgo de ser como un espejo frente a otro espejo, sin reflejar una visión más adecuada de la realidad que nos rodea.
Tener cuidado con la autorreferencialidad es un acto de madurez que exige saber cuándo no mirarse a uno mismo y saber valorar el pensamiento y la forma de actuar de los demás.
La autorreferencialidad puede ser útil para reconocer cuál es nuestro lugar en un discurso y eliminar la posibilidad de neutralidad ante situaciones cruciales de la vida social. Sin embargo, debe practicarse con amor y respeto por los otros que nos escuchan y, a su vez, tienen algo que decir.


BE CAREFUL NOT TO FOCUS TOO MUCH ON YOURSELF

We cannot centralise everything on our thinking, believing that our methods are always the best. We run the risk of being like a mirror in front of another mirror, without reflecting a vision more appropriate from the reality around us.
Being careful not to focus too much on yourself is an act of maturity that requires knowing when not to look at oneself and knowing how to value the other's thinking and way of doing.
Focusing on ourself can be useful to know what our own place is in a discourse and to eliminate the possibility of neutrality in the face of crucial situations in social life. However, it must be practiced with love and respect for others who listen to us and, in turn, have something to say.


ATTENZIONE ALL 'AUTOREFERENZIALITÀ

Non possiamo concentrare tutto nel nostro pensiero, credendo che i nostri metodi siano sempre i migliori. Corriamo il rischio di essere come uno specchio di fronte ad un altro specchio, senza riflettere una visione più appropriata della realtà che ci circonda.
Fare attenzione all'autoreferenzialità è un atto di maturità che richiede di sapere quando non guardare se stessi e di saper apprezzare il pensiero e il modo di fare dell'altro.
L'autoreferenzialità può essere utile per capire qual è il nostro posto in un discorso ed eliminare la possibilità di neutralità di fronte a situazioni cruciali della vita sociale. Tuttavia, deve essere praticata con amore e rispetto per gli altri che ci ascoltano e, a loro volta, hanno qualcosa da dire.


CUIDADO COM A AUTORREFERENCIALIDADE!

Não podemos centralizar tudo em nosso pensamento, acreditando que os nossos métodos sejam sempre os melhores. Corremos o risco de sermos como um espelho em frente a outro espelho, sem refletir uma visão mais apropriada da realidade à nossa volta.
Ter cuidado com a autorreferencialidade é um ato de maturidade que exige saber quando não olhar para si mesmo, e saber valorizar o pensamento e o modo de fazer do outro.
A autorreferencialidade pode ser útil para saber qual é o nosso próprio lugar em um discurso e eliminar a possibilidade de neutralidade diante de situações cruciais da vida social. Porém, deve ser praticada com amor e respeito pelos outros que nos escutam e, por sua vez, têm algo a dizer.


ATTENTION À L' AUTORÉFÉRENTIALITÉ

Nous ne pouvons pas tout centraliser dans notre pensée, en croyant que nos méthodes sont toujours les meilleures. Nous courons le risque d'être comme un miroir face à un autre miroir, sans refléter une vision plus appropriée de la réalité qui nous entoure.
Faire attention à l'autoréférentialité est un acte de maturité qui exige de savoir quand ne pas se regarder soi-même et de savoir apprécier la pensée et la manière d'agir de l'autre.
L'autoréférentialité peut être utile pour connaître notre propre place dans un discours et éliminer la possibilité de neutralité face à des situations cruciales de la vie sociale. Cependant, elle doit être pratiquée avec amour et respect pour ceux qui nous écoutent et qui, à leur tour, ont quelque chose à dire.


WYSTRZEGAJMY SIĘ ODNOSZENIA WSZYSTKIEGO DO SIEBIE

 

Nie możemy skupiać się wyłącznie na własnych przemyśleniach, sądząc, że nasze metody są zawsze najlepsze. Ryzykujemy, że będziemy jak lustro przed innym lustrem, które nie odbija obrazu otaczającej nas rzeczywistości.

