FAZER SENTIR-SE À VONTADE QUEM NOS ENCONTRA
Wenn wir auf anderen ganz natürlich zugehen, schaffen wir einen Raum, in dem er ganz er selbst sein kann, frei von Angst vor Beurteilung.
Diese Haltung verwandelt gewöhnliche Begegnungen in bedeutungsvolle Momente. Ein Mensch, der sich an unserer Seite wohlfühlt, behält das Gefühl von Unbeschwertheit, Respekt und Wertschätzung. Und er wird sich immer wieder auf eine Begegnung oder eine Gemeinschaft freuen.
Jemandem das Gefühl zu geben, sich wohlzufühlen, ist im Grunde eine Übung in Empathie. Wenn wir uns dafür entscheiden, freundlich zu sein, hinterlassen wir stille, aber tiefe Spuren.
Gastfreundschaft ist ein Werk der Barmherzigkeit, das Jesus von uns erwartet: „Ich war fremd und ihr habt mich aufgenommen“ (vgl. Mt 25,35).
SPRAWIAJMY, ABY SPOTKANE OSOBY CZUŁY SIĘ W NASZYM TOWARZYSTWIE SWOBODNIE
Kiedy przyjmujemy drugiego człowieka w sposób naturalny, tworzymy przestrzeń, w której może on czuć się sobą i nie obawiać się, że zostanie przez nas osądzony.
Taka postawa sprawia, że zwyczajne spotkania nabierają głębszego znaczenia. Jeśli ktoś czuje się w naszym towarzystwie swobodnie, to też zachowuje się naturalnie, czuje się darzony szacunkiem i otoczony troską. I odtąd będzie chciał się spotykać częściej lub nawiązać trwalsze relacje.
Ułatwianie swobodnego zachowania się w naszym towarzystwie jest w gruncie rzeczy ćwiczeniem empatii. Kiedy staramy się być uprzejmi, odciskamy w drugich ciche, ale głębokie ślady.
Gościnność jest uczynkiem miłosierdzia, którego Jezus od nas oczekuje: „Byłem przybyszem, a przyjęliście mnie” (por. Mt 25, 35).
Nenhum comentário:
Postar um comentário