Wystrzeganie się odnoszenia wszystkiego do siebie jest aktem dojrzałości, który wymaga umiejętności rozpoznania, kiedy nie należy patrzeć na siebie, oraz doceniania myśli i sposobu postępowania innych.

Odnoszenie wszystkiego do siebie może być przydatne do zrozumienia naszego miejsca w dyskusji i wyeliminowania postawy neutralności w obliczu kluczowych sytuacji życia społecznego. Należy ją jednak okazywać z miłością i szacunkiem dla innych, którzy nas słuchają i którzy również mają coś do powiedzenia.

quinta-feira, 25 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Dir, meinem Gott, zu begegnen ist ein Fest!


Jesus, wenn mein Herz sich in der Hektik des Alltags verliert und mir die Kräfte zu schwinden scheinen, erinnere ich mich daran, dass mein wahres Fest darin besteht, Dich zu finden.

Möge ich Dich in der Stille suchen, wo Deine Stimme flüstert und mich beruhigt, und auch in der Bewegung des Lebens, wo Deine Gegenwart mich begleitet, ohne dass ich es merke.

Lehre mich, die einfachen Dinge zu feiern, Deine Zeichen in den kleinen Freuden zu sehen und Deine Umarmung

auch in schwierigen Zeiten zu erkennen.

Möge mein Herz nicht von dem abgelenkt werden, was vergeht und zerfällt, sondern aufmerksam bleiben für das, was bleibt: Deine Liebe, die mich beim Namen ruft.

Mein Fest, das wahrhaftigste von allen, liegt nicht in den Lichtern, nicht in der Musik, nicht im Applaus der Welt, sondern in dem heiligen Augenblick, in dem ich Dir begegne und merke, dass ich nie allein bin, weil immer Weihnachten ist!



¡MI FIESTA ES ENCONTRARTE, SEÑOR!

Jesús, cuando mi corazón se pierde en el ajetreo de la vida diaria y parece que me faltan las fuerzas, recuerdo que mi verdadera fiesta es encontrarte.
Que yo pueda buscarte en el silencio, donde tu voz me susurra y me calma, y también en el movimiento de la vida, donde tu presencia me acompaña sin que me dé cuenta.
Enséñame a celebrar las cosas sencillas, a ver tus señales en las pequeñas alegrías y a reconocer tu abrazo incluso en los momentos difíciles.
Que mi corazón no se distraiga con lo que pasa y se desvanece, sino que esté atento a lo que permanece: tu amor, que me llama por mi nombre.
Mi fiesta, la más verdadera de todas, no está en las luces, ni en la música, ni en los aplausos del mundo, sino en el momento sagrado en el que te encuentro y me doy cuenta de que nunca estoy solo, ¡porque siempre es Navidad!


MEETING YOU IS A CELEBRATION

Jesus, when my heart is lost in the hurry of everyday life and my strength seems to fail, I remember that my true celebration is to find You.
May I seek You in the silence, where Your voice whispers and calms me, and also in the movement of life, where Your presence accompanies me without me realizing it.
Teach me to celebrate the simple things, to see Your signs in the small joys, and to recognize Your embrace even in difficult times.
May my heart not be distracted by what passes and fades away, but remain attentive to what remains: Your love, which calls me by name.
My celebration, the truest of all, is not in the lights, nor in the music, nor in the applause of the world, but in the sacred instant in which I meet You and I realize that I'm never alone, because it's always Christmas.


LA MIA FESTA È INCONTRARTI!

Gesù, quando il mio cuore si perde nella frenesia della vita quotidiana e le mie forze sembrano venir meno, ricordo che la mia vera festa è incontrarti.
Che io ti cerchi nel silenzio, dove la tua voce sussurra e mi calma, e anche nel movimento della vita, dove la tua presenza mi accompagna senza che me ne accorga.
Insegnami a celebrare le cose semplici, a vedere i tuoi segni nelle piccole gioie e a riconoscere il tuo abbraccio
anche nei momenti difficili.
Che il mio cuore non si distragga con ciò che passa e svanisce, ma rimanga attento a ciò che rimane: il tuo amore, che mi chiama per nome.
La mia festa, la più vera di tutte, non è nelle luci, né nelle musiche, né negli applausi del mondo, ma nell'istante sacro in cui ti incontro e mi rendo conto che non sono mai solo, perché è sempre Natale.


A MINHA FESTA É TE ENCONTRAR!

Jesus, quando meu coração se perde nas pressas do dia a dia e minhas forças parecem faltar, lembro-me que a minha verdadeira festa é Te encontrar.
Que eu Te busque no silêncio, onde Tua voz sussurra e me calma, e também no movimento da vida, onde Tua presença me acompanha sem que eu perceba.
Ensina-me a celebrar as coisas simples, a enxergar Teus sinais nas pequenas alegrias, e a reconhecer Teu abraço
até mesmo nas horas difíceis.
Que o meu coração não se distraia com o que passa e se desfaz, mas permaneça atento ao que permanece: Teu amor, que me chama pelo nome.
A minha festa, a mais verdadeira de todas, não está nas luzes, nem nas músicas, nem nos aplausos do mundomas no instante sagrado em que Te encontro
e percebo que nunca estou, porque é sempre Natal!


MA JOIE, C'EST DE TE RENCONTRER !

Jésus, quand mon cœur se perd dans le tourbillon du quotidien et que mes forces semblent m'abandonner, je me souviens que ma véritable joie est de Te rencontrer.
Que je Te cherche dans le silence, où Ta voix murmure et m'apaise, mais aussi dans le mouvement de la vie, où Ta présence m'accompagne sans que je m'en rende compte.
Apprends-moi à célébrer les choses simples, à voir Tes signes dans les petites joies, et à reconnaître Ton étreinte
même dans les moments difficiles.
Que mon cœur ne se laisse pas distraire par ce qui passe et se défait, mais reste attentif à ce qui demeure : Ton amour, qui m'appelle par mon nom.
Ma fête, la plus authentique de toutes, n'est pas dans les lumières, ni dans les chants, ni dans lesapplaudissements du monde, mais dans l'instant sacré où je Te rencontre et où je réalise que je ne suis jamais seul, car c'est toujours Noël.


SPOTKANIE Z TOBĄ JEST MOIM ŚWIĘTEM!

 

Jezu, kiedy moje serce gubi się w zgiełku codzienności, a moje siły wydają się słabnąć, przypominam sobie, że moim prawdziwym świętem jest spotkanie z Tobą.

Chcę Cię szukać w ciszy, gdzie Twój głos mówi do mnie szeptem i mnie uspokaja, oraz w tempie życia, gdzie Twoja obecność mi towarzyszy, chociaż tego nie dostrzegam.

Naucz mnie uroczyście obchodzić wydarzenia zwyczajne, dostrzegać Twoje znaki w małych radościach a w chwilach trudnych odczuwać Twoje przytulenie.

Niech moje serce nie rozprasza się tym, co przemija i ginie, ale skupia się na tym, co trwa: na Twojej miłości, która wzywa mnie po imieniu.

Moje święto, najprawdziwsze ze wszystkich, nie koncentruje się na światłach, muzyce ani wiwatach świata, ale na chwili świętej, w której spotykam Ciebie i zdaję sobie sprawę, że nigdy nie jestem sam, ponieważ zawsze jest Boże Narodzenie.

quarta-feira, 24 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Denken wir an all die Gaben, die wir empfangen haben


Manchmal geschehen die Dinge im Leben so schnell, dass wir vergessen, was wir bereits in uns tragen: unsere angeborenen oder erworbenen Begabungen.

Sich an die erhaltenen Begabungen zu erinnern bedeutet zu erkennen, dass das, was wir sind und haben, noch mehr zur Entfaltung kommen kann, wenn wir es in den Dienst anderer stellen: ein Wort der Weisheit, eine Fähigkeit, ein verstecktes Talent, ein Mut, der nur dann zum Vorschein kommt, wenn wir ihn am meisten brauchen.

Diese Gaben wurden uns nicht gegeben, um sie zu verbergen, sondern um uns und andere zu erleuchten.

Wenn wir uns an sie erinnern, vergessen wir nicht, dafür dankbar zu sein, denn Dankbarkeit schafft Raum für neue Inspirationen.

Mögen wir in unser Inneres schauen und wiederfinden, was Gott bereits in uns gelegt hat: Samen des Lebens, der Schönheit, damit wir unsere Mission erfüllen können.



RECUERDA LOS DONES RECIBIDOS

A veces las cosas suceden tan rápido en la vida que olvidamos lo que ya tenemos dentro: nuestros dones innatos o adquiridos.
Recordar los dones que hemos recibido, es darnos cuenta de que lo que somos y tenemos puede florecer aún más cuando lo ponemos al servicio: una palabra de sabiduría, una habilidad, un talento discreto, una valentía que solo aparece cuando más la necesitamos.
Estos dones no fueron dados para ser escondidos, sino para iluminarnos a nosotros mismos y a los demás.
Cuando los recordamos, no olvidemos dar gracias, porque la gratitud abre espacio a nuevas inspiraciones.
Que podamos mirar en nuestro interior y redescubrir lo que Dios ya ha depositado en nosotros: semillas de vida, de belleza, para cumplir nuestra misión.


REMEMBER THE GIFTS YOU HAVE RECEIVED

Sometimes things happen so fast in life that we forget about what we already have inside us: our innate or acquired gifts.
To remember the gifts received is to realize that what we are and have can flourish even more when put at service: a word of wisdom, a skill, a discreet talent, a courage that only appears when we need it most.
These gifts were not given to be hidden, but to enlighten ourselves and others.
When we remember them, let's not forget to give thanks, because gratitude opens space for new inspirations.
May we look within ourselves and rediscover what God has already placed within us: seeds of life, of beauty, to fulfil our mission.


RICORDATI DEI DONI RICEVUTI

A volte nella vita le cose accadono così rapidamente che dimentichiamo ciò che già abbiamo dentro di noi: i nostri doni innati o acquisiti.
Ricordare i doni ricevuti significa rendersi conto che ciò che siamo e ciò che abbiamo può fiorire ancora di più quando viene messo al servizio degli altri: una parola di saggezza, un'abilità, un talento discreto, un coraggio che emerge solo quando ne abbiamo più bisogno.
Questi doni non ci sono stati dati per essere nascosti, ma per illuminare noi stessi e gli altri.
Quando li ricordiamo, non dimentichiamo di ringraziare, perché la gratitudine apre spazio a nuove ispirazioni.
Che possiamo guardare dentro di noi e ritrovare ciò che Dio ha già messo in noi: semi di vita, di bellezza, per compiere la nostra missione.


LEMBRE-SE DOS DONS RECEBIDOS

Às vezes as coisas acontecem tão rápido na vida que nos esquecemos daquilo que já temos dentro de nós: os nossos dons inatos ou adquiridos.
Lembrar dos dons recebidos é perceber que aquilo que somos e temos pode florescer ainda mais quando posto a serviço: uma palavra de sabedoria, uma habilidade, um talento discreto, uma coragem que só aparece quando mais precisamos.
Esses dons não foram dados para serem escondidos, mas para iluminar a nós e aos outros.
Quando nos lembrarmos deles, não esqueçamos de agradecer, porque a gratidão abre espaço para novas inspirações.
Que possamos olhar para o nosso interior e reencontrar aquilo que Deus já colocou em nós: sementes de vida, de beleza, para cumprirmos a nossa missão.


SOUVIENS-TOI DE DONS REÇUS

Parfois, les choses vont si vite dans la vie que nous oublions ce que nous avons déjà en nous : nos dons innés ou acquis.
Se souvenir des dons reçus, c'est réaliser que ce que nous sommes et ce que nous avons peut s'épanouir encore davantage lorsque nous le mettons au service des autres : un mot de sagesse, une compétence, un talent discret, un courage qui n'apparaît que lorsque nous en avons le plus besoin.
Ces dons ne nous ont pas été donnés pour être cachés, mais pour nous éclairer et éclairer les autres.
Lorsque nous nous en souvenons, n'oublions pas de rendre grâce, car la gratitude ouvre la voie à de nouvelles inspirations.
Puissions-nous regarder en nous-mêmes et retrouver ce que Dieu a déjà mis en nous : des graines de vie, de beauté, pour accomplir notre mission.


PAMIĘTAJMY O OTRZYMANYCH DARACH

 

Czasami w życiu sprawy toczą się tak szybko, że zapominamy o tym, co już mamy: o naszych talentach wrodzonych i nabytych.

Pamięć o otrzymanych darach oznacza uświadomienie sobie, że to, kim jesteśmy i co mamy, może rozkwitnąć jeszcze bardziej, gdy zaprzęgniemy je do posługi innym: mądre słowo, umiejętność, dyskretny talent, odwaga, na którą nas stać tylko wtedy, kiedy najbardziej jej potrzebujemy.

Dary te nie zostały nam dane po to, abyśmy je schowali, ale by oświecały nas i innych. Kiedy sobie o nich przypomnimy, to nie zapomnijmy też za nie podziękować, bo wdzięczność otwiera przestrzeń dla nowych inspiracji.

Spójrzmy w głąb siebie i poszukajmy tego, co Bóg już w nas wzbudził: zalążki życia, piękna, abyśmy mogli wypełnić naszą misję.

terça-feira, 23 de dezembro de 2025

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 Keine Angst vor Neuem


„Seht, ich mache alles neu.“ (Offb 21,5)

Oftmals macht das Neue Angst, es ist das Unbekannte, das, was wir noch nicht beherrschen. Doch gerade in den Neuerungen verbergen sich die größten Wachstumschancen.  

Keine Angst vor dem Neuen zu haben bedeutet, offen zu sein, zu lernen, zu experimentieren und sich weiterzuentwickeln. Es bedeutet zu verstehen, dass das Unbekannte kein Feind ist, sondern eine Einladung. Jede Veränderung bringt die Chance mit sich, neue Seiten an uns selbst zu entdecken.

Vor allem sollten wir keine Angst vor dem Neuem haben, das von Gott kommt. Er handelt oft auf eine Weise, die wir nicht sofort verstehen. Seine Neuerungen sind nicht immer bequem, aber sie verfolgen immer einen guten Zweck. Wenn Er uns auf andere Wege führt, ist das ein Zeichen dafür, dass Er etwas Neues in unserem Leben möchte.


NO TEMER LAS NOVEDADES

“Ahora todo lo hago nuevo.” (Ap. 21,5)
A menudo, lo nuevo causa temor; es lo desconocido, lo que aún no dominamos. Sin embargo, es precisamente en lo nuevo donde se esconden las mayores oportunidades de crecimiento.
No temer a lo nuevo significa abrirse a aprender, experimentar y evolucionar. Es comprender que lo desconocido no es un enemigo, sino una invitación. Cada cambio trae consigo la oportunidad de descubrir nuevas versiones de nosotros mismos.
Sobre todo, no debemos temer a las novedades de Dios. Él actúa de maneras que a menudo no comprendemos de inmediato. Sus novedades no siempre vienen acompañadas de consuelo, pero siempre traen un buen propósito. Cuando nos guía por caminos diferentes, es señal de que quiere hacer algo nuevo en nuestras vidas.


DON’T BE AFRAID OF CHANGE

"Behold, I make all things new." (Rev 21:5)
Often, the new causes fear, it is the unknown, what we have not yet mastered. However, it is precisely in the novelties that the greatest opportunities for growth are hidden.  
Not being afraid of changes is opening to learn, experiment and evolve. It is to understand that the unknown is not an enemy, but an invitation. Every change brings with it the chance to discover new versions of ourselves.
Above all, we must not fear God’s changes. He acts in ways that we often don't immediately understand. His changes are not always accompanied by comfort, but they always bring a good purpose. When He leads us down different paths, it is a sign that He wants to do something new in our lives.


NON TEMERE LE NOVITÀ

«Ecco, io faccio nuove tutte le cose» (Ap 21,5).
Spesso il nuovo fa paura, è l'ignoto, ciò che ancora non dominiamo. Tuttavia, è proprio nelle novità che si nascondono le maggiori opportunità di crescita.
Non temere le novità significa aprirsi all'apprendimento, alla sperimentazione e all'evoluzione. Significa capire che l'ignoto non è un nemico, ma un invito. Ogni cambiamento porta con sé la possibilità di scoprire nuove versioni di noi stessi.
Soprattutto, non dobbiamo temere le novità di Dio. Egli agisce in modi che spesso non comprendiamo immediatamente. Le sue novità non sempre sono accompagnate dal conforto, ma portano sempre con sé un buon proposito. Quando Egli ci conduce per strade diverse, è segno che desidera fare qualcosa di nuovo nella nostra vita.


NÃO TER RECEIO DAS NOVIDADES

“Eis que faço novas todas as coisas.” (Ap 21,5)
Muitas vezes, o novo causa medo, é o desconhecido, o que ainda não dominamos. No entanto, é justamente nas novidades que se escondem as maiores oportunidades de crescimento.  
Não ter receio das novidades é abrir-se para aprender, experimentar e evoluir. É entender que o desconhecido não é um inimigo, mas um convite. Cada mudança traz consigo a chance de descobrir novas versões de nós mesmos.
Sobretudo, não devemos temer as novidades de Deus. Ele age de formas que, muitas vezes, não compreendemos de imediato. Suas novidades nem sempre vêm acompanhadas de conforto, mas sempre trazem um bom propósito. Quando Ele nos conduz por caminhos diferentes, é sinal de que deseja fazer algo novo em nossa vida.


NE PAS CRAINDRE LA NOUVEAUTÉ

« Voici, je fais toutes choses nouvelles. » (Ap 21,5)
Souvent, la nouveauté fait peur, c'est l'inconnu, ce que nous ne maîtrisons pas encore. Cependant, c'est précisément dans les nouveautés que se cachent les plus grandes opportunités de croissance.
Ne pas avoir peur des nouveautés, c'est s'ouvrir à l'apprentissage, à l'expérimentation et à l'évolution. C'est comprendre que l'inconnu n'est pas un ennemi, mais une invitation. Chaque changement apporte avec lui la possibilité de découvrir de nouvelles versions de nous-mêmes.
Surtout, nous ne devons pas craindre les nouveautés de Dieu. Il agit souvent d'une manière que nous ne comprenons pas immédiatement. Ses nouveautés ne s'accompagnent pas toujours de confort, mais elles ont toujours un bon objectif. Quand Il nous conduit sur des chemins différents, c'est le signe qu'Il souhaite faire quelque chose de nouveau dans notre vie.



NIE BÓJMY SIĘ NOWOŚCI

 

„Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21, 5).

Często nowości budzą w nas lęk, bo ich nie znamy i nie panujemy nad nimi. Jednak właśnie one zawierają największe możliwości rozwoju.

Nie bójmy się nowości, otwórzmy się na nowe umiejętności, na eksperymentowanie i na zmiany. Zdajmy sobie sprawę z tego, że to, czego jeszcze nie znamy, nie jest naszym wrogiem, ale zaproszeniem. Każda zmiana daje nam możliwość odkrycia nowych aspektów nas samych.

Przede wszystkim nie powinniśmy bać się Bożych nowości. Bóg działa tak, że często nie rozumiemy Go od razu. Jego nowości nie zawsze niosą pocieszenie, ale zawsze skrywają w sobie dobry zamysł. Kiedy On sprowadza nas na inną drogę, znaczy to zapewne, że chce w naszym życiu zrobić coś nowego.